فواد پورعبادي
با توجه به در پیش بودن انتخابات پارلمانی در اسرائیل و در نتیجه آن روی کار آمدن نخست وزیر جدید، اوضاع آینده فلسطین را چگونه پیش‌بینی می‌کنید؟ در کل موضع جنبش جهاد اسلامی درباره پیروزی «لیونی» چیست؟
اساسا از نظر ما اینگونه مسائل همچون انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا یا انتخابات رژیم صهیونیستی یا هر انتخابات مشابه دیگری، جزو مسائلی هستند که برایمان خیلی اهمیت ندارند و توجه زیادی به اینگونه تغییرات نمی‌کنیم. البته این به معنی آن نیست که طرف مقابل‌مان را اصلا زیر نظر نمی‌گیریم بلکه مطمئنا می‌دانیم که بین هر فردی با فرد دیگر یا هر حزبی با حزب دیگر تفاوت وجود دارد و مطمئنا چنین تفاوت‌هایی بر روند تعامل آنان با ما و پرونده فلسطین تاثیر خواهد گذاشت اما ما به عنوان جنبش جهاد اسلامی خیلی اهمیت نمی‌دهیم که چه کسی در چنین انتخاباتی پيروز می‌شود. آنچه که برای ما به عنوان بخشی از ملت فلسطین مهم است، روند گفت‌وگوهاست. در این مورد باید بگویم که نه لیونی و نه هیچ مقام صهیونیستی دیگری نمی‌تواند حتی یگ گام مثبت در آن بردارد، زیرا مساله‌ای بسیار پیچیده است و دو طرف گروه‌های فلسطینی و رژیم صهیونیستی به هیچ وجه نمی‌توانند در مورد آن به توافق برسند به همین دلیل باز هم اختلاف به نبرد می‌انجامد.
در حال حاضر لیونی هم به رغم آنکه از شانس کمتری نسبت به نتانیاهو برخوردار است یکی از کاندیداهای نخست وزیری است؛ آیا اینکه لیونی دارای تجربه نظامی نیست به نظر شما موجب کاهش عملیات‌های نظامی علیه ملت مظلوم فلسطین نمی‌شود؟
خیر، این کم‌تجربگی دلیل بر کاهش عملیات‌های نظامی نمی‌شود زیرا گاهی نتیجه‌ای معکوس در بردارد، یعنی آنهایی که دارای تجربه و سوابق نظامی نیستند سعی می‌کنند ثابت کنند که قدرت دارند و می‌خواهند
عرض اندام کنند. آنان بیشتر در پی اثبات وجود خود هستند، به همین دلیل دست به عملیات‌های نظامی گسترده‌ای می‌زنند. برای نمونه، «شیمون پرز»، چنین کاری را در سال 1996 کرد. در زمان «ایهود اولمرت»، نیز که دارای سوابق نظامی نیست، جنگ 33 روزه را به‌راه انداخت و به لبنان حمله‌ای گسترده کرد. بنابراین می‌بینیم که می‌تواند نتیجه‌ای معکوس داشته باشد. مثلا ایهود باراک اصلا نیاز ندارد که تاریخ و سوابق نظامی خود را ثابت کند زیرا همواره یک فرد نظامی بوده و تاکنون در عملیات‌های نظامی بسیاری شرکت داشته و حتی بسیاری از آن عملیات‌ها را با موفقیت فرماندهی کرده است؛ بنابراین نیازی به معرفی خود ندارد اما سیاستمداران صهیونیستی که سوابق نظامی ندارند باید ثابت کنند که خواهند توانست در لحظه جنگ و لحظات بحرانی تصمیم درست بگیرند، از همین رو دست به عملیات‌های نظامی گسترده می‌زنند.
