اسماعیل شفیعی‌سروستانی
: هیچ به تخریب تدریجی معماری و بافت‌های سنتی شرقی و اسلامی و جایگزین معماری مدرن با اشکال هندسی مدرن اندیشه کرده‌اید؟ میان اشکال هندسی مقدس، انرژی‌ها و نیروهای معنوی و روحانی و معماری رابطه ویژه‌ای وجود دارد. در هماهنگی میان انسان‌ها، معماری‌های خاص و نیروهای معنوی و تقاطع آنها، انسان‌ها در زیر بارانی از نیروهای معنوی می‌بالند و از دسترس نیروهای شرور در امان می‌مانند و بالعکس... .
سخن امروزم برای بسیاری از گوش‌ها غریبه و احتمالا قابل انکار می‌نماید و اگر برخی آن را حاصل توهم توطئه فرض نکنند دست‌کم سودا و مالیخولیا را در آن بی‌تاثیر نمی‌شناسند و البته خودم به صاحبان این گونه آرا حق می‌دهم. سال‌هاست که می‌خواهند ما با ساده‌لوحی، بی‌خیالی و بی‌وضعی از کنار همه چیز بگذریم. همه چیز و همه آمد و شدها و ساخت و سازها را حاصل اتفاق و حادثه بشناسیم. آن هم در عصر و زمانی که نظام پیچیده، تو در تو، کنترل شده و البته مدرن رخصت از کنترل خارج شدن هیچ‌یک از مناسبات و معاملات را نمی‌دهد، چه در این صورت مدرنیته، فرهنگ و اقتصاد و سیاست مبتنی بر مدرنیته و از همه مهم‌تر «سیستم‌سازان» همه معنی و هویت خود را از دست داده و مجال طی مراتب تا آخرین مرحله را که چیزی جز جهان تک‌حکومتی نیست از دست خواهند داد. زمانی نه‌چندان دور، چرچیل، نخست‌وزیر انگلستان گفته بود: «ما شهرها را می‌سازیم و شهرها نیز ما را می‌سازند.» در عبارتی ساده، این سخن بدین معناست که شهرها، پرورشگاه مردم مطابق طبع و اراده شهرسازانند، این شهرها هستند که در سکوت، اراده معماران و شهرسازان را در تربیت و ساخت جماعت انسان‌ها به هر نوع و گونه که مطلوب بشناسید کافی است که بنای شهر را بر مداری استوار کنید که خودجوش و خودکار در خود و با خود انسان‌ها را آنگونه که شما می‌خواهید پرورش دهند. شهرسازی، کامل‌ترین عنصر تمدنی در همه ادوار تاریخ، مطابق ساختار فرهنگی و اعتقادی اقوام بوده و هست. در گذشته‌های نه چندان دور، هر یک از اقوام، متناسب و همنوا با دریافت‌های کلی و فرهنگ مطلوب خود، شهرهای خود را به گونه‌ای می‌ساختند که در آن مردم نه‌تنها هماره از گستره و حوزه فرهنگی مقبول و مطرح در آن حوزه سیر و سفر می‌کردند، بلکه خود را هم‌افق با بافت آن شهر برمی‌کشیدند. چنانکه نسل در نسل شهر و انسان صورت و سیرتی هماهنگ را بارز می‌ساختند. این نکته ظریف از نگاه تیزبین هیچ یک از حکیمان و مشاوران و امینان اهل حکمت که گرداگرد حاکمان را داشتند دور نبوده است. هیهات که این سنت و این دوراندیشی طی 300 و اندی سال گذشته و به تدریج از میانه شرق اسلامی رفت و در واقع در طی این قرون، به دست این اقوام «شهری» متناسب با خاستگاه فکری، اعتقادی و فرهنگی شرقی و اسلامی ساخته نشده است. بالعکس، معماران تمدن غربی شهرها را ساختند و به تبع آن، انسان‌ها را؛ انسان‌هایی هم افق با شهرها، معماران این شهرها و خاستگاه‌ها و ایدئولوژی‌هایشان. از روی همین غفلت است که ما نیز نه‌تنها دستی در شهرهامان