در فصل نقل و انتقالات فوتبال بیشترین جنجال‌ها و سرو صدا‌ها به پا می‌شود و به قول خودمان فوتبالیست‌ها هرچه می‌توانند در این زمان دست به بازارگرمی می‌زنند. این تنها به بازیکنان و مدیربرنامه‌هایشان خلاصه نمی‌شود و برخی مدیران و بعضا مدیران ورزشی باشگاه‌ها نیز به گرم کردن کوره نقل و انتقالات پرداخته و با پیشنهاد‌ها و گاهی اوقات با شایعاتی که بر سر زبان‌ها می‌اندازند موجب افزایش حرارت این کوره می‌شوند. اگر به چند سال گذشته نگاه کنیم شاهد خواهیم بود که فوتبالیست‌های بزرگی دم از حضور در تیم‌های مطرح زده‌اند اما هرگز نتوانسته‌اند در آنجا حضور پیدا کنند.
به تبع این جریان برخی مدیران باشگاه‌های مطرح جهان نیز برای خبرسازی و شاید مطرح کردن بیش‌از‌پیش نام خود از انتقال بازیکنان فوق‌ستاره دنیا سخن می‌گویند، در حالی که ممکن است این بازیکنان یا با تیم خود قرارداد داشته یا هیچ علاقه‌ای به پیوستن به آن تیم نداشته باشند اما ناخواسته نامشان برای حضور در یک تیم مطرح می‌شود و گاهی اوقات نیز موجب انتقاد طرفین یا حتی شکایت آنها از یکدیگر نیز می‌شود. گذشته از این صحبت‌ها برخی تیم‌ها و بازیکنان هستند که علاقه زیادی به جذب یک بازیکن یا حضور در یک باشگاه دارند اما هرگز نمی‌توانند به این خواسته خود برسند. امروز می‌خواهیم مطالبی را درباره چند تن از این فوتبالیست‌ها برای‌تان بگوییم که هرگز نتوانستند در باشگاه‌‌هایی که نامشان برای پیوستن به آنها مطرح شده بود، حضور یابند.
رونالدینیو: پاری‌سن‌ژرمن- رئال‌مادرید (۲۰۰۳)
رونالدینیو در سال ۲۰۰۱ به عقد قرارداد با یک تیم اسکاتلندی خیلی نزدیک شده بود تا به این وسیله خود را به فوتبال اروپا برساند و در آنجا به دنبال مطرح شدن باشد. وی پس از مشکلاتی که برای گذرنامه‌اش برای حضور در این تیم به وجود آمد از این کار صرف‌نظر کرد و ۲ سال بعد، هنگامی که صحبت از پیوستنش به منچستریونایتد به میان آمده بود ناگهان سروکله‌اش در تیم محبوب منطقه کاتالان یعنی بارسلونا پیدا شد. این بازیکن برزیلی که خیلی شدید مورد توجه مسؤولان رئال‌مادرید قرار داشت هرگز توجهی به آنها نکرد و ترجیح داد به جمع آبی و اناری‌پوشان بپیوندد. رئالی‌ها نیز پس از ناکامی در انتقال رونالدینیو دست به جذب دیوید بکام انگلیسی زدند. رونالدینیو هم که مورد خشم مسؤولان رئال قرار گرفته بود در بارسا خیلی خوب درخشید و در سال ۲۰۰۵ نیز توانست در ترکیب این تیم در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو عملکرد خیره‌کننده‌ای از خود به نمایش بگذارد تا به نوعی سر زخم آنها را دوباره بگشاید. او توانست طعم قهرمانی را نیز با آبی و اناری‌پوشان بچشد.
لوئیز فیگو: اسپورتینگ لیسبون - پارما، یوونتوس (۱۹۹۵)
در ۲۲ سالگی یک جوان پرتغالی و خوب در لیگ پرتغال حضور پیدا کرد و مورد توجه همه تیم‌های مطرح حاضر در سری A قرار گرفت. او برای امضای قرارداد میان ۲ تیم پارما و یوونتوس کمی شک داشت و هنگامی که وی در حال فکر کردن به این موضوع بود که با کدامیک قرارداد ببندد، در یک اقدام نه‌چندان جالب با هیچ‌یک قراردادی را به امضا نرساند. فیگو پس از چند سال که در جمع آبی و اناری‌پوشان بود به این نتیجه رسید که در سری A حضور پیدا کند اما این ستاره پرتغالی در تصمیمی خیلی عجیب خود را به چهره منفور منطقه کاتالان تبدیل کرد. او خیلی عجولانه از بارسا جدا شد و به جمع رئالی‌ها پیوست. او هرگز نتوانست آن چهره‌ای باشد که در بارسلونا یا اسپورتینگ از وی دیده شده بود. وی پس از حضوری نه‌چندان موفق در جمع کهکشانی‌ها بالاخره به آرزویش جامه عمل پوشاند و با حضور در تیم اینتر بالاخره طعم بازی کردن در سری A را نیز چشید.
