میلاد حجتالاسلامی:
در نخستین هفته رقابتهای لیگ برتر فوتبال کشور بار دیگر زنگ هشدار عریان شدن بیفرهنگی در ورزشگاههای کشور به صدا درآمد. دیدار تیمهای پرسپولیس تهران و تراکتورسازی تبریز بویژه در نیمه دوم شاهد مشاعره بیادبانه طرفداران 2 تیم بود که حاصل مجادلات بیهوده و البته تسامح بیدلیل کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال است. مجادلات بیهوده را از آن نظر عنوان میکنم چراکه بخشی از این اختلافات به مسابقه پیامکی برنامه تلویزیونی 90 و بحث بر سر تعداد طرفداران 2 تیم است که واقعا باید پرسید آیا با فحاشی و بیادبی تعداد هواداران یک تیم بیشتر میشود یا کمتر؟ به هر حال درد هتاکی مدتهای زیادی است که خوره جان فوتبال ایران شده و تا آن زمان که به جای درمان به کتمان بپردازیم عمق و ریشه این درد گسترش مییابد. شاید نخستین مقصر آن فردی باشد که واژه «معدودی تماشاگرنما» را باب کرد. اگر از همان روز به جمعیت فحاش چند 10 هزار نفری لقب معدود را نمیدادیم امروز با اکثریتی فحاش روبهرو نبودیم. آری شاید این جماعت محدود بودند اما آنقدر به هرزهگویی پرداختند که پای تماشاگران اصیل فوتبال را از ورزشگاه بریدند. مقصر بعدی برخی باشگاهها هستند که وقتی هرزهگوییها متوجه رقیب است چشم و گوش خود را میبندند و خود در تنبیه این جماعت پیشقدم نمیشوند اما آن روزی که خود مورد عنایت قرار میگیرند تازه به یاد نقد این باتلاق بیفرهنگی میافتند. در واقع مرگ خوب است اما برای همسایه. از دوستان صدا و سیما هم نباید غافل ماند، به راستی با کتمان واقعیت مشکلات حل میشود؟ وقتی بهراحتی اشعار بیادبانه تماشاگران از تلویزیون به گوش بیننده میرسد و صدا و سیما در اقدامی صحیح صدای ورزشگاه را قطع میکند به چه دلیل گناه ناکرده را نیز گردن میگیرد و مجری برنامه فوتبال برتر به جای آنکه اعلام کند صدای بیادبها را قطع کردهایم از نقص فنی در صدای گزارشگر خبر میدهد؟ جالب آنکه وقتی کار به پرتاب صندلی و هتاکیهای آنچنانی رسید دیگر راهی جز اذعان برای مجری برنامه هم باقی نماند تا به راستی مشخص شود که با کتمان و تسامح نمیتوان واقعیت را انکار کرد. در نهایت هم به سراغ مجتبی شریفی در کمیته انضباطی میرویم. او که با محرومیت تماشاگران مخالف است اما سهلگیریهای او هم بینتیجه مانده چراکه تماشاگر بیادب میداند فحشش را او میدهد و جریمهاش را باشگاه از بیتالمال بیزبان میپردازد. مسؤول کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال باید پاسخگو باشد که چرا قوانین انضباطی در مقابله با بیفرهنگی و بیحرمتی در ورزشگاهها ناکارآمد است و البته ضرر ندارد که سری هم به حاجآقا علیپور بزنیم تا ایشان هر زمان از بحث منشور اخلاقی بازیکنان فراغت یافت در کمیته فرهنگی فکری هم به حال غده سرطانی بیادبی در ورزشگاههای کشور کند.