فوادپورعبادی
بیش از سه هفته از مقاومت ملت فلسطین در نوار غزه می‌گذرد و اکنون ما وارد هفته چهارم این مقاومت دلیرانه شده‌ایم. به نظر جنابعالی این تجاوزات صهیونیستی و صبر و استقامت فلسطینیان غزه چه معنا و مفهومی را تداعی می‌کند؟
بیش از سه هفته از مقاومت ملت فلسطین در نوار غزه می‌گذرد و اکنون ما وارد هفته چهارم این مقاومت دلیرانه شده‌ایم. به نظر جنابعالی این تجاوزات صهیونیستی و صبر و استقامت فلسطینیان غزه چه معنا و مفهومی را تداعی می‌کند؟شاید ارزش مقاومت ملت و گروه‌های فلسطینی و بویژه جنبش مقاومت اسلامی حماس و جنبش جهاد اسلامی به آن دلیل است که برخاسته از عمق قضیه فلسطین است و با تمام برنامه ها و طرح‌هایی که صهیونیست‌ها از یک سو و غرب از سوی دیگر برای آن ریخته‌اند مخالفت می‌ورزد. این طرح‌های غربی نیز به طرح‌های صهیونیستی محض تبدیل شده است به طوری که ما می بینیم حتی گاهی موضع‌گیری‌های آنان از موضع‌گیری خود صهیونیست‌ها نیز متعصبانه‌تر است. از همین رو گروه‌های مقاومت فلسطینی از جمله جنبش حماس و جهاد اسلامی که مبانی اسلامی دارند و معتقدند فقط حق کشورهای اسلامی است که بر سرزمین فلسطین و مسجد الاقصی حکومت کنند، به همراه دیگر گروه‌های فلسطینی برخاسته از عمق قضیه فلسطین هستند و نه از یک بازی سیاسی. تاکتیک این گروه‌ها نیز براساس قضیه فلسطین است و نه یک تاکتیک سیاسی منحرف. از همین روبه عقیده بنده سرچشمه این مقاومت یک عقیده است و یک مساله ملی نیز برای آنان به شمار می‌رود. این در حالی است که آن دسته از مردم فلسطین که ساکن غزه و همه طرفدار و زیر چتر حماس، جهاد اسلامی و دیگر گروه‌های فلسطینی هستند کاملا در محاصره غذایی و دارویی به سر می‌برند و از طرفی نیز در یک محاصره جغرافیایی صهیونیستی- عربی قرار دارند. یعنی برخی کشورهای عربی همسایه غزه با تکیه بر برخی قراردادها و توافقنامه‌های بین‌المللی و بهانه کردن آنها، در این محاصره همکاری کامل کرده‌اند و این در حالی است که این کشورها به هیچ وجه فکر نمی‌کنند که برهه کنونی با تمام زمان‌های دیگر تفاوت دارد. زیرا در این برهه رژیم صهیونیستی تمام حد و مرزهای قانونی را نیز زیر پا گذاشته و حمله‌ای ددمنشانه علیه اهالی غزه به راه انداخته و این حمله نیز در حالی صورت می‌گیرد که تمام گذرگاه‌ها بسته است و این بسته بودن گذرگاه‌ها به معنی محاصره‌ای خفه‌کننده و کشنده بوده و این شرايط مصر را در وضعیتی قرار می‌دهد که باید تمام این توافقنامه و قراردادها را کنار بگذارد زیرا اوضاع غزه اکنون در حالتی کاملا غیرطبیعی است. این وضعیت همچنین رفتار غیرقانونی و بیهوده تشکیلات خودگردان فلسطین در مذاکره با طرف صهیونیستی را نشان می‌دهد زیرا با گذشت این همه سال از مذاکره اما همچنان می‌بینیم که به هیچ نتیجه‌ای دست نیافتند. زیرا دشمن صهیونیستی هنوز هم تشکیلات خودگردان را بازی می‌دهد و به هیچ یک از وعده‌های خود عمل نکرده است و حتی حقوق طبیعی فلسطینیان از جمله حق بازگشت آوارگان فلسطینی، اعتراف به پایتختی بیت‌المقدس به عنوان پایتخت دولت مستقل فلسطینی، برداشتن دیوار نژادپرستانه حائل، از بین بردن شهرک‌های صهیونیستی، تسلط بر منابع آبی و ... را نداده و از همین رو در این مذاکرات به هیچ نتیجه‌ای دست نیافته‌اند.