آیا آتش بس میان گروه‌های فلسطینی و رژیم صهیونیستی تاثیری بر وضعیت کلی ملت فلسطین بویژه در نوار غزه داشته است؟ و آیا این آتش‌بس را اقدامی مثبت و مفید می‌دانید؟
مساله آتش بس به نظر بنده مساله‌ای پیچیده و غیر آسان است زیرا اساساً گروه‌های فلسطینی در حالی به این آتش بس روی آوردند که اصلا آن را نمی‌خواستند؛ بویژه ما به عنوان جنبش جهاد اسلامی خیلی با این موضوع مشکل داریم زیرا به نظر ما می‌تواند سلاح و ابزاری باشد در دست دشمن که با استفاده از آن نبرد و معادله را به نفع خود پیش ببرد. ما درگذشته نیز اعلام کرده بودیم که یک گروه جهادي هستیم و باید با تجاوزات صهیونیست‌ها مقابله کنیم. ما صهیونیست‌ها را به پاسخ‌های خود عادت داده بودیم اما با این آتش بس، نگاه صهیونیست‌ها نسبت به گروه‌های فلسطینی تغییر کرد. بنابراین آنان در آینده هر موشکی از نوار غزه به سمت سرزمین‌های اشغالی پرتاب شود را به معنی آغاز جنگ از سوی فلسطینیان تلقی خواهند کرد، با اینکه نوار غزه در اشغال و محاصره قرار دارد. البته از نظر ما اصول نبرد تغییر نکرده و ما پرتاب هرگونه موشک به سمت سرزمین‌های اشغالی را آغاز جنگ نمی‌دانیم بلکه آن را پاسخ به حملات و اشغالگری صهیونیست‌ها می‌دانیم. آنان با این آتش‌بس سعی کردند اصول و قواعد جنگ را تغییر دهند تا هرگونه موشکی را به مثابه آغاز جنگ معرفی کنند و از آن به نفع خود سوءاستفاده نمایند؛ اما در مورد اینکه آیا این آتش‌بس فوایدی داشته یا خیر باید بگویم تا حدودی بله.
البته ما در اصل با این آتش بس توافق نکردیم مگر به خاطر ضرورت‌هایی که ملت مظلوم فلسطین در آن به سر می‌برده است. این ملت مظلوم نه تنها از سوی صهیونیست‌ها بلکه متاسفانه از سوی برخی برادران عرب نیز محاصره شده و در سختی بسیار به سر می‌برد. ما با این دید به آتش بس تن دادیم تا به قول معروف کمی از فشار و سختی‌های این ملت بکاهیم. البته خود صهیونیست‌ها نیز به شدت به این آتش بس نیاز داشتند تا شهرک نشینان خودکه در شهرک‌های جنوبی سرزمین‌های اشغالی بویژه شهرک سدیروت، عسقلان و ... زندگی می‌کنند را برای مدت کوتاهی از خطر موشک‌های گروه‌های مقاومت فلسطین در امان نگه دارند. بنابراین می‌بینیم که آتش‌بس یک نیاز دوطرفه بوده است. البته جنبش جهاد اسلامی معتقد است که این آتش بس باید کاملاً رعایت و اجرا شود، یعنی در کنار توقف عملیات‌های نظامی، باید مسائل دیگری مانند باز شدن گذرگاه‌ها و ورود و خروج فلسطینیان و کالاهای مورد نیاز نیز تأمین شود. بنابراین باید بگویم این آتش بس به نتیجه و هدف اصلی خود دست نیافته و همچنین نیروهای نظامی رژیم صهیونیستی بارها و بارها آن رانقض کرده‌اند. آتش‌بس از سوی رژیم صهیونیستی به مساله «امنیت مقابل نان» تبدیل شده یعنی آنان می‌گویند اگر امنیت کامل را برای رژیم اسرائیل تأمین نکنید حتی مواد غذایی اولیه و مورد نیاز اصلی را نیز برای شما تأمین نخواهیم کرد و باید در گرسنگی و فقر مطلق به سر ببرید. هر چند مدت یک بار نیز ادعا می‌کنند که موشکی به سمت سرزمین‌های اشغالی پرتاب شده و به همین بهانه گذرگاه‌ها را تا چند روز می‌بندند.
