امين حسيني:
هنوز مدت زمان زیادی از اظهارنظرهای معاون امور توانبخشی سازمان بهزیستی درباره افزایش بودجه معلولان نگذشته است که رئیس انجمن دفاع از حقوق معلولان، این روزها خبر از کاهش چهار و نیم میلیارد تومانی بودجه خرید وسایل توانبخشی به میان آورده است. علی همت محمودنژاد با بیان اینکه تامین وسایل توانبخشی، مهم‌ترین نیازهای معلولان به شمار می‌رود، می‌گوید: هیچ یک از وسایل توانبخشی داخل کشور استاندارد نیست. وی ادامه می‌دهد: سازمان بهزیستی به دلیل حمایت از فرصت‌های شغلی در داخل کشور، از ورود وسایل توانبخشی ديگر کشورها خودداری می‌کند.
رئیس انجمن دفاع از حقوق معلولان می‌گوید: اقدامات این انجمن برای ایجاد هماهنگی میان سازمان بهزیستی و موسسه استاندارد برای استانداردسازی وسایل توانبخشی معلولان به دلیل کوتاهی‌های صورت گرفته، از 2 سال پیش بی‌نتیجه مانده است. محمودنژاد با بیان اینکه در دیدار با رئیس‌جمهور، پیشنهاد حذف عوارض و مالیات وارد بر وسایل توانبخشی را مطرح کردیم، یادآور شد: باوجود موافقت رئیس‌جمهوری با این موضوع و مطرح شدنش در جلسه هیات دولت، هیچگاه عملی نشده و معلولان کشور همچنان با وسایل توانبخشی نامرغوب و بی‌کیفیت برای ایاب و ذهاب خود روبه‌رو هستند. این در حالی است که معاون درمان و توانبخشی دانشگاه علوم بهزيستی و توانبخشی کشور نیز از غیراستاندارد بودن اغلب وسایل توانبخشی در بخش بازتوانی بیماران خبر به میان می‌آورد. مهدی شجری در ادامه این خبر ابراز می‌کند: برخی از وسایل توانبخشی مانند عصا، ویلچر و... استاندارد نیست و مدتی پس از استفاده غیرقابل مصرف می‌شود. وی تاکید می‌کند: بسیاری از معلولان توانایی خرید وسایل توانبخشی را ندارند و بی‌کیفیت بودن این وسایل آنان را با مشکل روبه‌رو کرده است. معاون درمان و توانبخشی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی یادآور می‌شود: باید برای این وسایل استاندارد تعیین شود. از سوی دیگر، رئیس انجمن دفاع از حقوق معلولان ایران با اشاره به بخشنامه رئیس و معاون توانبخشی سازمان بهزسیتی در رابطه با کاهش مدت زمان واگذاری ویلچر به معلولان از 3 به 2 سال تاکید می‌کند: هیچ‌یک از مدیران توانبخشی بهزیستی حاضر نیست زیر بار این بخشنامه برود. مساله اینجاست در جامعه‌ای که معلولانش نه وسیله ایاب و ذهاب مناسبی دارند تا فاصله میان محل زندگی و کارشان را کوتاه‌تر کنند و نه امکان این را دارند که بسیاری از بارهای زندگی‌شان را از دوش بردارند، آیا تهیه، استانداردسازی و در دسترس قرار دادن وسایل توانبخشی در خدمت این گروه، کوچکترین و ابتدایی‌ترین اقدام برای کمک به این افراد نیست؟!