به همین دلیل به نظر بنده مبدا و سرچشمه این مقاومت گروه‌های مختلف فلسطینی و اهالی غزه، عقیده اسلامی است که به خداوند و ایمان به او بازمی‌گردد. از همین رو می‌بینیم که اهالی غزه درصبر و استقامت خود به خداوند تکیه می‌کنند و به او پناه می‌برند و این نشان دهنده ریشه ایمانی آنان است. در حالی که می‌بینیم درسوی دیگر میدان ارتش صهیونسیتی در مبارزه خود به هیچ مبدا و سرچشمه و قضیه‌ای مانند قضیه فلسطین تکیه ندارد و آن را می‌توان فقط ارتشی خواند که دارد ادای وظیفه می‌کند و در این کار هم هیچ عقیده و ایمانی ندارد. از همين رو ما دیدیم که همین سربازان صهیونیستی در جنگ لبنان هیچ شجاعتی نداشتند و در برابر مجاهدان فرار كرده، فریاد می‌کشیدند و گریه می‌کردند.
گفته می‌شود کنفرانس گفت‌وگوی ادیان که حدود دو ماه پیش در شهر نیویورک به میزبانی عربستان سعودی برگزار شد، به مثابه چراغ سبزی بود برای آغاز این حمله وحشیانه ارتش صهیونیستی به غزه؛ آیا این مقوله درست است؟
به نظر بنده کنفرانس گفت‌وگوی ادیان که درباره آن سخن می‌گویید به مثابه دوستی برخی کشورهای عربی و بویژه عربستان سعودی با رژیم صهیونیستی بوده است، چرا که در این کنفرانس ملک عبدالله بن‌عبدالعزیز آل سعود، پادشاه عربستان حاضر بود و در سوی دیگر نیز گروهی به نمایندگی از رژیم صهیونیستی به ریاست
شیمون پرز، رئیس رژیم صهیونیستی حضور داشتند و این در حالی است که شیمون پرز خود سردمدار جنایت قانای اول در جنوب لبنان بود. میهمان دیگر این کنفرانس نیز شیخ محمدسيد طنطاوی شیخ الازهر مصر بود تا از این طریق حضور گروه صهیونیستی در این کنفرانس قانونی و ارزشمند شود. بدون شک این کنفرانس برای ارتباط و دوستی میان رژیم صهیونیستی و این کشورهای عربی بوده که از سوی وزیر خارجه ایالات متحده آمریکا، کشورهای «معتدل و میانه‌رو» معرفی و در مقابل جمهوری اسلامی ایران قرار داده شده‌اند و از این کشورهای عربی بویژه کشورهای حوزه خلیج فارس خواسته شده که جمهوری اسلامی را دشمن خود بدانند و با آن قطع رابطه کنند و آن را در محاصره قرار دهند و حتی در صورت حمله آمریکا و رژیم‌صهیونیستی به ایران این کشورهای عربی نیز به آن حمله کنند.
در جنگ 33 روزه سال 2006 که توسط رژیم صهیونیستی علیه لبنان صورت گرفت، شاهد حضور مستقیم ایالات متحده آمریکا در آن وقت بودیم به طوری که
کاندولیزا رایس وزیر خارجه آمریکا طی آن جنگ حداقل پنج بار به منطقه سفر کرد اما در نبرد فعلی صهیونیست‌ها علیه غزه شاهد حضور مستقیم آمریکا در قضیه نیستیم، علت این مساله به نظر جنابعالی چیست؟
جنگ 33 روزه را تقریبا می‌توانیم یک جنگ آمریکایی- صهیونیستی و اولین تجربه آنها برای مقابله مستقیم با مقاومت اسلامی لبنان بدانیم زیرا مقاومت اسلامی لبنان ستون فقرات مبارزه با طرح‌های آمریکایی- صهیونیستی در منطقه است از همین رو دیدیم که آمریکا با هدف کمک به رژیم صهیونیستی در نابود کردن و از بین بردن حزب‌الله، انواع سلاح‌‌ها و کمک‌ها را ارائه داد و تقریبا حضور مستقیم داشت. اما می‌بینیم که حمله به غزه حمله‌ای عربی است زیرا نیازی به حضور مستقیم ایالات متحده آمریکا نداشت و به جای آن بسیاری از کشورهای عربی جانشین و جایگزین آمریکا در همپیمانی با رژیم صهیونیستی در این جنگ بودند تا با جنبش مقاومت اسلامی حماس و جهاد اسلامی که برخاسته از دل قضیه فلسطین هستند مبارزه کنند، زیرا این گروه‌های فلسطینی در دل فلسطین هستند اما آمریکا، حزب‌الله را یک گروه تروریستی می‌خواند و معتقد است که این حزب ارتباط مستقیمی با قضیه فلسطین ندارد بنابراین در این مساله هم خطری برای رژیم صهیونیستی به شمار نمی‌رود. آمریکا در جنگ فعلی نمی‌خواست مستقیما وارد شود تا به اصطلاح، آقای جورج بوش دوران قدرت خود را با ظاهری صلح دوستانه و صلح طلبانه به پایان برساند. از همین رو به اعتقاد بنده همین کشورهای عربی که آن را کشورهای معتدل و میانه رو می‌خوانند کافی هستند تا با حضور خود در این جنگ علیه غزه جانشین مناسبی برای ایالات متحده آمریکا درکنار رژیم صهیونیستی باشند. این کشورهای عربی به اصطلاح معتدل نیز طبق خواسته آمریکا باید در نابودی و از بین بردن حماس شرکت کنند زیرا این گروه بیشترین مخالفت را در فلسطین با طرح‌ها و سیاست‌های صهیونیستی- آمریکایی می‌کند.