کمی در مورد وضعیت معیشتی ملت مظلوم و محاصره شده فلسطین توضیح دهید، اگر امکان دارد دقیق‌تر و روشن‌تر از اخبار و اطلاعات موجود برایمان بگویید.
همانطور که می‌دانید نوار غزه به طور کامل محاصره و به زندانی بزرگ تبدیل شده است. این منطقه از سوی دریا توسط کشتی‌های جنگی رژیم صهیونیستی محاصره شده و حتی به ماهیگیران فلسطینی اجازه ماهیگیری و کسب رزق نمی‌دهند. از طرف زمین نیز تمام گذرگاه‌ها بسته هستند. حتی گذرگاه‌هایی که در مرز مشترک غزه و مصر قرار دارند توسط برادران مصری ما بسته شده‌اند. صهیونیست‌ها تمامی گذرگاه‌ها را در دست گرفته‌اند و اجازه ورود هیچ کالایی به‌جز مقادیر بسیار اندکی را نمی‌دهند. حتی سوختی که برای تولید برق بیمارستان‌ها نیاز است نیز به مقادیر بسیار کمی وارد غزه می‌شود و همین امر موجب شده بیش از 256 تن از بیماران فلسطینی که بیشترشان کودکان بوده‌اند جان خود را از دست بدهند و به شهادت برسند زیرا نبود برق و دستگاه‌های پزشکی بیمارستان‌ها را از کار انداخته است. از سوی دیگر واردات دارو به غزه متوقف شده که این عامل نیز در مرگ این بیماران تأثیر گذاشته است. برخی از بیماران نیز که باید برای عمل به خارج منتقل می‌شدند، پس از چند روز توقف پشت گذرگاه‌ها جان باخته‌اند.
از سوی دیگر مواد اولیه مورد نیاز کارخانجات و کارگاه‌های صنعتی و ... نیز به دستور رژیم غاصب متوقف شده و همین امر موجب توقف فعالیت بخش‌های صنعتی شده و افزایش بیکاران را در پی داشته است. تعداد زیادی از فلسطینیان نوار غزه نیز در سرزمین‌های اشغالی کار می‌کنند که این محاصره موجب شده که نتوانند سرکارشان بروند و بیکار شوند. بخش کشاورزی نیز به طور تدریجی در حال منهدم شدن است زیرا ماشین آلات کشاورزی به سوخت و زمین‌های کشاورزی نیز به برخی مواد شیمیایی نیاز دارند که واردات آن به دلیل محاصره متوقف شده است. از سوی دیگر برخی دانشجویان فلسطینی نوار غزه در کشورهای مختلف جهان تحصیل می‌کنند که به دلیل این محاصره نتوانسته‌اند خود را برای تحصیل به کشور مقصد برسانند و حتی برخی از آنان سهمیه بورسیه خود را از دست داده‌اند.
بی‌شک اینگونه مسائل بر آینده این دانشجویان تأثیر خواهد گذاشت. رفت‌و آمد روزانه و طبیعی مردم نیز مدت‌هاست که متوقف شده و دلیل اصلی آن نبود سوخت و بنزین برای حرکت خودروهاست. بدین ترتیب می‌توانیم بگوییم زندگی تقریبا به طور کامل در غزه فلج شده است اما ملت فلسطین ملتی قوی و مقاوم است و توانایی استقامت را دارد و به راحتی می‌تواند در برابر همه چیز بایستد.