آلن‌شیرر: ساوتهمپتون- منچستریونایتد (۱۹۹۲و ۱۹۹۶)
تاریخ لیگ برتر عقد قراردادهای مختلفی را با شیاطین سرخ از سوی آلن شیرر به خاطر دارد اما در نهایت هیچ‌گاه شاهد حضورش در این تیم نبودیم. او هرگز نتوانست به منچستریونایتد نقل مکان کند و در تابستان ۱۹۹۲ به بلکبرن پیوست. منچستری‌ها خیلی نیاز مبرمی به جذب و خرید اریک کانتونا و آلن شیرر داشتند و بارها و بارها برای رسیدن به این هدفشان تلاش کردند اما در پایان همه این تلاش‌ها بی‌نتیجه ماند. سرالکس فرگوسن دوباره در سال ۱۹۹۶ زمانی که او قراردادش با بکلبرنی‌ها به پایان رسیده بود سعی بر به دست آوردن وی داشت که او ترجیح داد به جای حضور در اولدترافورد به باشگاه نیوکاسل بپیوندد و تا پایان عمر بازیگری‌اش در این تیم حضور پیدا کند و به نوعی به یکی از اسطوره‌های این باشگاه انگلیسی تبدیل شود.
کریستیانو رونالدو: اسپورتینگ لیسبون - یوونتوس (۲۰۰۳)
این موضوع بازمی‌گردد به زمانی که لوچیانو موجی، رئیس وقت باشگاه یوونتوس در آن سال تصمیم به جذب این ستاره پرتغالی تیم لیسبون گرفت.
آنها می‌خواستند در سال ۲۰۰۳ رونالدو را در تورین ببینند اما هرگز موفق به انجام چنین کاری نشدند. هواداران بیانکونری از عدم این انتقال بسیار سرخورده و ناراحت شدند و از سویی نیز مسؤولان يووه مارچلو سالاس شیلیایی را که مدت‌ها در این تیم بود از دست دادند تا خشم هوادارانشان را بیش از پیش برانگیزند. آنها هرگز نتوانستند به وعده‌هایی که داده بودند جامه عمل بپوشانند. در پایان منچستریونایتد به این داستان خاتمه داد و با جذب این فوق‌ستاره فوتبال به تاریخ پیوست و در نوع خود دست به یک انتقال بزرگ زد.
دیه‌گو مارادونا: آرژانتینوس جونیورز - شفیلد یونایتد (۱۹۷۸)
یک انتقال عجیب و غریب در اروپا توسط هری هاسلام در حال انجام بود. مسؤولان تیم شفیلدیونایتد پس از درخشش دیه‌گو مارادونای آرژانتینی سعی داشتند با رقم‌های نجومی او را به جمع یارانشان بیفزایند. مسؤولان شفیلد حاضر بودند برای وی ۶۰۰ هزار پوند پرداخت کنند و قطعا این مبلغ در سال ۱۹۷۸ برای جابه‌جایی یک بازیکن مبلغ بسیار هنگفتی به حساب می‌آمد. شاید آنها هرگز اگر هم این انتقال اتفاق می‌افتاد، نمی‌توانستند از پس پرداخت این پول برآیند و به قولشان عمل کنند. آنها توانایی پرداخت مبلغ ۱۶۰ هزار پوندی قرارداد دیگر بازیکن آرژانتینی‌شان به نام آلکس سابلا را نداشتند و برای پرداخت آن با مشکلات فراوانی روبه‌رو شدند.
پله: سانتوس - رئال مادرید،یوونتوس
(دهه ۱۹۶۰)
بی‌شک پله یکی از 2 اسطوره فوتبال جهان در طول تاریخ این ورزش پرهیجان در جهان بوده اما هرگز نتوانست در فوتبال باشگاهی اروپا حاضر شده و در آنجا فعالیت کند. یکی، دو بار از حضورش در تیم رئال مادرید و یوونتوس در دهه ۶۰ شنیده شد. او از تورین به عنوان خانه‌اش نام می‌برد اما هرگز نتوانست در آنجا حضور پیدا کند.
جالب است حرف‌های پله، اسطوره سال‌های گذشته فوتبال را در آن زمان بخوانید: رئال‌مادرید مرا می‌خواهد بین انتخاب منچستریونایتد، یوونتوس و آنها مانده‌ام. در حقیقت رئیس باشگاه یوونتوس بیشترین تلاش خود را برای عقد یک قرارداد با من انجام داد و خیلی خوب از سوی شرکت فیات برای امضای این قرارداد حمایت می‌شدند. فکر می‌کردم آنها در اروپا طرفداران بسیار زیادی دارند اما آماده حضور در اینجا یعنی در تیم سانتوس هستم و همیشه آنها در قلب من خواهند ماند. این فوق‌ستاره برزیلی در تیم ملی کشورش بسیار شگفت‌انگیز ظاهر می‌شد و همیشه مورد توجه فوتبالدوستان و کارشناسان ورزشی بود. او توپ را کاملا می‌شناخت و گویی به پایش چسبیده بود اما با تمام این اوصاف فوق‌ستاره و اسطوره فوتبال برزیل و جهان هرگز نتوانست پایش را برای بازی‌های باشگاهی بیرون از مرزهای قاره آمريكا گذاشته و برای تیم‌های اروپایی بازی کند.