مقامات ارشد صهیونیست نیز در اظهار نظرات مختلف خود اعلام کردند که برخی کشورهای عربی به اصطلاح معتدل، خواهان از بین رفتن حماس شده‌اند و به هیچ وجه نمی‌خواهند این جنبش پیروز نبرد باشد. تزیپی لیونی وزیر خارجه رژیم صهیونیستی نیز چند روز پیش طی اظهاراتی گفت که ما با این جنگ خود علیه غزه، به کشورهای عربی معتدل نیز خدمت می‌کنیم. برخی سران و مقامات ارشد این کشورهای عربی از جمله حسنی مبارک رئیس‌جمهور مصر و احمد ابوالغیظ وزیر خارجه این کشور نیز در اظهار نظرات مختلفی این مساله را با زبان خود بیان کردند. به اعتقاد بنده حتی این مذاکراتی که کشورهای عربی از جمله مصر و ... با همکاری و حضور ترکیه با جنبش حماس انجام
می‌دهند فقط برای تصویب، تایید و عملی کردن نظر و خواسته رژیم صهیونیستی در یک قالب عربی- اسلامی است تا از این طریق حماس را در برابر طرح‌های مورد نظر به زانو در‌آورند، به طوری که این کار به صورتی آبرومندانه انجام گیرد.
به نظر جنابعالی شهروندان مصری چگونه می‌توانند در این میان نقش ایفا کنند و بر دولت خود فشار بیاورند تا دست از حمایت خود از رژیم صهیونیستی بردارد و گذرگاه‌ها را باز کند و محاصره نوار غزه را بشکند؟
به نظر بنده شهروند مصری شهروندی است که زیر فشار سازمان اطلاعات و امنیت قرار دارد. ما این مساله را در انتخابات مصر نیز مشاهده کردیم به طوری که این سازمان توانست جنبش اخوان المسلمین و دیگر جنبش‌های آزادیبخش را از عرصه پیروزی دور کند تا به اکثریت کرسی‌های پارلمانی دست نیابد. این مسائل را همگان از طریق رسانه‌های عمومی و اطلاع‌رسانی دیدند و شنیدند و حتی در همان زمان آمریکا نیز اعلام کرد که انتخابات سالمی در مصر برگزار نشد.
حتی برخی کارشناسان مسائل سیاسی معتقدند که سازمان اطلاعات و امنیت مصر باعث توقف و مانع ادامه فعالیت جمال عبدالناصر علیه رژیم صهیونیستی شد زیرا این سازمان اطلاعات با برخی از سازمان‌های اطلاعاتی بین‌المللی ارتباط مستقیم و نزدیک دارد. از همین رو باید گفت که ملت مصر آزادی ندارد و حداقل به حجم و اندازه خودش از این آزادی برخوردار نیست و به همین خاطر دیدیم که چگونه نیروهای دولتی مصر تعداد زیادی از تظاهرکنندگان مصری در شهرهای مختلف این کشور که مدافع غزه هستند را بازداشت کرد. دولت مصر نمی‌خواهد جهانیان ببینند که این تعداد شهروند مصری مدافع غزه و مخالف سیاست‌های آمریکایی- صهیونیستی وجود دارد.