نظرتان در مورد اختلافات داخلی میان گروه‌های فلسطینی چیست؟
اختلاف موجود چندین عامل دارد. یکی اینکه یک گروه از فلسطینیان معتقداند که گفت‌وگو و مذاکره با صهیونیست‌ها به پایان همیشگی مشکل اعراب و رژیم اسرائیل خواهد انجامید، اما گروه دوم چنین اعتقادی ندارند و تنها راه حل پایان مشکل را مقاومت تا آزادی کامل سرزمین‌های فلسطینی و گرفتن تمام حقوق می‌دانند. این اختلاف میان دیدگاه‌ها درگیری‌های فیزیکی را درپي داشته، البته حمایت برخی کشورهای خارجی از هر یک از این گروه‌ها نیز موجب افزایش تنش و بحرانی‌تر شدن اوضاع شده است. بدون‌شک مشارکت سیاسی گروه‌های فلسطینی در انتخابات می‌توانست به حل این مشکل کمک کند، از همین رو جنبش حماس پا به عرصه گذاشت. اما پیروزی این جنبش از سوی صهیونیست‌ها و غرب و حتی برخی کشورهای عربی پذیرفته نشد و بخشی از ملت فلسطین علیه این پیروزی توطئه چیدند و همین امر موجب شد که درگیری میان طرفین رخ دهد تا اینکه به کشتار هم کشیده شد و حوادث اسفبار نوار غزه را شاهد بودیم.
پس از آن نیز تسلط یکی از طرفین بر نوار غزه و در پی آن دو بخش شدن فلسطین؛ یعنی یک بخش نوار غزه و یک بخش کرانه باختری رود اردن رخ داد و دو دولت تشکیل شد. بی‌شک این حادثه نشان دهنده اختلاف واقعی موجود میان دو دیدگاه است. ما می‌دانیم که این دو دستگی به سود پرونده فلسطین نیست اما واقعیتی است که رخ داده است. اما در مورد اینکه چگونه این مشکل حل می‌شود، باید بگویم که آسان است، البته به شرط آنکه همه به حل شدن آن ایمان داشته و برای آن تلاش کنیم و نیتمان پاک باشد. می‌توان گفت‌وگو کرد و به توافقی مشترک دست یافت. ملت فلسطین ملتی آگاه است که مطمئنا خواهد توانست راه حلی برای پایان‌دادن این مشکل بیابد. البته برای حل این مشکل فشارها و دخالت‌های برخی کشورهای خارجی نیز باید متوقف شود. برای مثال باید بگویم بدون شک آنکه موجب درگیری با نیروهای حماس می‌شود، نیروهای جهاد اسلامی یا فتح یا گروه‌های دیگر فلسطینی نیستند، بلکه این کشورهای خارجی هستند که با دست‌های پنهان موجب تفرقه‌افکنی می‌شوند. مثلا آمریکا و رژیم صهیونیستی به هیچ وجه تمایل ندارند که گفت‌وگویی میان فتح و حماس انجام شود، از همین رو همواره بر فتح فشار می‌آورند تا برای گفت‌وگو با حماس پیش‌شرط بگذارد. حتی برخی کشورهای عربی نیز مخالف دستيابي فلسطينيان به توافق هستند .