نبردیم بلکه شهرهای ویران شده طی سال‌های دفاع مقدس را هم بر شالوده‌های قبلی برکشیدیم و با نصب تابلوها و پلاکاردهایی مزین به جملات مذهبی و شعائر دینی به حاصل دست خود بالیدیم و خود را شهرساز شناختیم. آیا هیچگاه به این موضوع اندیشیده‌اید که گذشتگان ما، مساجد را در میانه شهر می‌ساختند و همه اجزا و ارکان شهر را در پیوند با مساجد مرکزی تعریف کرده و اجازه نمی‌دادند که هیچ بنایی نسبت به مسجد ارتفاع و بلندی پیدا کند؟ در حوزه تمدن اسلامی و شهر اسلامی، پیوند ناگسستنی بین زندگی مادی و معنوی وجود داشت. پیوندی که امکان جداافتادگی میان انسان‌ها، مذهب و تمدن و شهر را نمی‌داد. از این رو، مساجد با گنبد و مناره‌هایش، در خط آسمان و نقش‌های هندسی‌اش در بافت شهر و قرارگیری‌اش در مهم‌ترین مفصل شهری، نه‌تنها تعادل شهر را برقرار می‌کردند، بلکه امکان پیوند انسان‌ها با عوالم ماورایی و نیروهای مثبت و معنوی منتشر را فراهم می‌آوردند و مجال انتقال و تبادل این نیروهای معنوی و انرژی‌های مثبت را برای انسان‌های ساکن در شهر فراهم می‌کردند. در واقع، مساجد و ساختار ویژه معماری آنها، تمام شهر و ساکنانش را زیر چتری از نیروهای معنوی و آسمانی قرار داده و به آنها در برابر نیروها و موجودات منفی و شرور منتشر، مصونیت می‌بخشیدند.
عالم مملو از موجودات پیدا و نهان شیطانی و رحمانی است که پیرامون انسان‌ها را گرفته‌اند و هر یک به نحوی و از طریقی خواست مثبت یا منفی خود را در صورت‌های مختلف بر حیات فردی و جمعی انسان‌ها مستولی می‌کنند. نیروهای شریر شیطانی و جنی به عنوان مزاحم و بازدارنده و نیروهای رحمانی و روحانی به عنوان تقویت‌کننده و مصونیت‌بخش جوامع انسانی را در سیر و سفر درازش همراهی می‌کنند. همه دستورات و اوامر و نواهی در خورد و خوراک و خور و خواب و سفر و حضر و بالاخره ادعیه و اذکار هر کدام به گونه‌ای ناظر بر وجود این نیروها و نحوه مصون ماندن یا آسیب‌پذیری انسان در قبال این نیروها هستند. در حالی که انسان‌ها به رغم گذشتگان سنتگرا، نه‌تنها از این همه غفلت می‌ورزند بلکه نادانسته خود را در معرض تشعشعات و میدان عمل و حضور نیروهای شیطانی قرار می‌دهند. اما در همین نزدیکی‌ها، درست در سرزمینی که ما آن را نماد پیشرفته‌ترین نوع از حیات تکنولوژیک می‌شناسیم و ساکنان آن را منکر همه گفت‌وگوهای معنوی، ارتباط با عوالم غیبی، سحر و جادو می‌شناسیم، مردانی پنهان با آگاهی از همه آنچه در دایره تصور ما هم نمی‌آید، دست‌اندر کار حرکتی ظریف و موذیانه‌اند تا نه‌تنها انسان‌ها از ارتباط معنوی و انرژی‌های روحانی محروم بمانند در عوض، از هر نوع حیله در میدان تشعشع نیروهای شرور و اهریمنی، مقهور آن نیروها و در خدمت آن نیروها درآیند. هیچ به تخریب تدریجی معماری و بافت‌های سنتی شرقی و اسلامی و جایگزینی معماری مدرن با اشکال هندسی مدرن اندیشه کرده‌اید؟ میان اشکال هندسی مقدس، انرژی‌ها و نیروهای معنوی و روحانی و معماری رابطه ویژه‌ای وجود دارد. در هماهنگی میان انسان‌ها، معماری‌های خاص و نیروهای معنوی و تقاطع آنها، انسان‌ها در زیر بارانی از نیروهای معنوی می‌بالند و از دسترس نیروهای شرور در امان می‌مانند و بالعکس، در میان اشکال هندسی نامقدس و تقاطع آنها با نیروهای شرور شیطانی، انسان‌ها نه‌تنها همه نیروهای مثبت و روحانی را از دست می‌دهند، بلکه در رگبار وسوسه‌ها، الهامات و آزارهای نیروهای اهریمنی مستعد گناه، اهل گناه، تردید درباره مقدسات، نفی باورها و قبول بندگی شیطان و خدمت به نیروهای اهریمنی می‌شوند. چگونه است که همه ما در صحن و سرای مساجد و زیارتگاه‌ها و طبیعت احساس آرامش، امنیت و برخورداری معنوی می‌کنیم؟ چرا همه مساجد، زیارتگاه‌ها و معابد مذهبی شکلی یکسان، گنبدی و برکشیده شده بر پایه‌های 8 وجهی ساخته شده‌اند؟ این امر هیچ ربطی به شرایط اقلیمی و آب و هوایی ندارد. آیا بروز نوعی خشم و عصبانیت، جدال و مرافعه، میل به گناه، حیله و دسیسه در سطح کوچه و خیابان و شهر و در میان پیر و جوان و زن و مرد که دیگر به معمولی‌ترین عادت و شیوه جاری در میان مردم ما شده شما را نمی‌آزارد؟ آیا آسیب‌پذیری شدید جوانان در شهرهای بزرگ در برابر وسوسه‌ها شما را به اندیشه وانمی‌دارد؟ این واقعه را چگونه تحلیل می‌کنید؟ آیا نمی‌توان در کنار این همه تحلیل بی‌پایه اجتماعی، سیاسی و اقتصادی رویکردی دیگرگون نیز داشت؟ بی‌آنکه بدانیم یا بخواهیم، نیروهایی مرموز و نادیدنی در کار و بار ما وارد شده‌اند. خود را بر فضای عمومی کوچه‌ها، خیابان‌ها و شهرهای ما حاکم ساخته‌اند و ما از آنها هیچ نمی‌دانیم. نه‌تنها ما، معماران و شهرسازان ما هم از آن بی‌خبرند چه، آنها همچون ما از رابطه میان اشکال هندسی، معماری، نیروهای رحمانی و شیطانی و حیات فردی و اجتماعی انسان‌ها و حرکات و سکناتشان بی‌اطلاع‌اند. آنها همه حیات را در گستره اشیا و مصالح صرفا مادی محدود و منحصر می‌شناسند. عموم خانواده‌های سنتی و مذهبی از اینکه فرزندان محصول نان حلال و مراقبت خود در چهارراه تردید و گاه لاابالی‌گری سرگردان می‌مانند از تحلیل شرایط درمی‌مانند. این همه را تنها به کمرنگ شدن آداب و مناسک مذهبی و رفت و آمد به اماکن مذهبی و حتی نان و خورش نمی‌توان مربوط دانست. مردانی پنهان و مامور، با حیله و دسیسه، فضای پیرامونی و حیات ما را از طرق مختلف آلوده ساخته و ما را در محاصره نیروهای شیطانی قرار داده‌اند و ما از آن بی‌خبریم و به تدریج نیز حلقه‌های محاصره را تنگ و تنگ‌تر می‌سازند. آنها گونه‌های خاصی از احجام و معماری را در گوشه گوشه‌های شهر و دیار ما برکشیده‌اند. احجامی خاص که نه‌تنها محیط پیرامونی ما را از انرژی‌ها و نیروهای معنوی تهی می‌سازند، در مقابل از نیروهای شیطانی و اهریمنی نیز آکنده می‌کنند. همان‌طور که ادیان برای هدایت انسان‌ها در مسیر وحدت و رحمانیت برنامه‌ریزی کرده و با پیش‌بینی لازم همه امکان فرهنگی و مادی را فراهم آورده‌اند، ائمه کفر، ساحران، جادوگران و شیطان‌پرستان نیز بیکار ننشسته و برای تأثیرگذاری بر انسان‌ها و ارسال پیام‌های شیطانی برنامه‌ریزی کرده‌اند.
