
شهادت امام موسی کاظم(ع) در زندان «هارون الرشید» خلیفه ستمکار عباسی(183 ق)
در زمان امامت امام موسی کاظم(ع) شرایط برای مبارزه منفی و قیام علمی و ارشاد مردم، آماده بود. با توجه به این وضعیت، آن امام بزرگوار، فعالیت خویش را در ۲ جبهه آغاز فرمود؛ یکی مبارزه منفی و عدم تسلیم در برابر طاغوت و متنفرکردن مردم از دستگاه ظلم و جور و دیگری در جهت ارشاد و هدایت مردم و نشر احکام و تربیت شاگردان. امام کاظم(ع) در این راه سختیهای فراوانی را متحمل شده و سالیان طولانی در زندان هارون، خلیفه ستمکار عباسی محبوس شد. سرانجام حضرت امام موسی کاظم(ع) پس از 55 سال زندگی و 35 سال امامت در حالی که سالهای زیادی از دوران امامت را در زندان ستم هارونالرشید عباسی گذرانده بود به دستور خلیفه و توسط زندانبان قسیالقلبی به نام سِندی بن شاهِک مسموم شده و به شهادت رسید. شهادت آن امام بزرگوار در زندان بغداد صورت گرفت و بدن مطهرش را در نزدیکی بغداد و در محلی که امروز به کاظمین مشهور است به خاک سپردند.
عقبنشینی فضاحتبار نیروهای رژیم صهیونیستی از جنوب لبنان (2000م)
پس از امضای قرارداد کمپدیوید توسط انورسادات، رئیسجمهور مصر، این کشور در بین همپیمانان عرب خود مورد سرزنش قرار گرفت و طی سالیان بعد منزوی شد. ادامه اختلاف بین کشورهای عربی و اوضاع بحرانی لبنان، رژیم صهیونیستی را به عملیات تجاوزکارانهای در منطقه تشویق کرد. از این رو در روز ششم ژوئن 1982م، نیروهای رژیم اشغالگر قدس به این بهانه که لبنان به مرکز عملیات تروریستی علیه اسرائیل تبدیل شده و امنیت این رژیم را به خطر انداخته و نیز به بهانه ایجاد امنیت مرزهای شمالی اسرائیل حمله سراسری و همهجانبهای را به جنوب لبنان آغاز کردند و تا جنوب بیروت نیز پیشروی کردند. نیروهای رژیم صهیونیستی پس از تصرف بخشی از جنوب لبنان و بمباران مراکز تجمع فلسطینیها در بیروت، این شهر را مورد حمله قرار دادند. در همین حال اردوگاههای فلسطینی بیروت نیز که در محاصره ارتش رژیم اشغالگر قدس قرار گرفته بود، مورد حمله فالانژهای مسیحی قرار گرفت. این قتلعامها، خشم و نفرت عمومی را در سراسر جهان برانگیخت. از این رو، پس از مدتی و در اثر مقاومت فلسطینیان و فشار افکار عمومی، نیروهای صهیونیستی، از بیروت عقبنشینی کرده و در جنوب لبنان مستقر شدند اما سرانجام با حملات پیدرپی استشهادی و وارد آوردن تلفات جانی و مالی بسیار به نیروهای اسرائیل توسط جانبرکفان حزبالله لبنان، ارتش رژیم صهیونیستی مجبور شد به طرزی ذلتبار در 25 مه سال 2000م از جنوب لبنان عقبنشینی کرده و پس از هجده سال، خاک لبنان را ترک کند.
خودکشی «هاینریش هیملر» رئیس سازمان اطلاعات و امنیت آلمان نازی (1945م)
هاینریش هیملر از سران جنایتکار آلمان نازی در 7 نوامبر 1900م در شهر مونیخ آلمان به دنیا آمد. وی از خانوادهای اشرافی بود و در جریان تأسیس حزب نازی از نخستین اعضای آن شد. هیملر در سال 1929م به ریاست گروه پلیس سیاسی نظامی آلمان موسوم به اساس رسید. هیملر در سال 1936 به ریاست شهربانی آلمان رسید و در سالهای میانی جنگ جهانی دوم به وزارت کشور منصوب شد. وی در تمام دوران مسؤولیتهای مختلف و گوناگونی که برعهده داشت با بیرحمی و شدت عمل هرچه بیشتر رفتار میکرد و دامنه این برخورد آنچنان گسترده بود که حزب نازی نیز تابع نظرات آن شده بود. در واقع در چند سال آخر حکومت نازیها بر آلمان، هیملر بسان یک دیکتاتور واقعی رفتار میکرد و حتی رؤسا و کارگردانان حزبی را هم دچار وحشت و اضطراب کرده بود. با این همه، وی در آستانه شکست آلمان در جنگ دوم جهانی، در آوریل 1945م به متفقین پیشنهاد داد آلمان بین انگلستان و فرانسه تقسیم شود ولی متفقین این پیشنهاد را نپذیرفتند. وی یک ماه پس از آن توسط نیروهای انگلیسی بازداشت شد اما قبل از رسیدگی به جرائمش به وسیله سیانور خودکشی کرد و در 25 ماه مه 1945م در
45 سالگی به عمرش خاتمه داد.