ابومازن چندی پیش اعلام کرد که حق بازگشت آوارگان فلسطیني ساقط شده است. موضع جنبش جهاد اسلامی در این باره چیست؟
به رغم اینکه برخی اظهارات توسط آقای ابومازن دراین‌باره گفته شده اما به نظر بنده منظور واقعی وی این نبوده، زیرا نه ابومازن و نه هیچ شخصیت دیگری جرات اعلام چنین چیزی را ندارد. احتمالا برداشت نادرستی از اظهارات وی شده است. به نظر من حق بازگشت آوارگان حقی مقدس است، به همین دلیل نه ابومازن و نه هیچ چهره سیاسی دیگری، هر که می‌خواهد باشد، چه اسلامی و چه غیر اسلامی حق چشم‌پوشي از این حق را ندارد. این حقی است عمومی، بنابراین هیچ کس یا هیچ گروهی به تنهایی نمی‌تواند از آن چشم‌پوشي کند، از سوی دیگر اعلام می‌کنم که ابومازن نمی‌تواند به نام و نمایندگی از تمام ملت فلسطین سخن بگوید زیرا توسط کمتر از
یک سوم ملت فلسطین انتخاب شده و دو سوم ملت اصلا در انتخاب وی شرکت نکرده وحتی در دولت او نیز حضور نداشتند و در نتیجه ابومازن نماینده سیاسی آنان به شمار نمی‌رود بلکه او رئیسی است تحمیلی بر آنان. علاوه بر حق بازگشت آوارگان فلسطینی، حق دریافت خسارت و غرامت برای فلسطینیانی که به زور از سرزمینشان رانده واخراج شده‌اند نیز محفوظ است؛ بنابراین هر تلاشی برای ساقط کردن این حق به شکست خواهد انجامید و هر کس که در مورد این حق عقب نشینی کند اول با مخالفت ملت فلسطین روبه‌رو خواهد شد. البته در حال حاضر تلاش می‌کنند که با پرداخت غرامت حق بازگشت را ساقط کنند وحتی برخی چهره‌های سیاسی گروه ابومازن مانند «یاسر عبدربه» چنین تلاش‌هایی می‌کنند و پیشنهاد مبالغی معین را به آوارگان داده‌اند تا در مقابل، حق بازگشت را از آنان سلب کنند. آنان می‌پندارند که سرزمین فلسطین قابل فروش است. مطمئنا حتی این پولی را هم که می‌خواهند پرداخت کنند نیز از جیب اعراب تأمین خواهد شد زیرا انگار که این غرامت باید توسط خود اعراب پرداخت شود ونه توسط صهیونیست‌ها، انگلیسي‌ها و آمریکایی‌ها که این اشغال توسط آنها صورت گرفته است. در مجموع به نظر من چنین پیشنهادی به هیچ وجه از سوی ملت فلسطین مورد قبول قرار نخواهد گرفت. البته چهره‌های سیاسی خیانتکاری هم وجود دارند که برای به ثمر رساندن چنین تلاش‌های خیانتکارانه و خطرناکی علیه آوارگان فلسطینی كوشش مي‌كنند.
موضع جهاد اسلامی از به تاخیر انداختن انتخابات ریاست تشکیلات خودگردان فلسطین و همزمان کردن آن با انتخابات پارلمانی آینده که توسط ابومازن و جنبش فتح در حال انجام است، چیست؟
انتخابات ریاست قرار است نهم دسامبر آینده برگزار شود و فقط چند ماه تا آن زمان باقی‌مانده اما تا انتخابات پارلمانی حدود دو سال زمان داریم. از نظر قانونی نه ابومازن و نه هیچ کس دیگری نمی‌تواند این انتخابات را به تعویق بیندازد، اما اگر آنان بخواهند کودتایی انجام دهند کار آسانی است. یعنی خود ابومازن می‌تواند زمان ریاست خود را تمدید کند یا حتی معاونانش، که خود را اعضای کمیته اجرایی سازمان آزادی‌بخش فلسطین می‌نامند، می‌توانند این زمینه را برای وی فراهم کنند. در مجموع چنین کاری غیرقانونی است و اگر چنین حادثه‌ای رخ دهد، حماس نیز می‌تواند یکی از اعضای خود را به عنوان رئیس موقت تشکیلات خودگردان فلسطین تا زمان برگزاری انتخابات معرفی کند که مطمئنا شکاف میان گروه‌های فلسطینی نیز در آن صورت افزایش خواهد یافت. نمی‌توانیم آینده را پیش‌بینی کنیم اما در مجموع باید گفت اگر زمان ریاست تمدید شود، بی‌شک گروه‌های دیگر با آن مقابله خواهند کرد. البته عقب کشیدن زمان انتخابات پارلمانی و برگزاری زودهنگام آن نیز با واکنش روبه‌رو خواهد شد، زیرا اکثریت پارلمان در حال حاضر در دست حماس است. به نظر من در انتخابات مختلفی که برگزار می‌شود، صداقت وجود ندارد زیرا هیچگاه نمی‌گذارند گروهی که ملت فلسطین آن را می‌خواهد، به قدرت برسد بلکه هدف از اینگونه انتخابات به قدرت رسیدن گروهی است که رژیم صهیونیستی و آمریکا می‌خواهند. از دید آنان اگر چنین گروهی برنده شد، انتخابات قانونی بوده و اگر گروهی مخالف پیروز شود و به قدرت برسد در آن صورت انتخابات را غیرقانونی خوانده و آنان را محاصره می‌کنند. در مجموع انتخابات را نمایشی و مسخره می‌دانم که به نظر بنده تن دادن به آن درست نیست.