شهرسازی، معماری و احجام خاص هندسی مورد نظر آنها، ابزاری هستند برای این تاثیرگذاری. با این مقدمه طولانی هیچ پرسیده‌اید که چرا و از کجا طی 9-8 سال اخیر و به بهانه ساخت و سازهای مدرن، بخش عمده‌ای از مراکز تجاری و اداری شهرهای بزرگ و کوچک، شکلی «هرمی» به خود گرفته‌اند؟ چرا اماکن مذهبی، در سایه و زیر این اماکن تجاری فروغلتیده و در انزوا رفته‌اند؟ چرا در نقاطی خاص بناهایی خاص و جملگی هرمی‌شکل و البته مشرف بر شهرها برکشیده شده‌اند؟ شمال، غرب و مرکز تهران و اکثر شهرهای بزرگ مثل مشهد و شیراز در محاصره این بناهای هرمی‌شکل‌اند. این همه، حادثه و واقعه‌ای پیش‌بینی شده نیست. به پشت اسکناس یک دلاری آمریکا که توسط فراماسونرها طراحی شده، بنگرید تا به راز اهرام مصر، ساختمان‌های هرمی‌شکل، ساختمان‌های بزرگ دروازه‌ای‌شکل برخی از وزارتخانه‌های مهم، برج‌های دو‌قلو و سه‌قلو پی ببرید. حجم‌های هرمی، ستاره 6 گوشه، چشمی در میانه یک مثلث، در زمره قوی‌ترین علامات شیطان‌پرستی هستند که در کنار بسیاری از اعمال و مناسک ماسونی و شیطان‌پرستی، جاذب نیروهای شرور شیطانی و غلبه آنها بر حالات و احوال مردم می‌شوند. در اوج غفلت ما، کسانی دست در کار آوردند تا در سکوت و خفا، جان مردم شهر را در معرض انرژی‌ها و تشعشعات نیروهای اهریمنی بیمار و آسیب‌پذیر کنند. این نیروها در شرایطی عمل می‌کنند که همه ما حیران و مات سر در پی شناسایی علل بسیاری از ناهنجاری‌های اخلاقی رایج در میان مردم می‌گردیم. این واقعه در عموم نقاط جهان اسلام رخ داده است. همه کسانی که به دوبی و حتی عربستان سفر کرده‌اند این سخن را تایید می‌کنند. مجتمع بزرگ تجاری وافی در دوبی و 2 برج شیطانی در دست ساخت مشرف به صحن بزرگ مسجدالحرام، تنها نمونه‌هایی از این واقعه‌اند.پیش‌تر از نقش و تاثیر نمادهای شیطانی در جان و روح کسانی که با آن نمادها و در کنار آنها بسر می‌برند سخن گفته‌ام. این بار نیز می‌توانید با نگاه روشنفکرانه جاری و ساری که طی سال‌های دراز بر جان من و شما جاری ساخته‌اند این همه را حاصل ذهن و زبانی سودایی و مالیخولیایی مبتلا به سندرم توهم توطئه فرض کنید یا از سوی دیگر می‌توانید به مطالعه جدی درباره این موضوع مشغول شوید و آنگاه به قضاوت بنشینید. دستی پنهان جان ما را آماج تیرهای شیطان قرار داده است و ما بی‌خبر از همه جا از تماشای این همه برج در اقصی نقاط شهر خود در عجب می‌مانیم و بر سازنده‌اش درود می‌فرستیم. باید پرسید چرا این برج‌ها را مشرف بر اماکن مذهبی مسلمانان ساخته‌اند؟ چرا مسجدالحرام، چرا مشهد امام رضا(ع)، چرا بر فراز شهر زیارتی شیراز؟ چرا مصلای بزرگ تهران و چرا بر بلندی حرم امام خمینی(ره)، چرا مشرف به مسجد جامع ارومیه و صدها چرای بی‌پاسخ دیگر در این شهرهای بزرگ و بی‌دروازه... .
گر سنگ از این حدیث بنالد عجب مدار!