آیا جنبش جهاد اسلامی در انتخابات آینده شرکت خواهد کرد؟
به نظر من در انتخابات دوره‌های گذشته که در فلسطین برگزار شده نسبت به انتخاباتی که در آینده برگزار خواهد شد بهتر بوده و از اشکالات کمتری برخوردار بوده است، اما با این وجود، جنبش جهاد اسلامی در آن شرکت نکرد چه برسد به انتخابات آینده. جنبش جهاد اسلامی در کل به تشکیلات خودگردان که در حال حاضر در فلسطین حکومت می‌کنند ایمان ندارد و معتقد است که وجود این تشکیلات فقط برای خدمت به رژیم صهیونیستی است. هیچ چیز برای ملت فلسطین از زمان تاسیس رژیم صهیونیستی خطرناک‌تر از قرارداد اوسلو که تشکیلات خودگردان از دل آن به وجود آمد، نبوده است. از نظر جهاد اسلامی، اوسلو از وعده بالفور نیز خطرناک‌تر است ، بنابراین جهاد اسلامی در هیچ انتخاباتی که زیر چتر این تشکیلات برگزار شود شرکت نخواهد کرد. در حقیقت بالفور واقعی همان اوسلو است زیرا در وعده بالفور حقی از فلسطینیان توسط اشغالگران گرفته شد اما در اوسلو سازشي توسط گروهی از فلسطینیان در برابر صهیونیست‌ها صورت گرفت. جنبش جهاد اسلامی در انتخابات آینده شرکت نمی‌کند و خود را در اینگونه کارهای پوچ غرق نمی‌کند زیرا هیچگونه منافعی برای ملت فلسطین در برنخواهد داشت.
به عنوان آخرین سوال، اگر ممکن است کمی در مورد ادعای اخیر رژیم صهیونیستی مبنی بر افزایش برد موشک‌های دست‌ساز جنبش جهاد اسلامی توضیح دهید و اینکه چرا این جنبش مانند گذشته به عملیات‌های استشهادی دست نمی‌زند؟
در مورد بخش اول پرسش باید بگویم حتی اگر هم ادعای صهیونیست‌ها درست باشد، این به معنی آن نیست که موشک‌های دست‌ساز ما بسیار قدرتمند و پیشرفته شده‌اند بلکه مثلا در گذشته برد موشک‌ها 10 کیلومتر بوده و اکنون به 12 تا 15 کیلومتر افزایش یافته است.
این به معنی آن نیست که ما توانستیم به سلاح‌های پیشرفته دست یابیم؛ اما در مورد بخش دوم پرسشتان باید یادآور شوم که در گذشته رفت و آمد در مناطق مختلف فلسطین و سرزمین‌های اشغالی کاری بسیار آسان بود، اما امروز باتعداد بسیار بالای ایستگاه‌های بازرسی و تشدید تدابیر امنیتی توسط صهیونیست‌ها، عبور از کرانه باختری رود اردن به سرزمین‌های اشغالی کاری بسیار دشوار شده. از همین رو تعداد عملیات‌های استشهادی گروه‌های فلسطینی نیز به شدت کاهش یافته است.