فرهاد مستوفی
درباره وطن‌پرستی و اهتمام داشتن به حفظ شئون ملی سخن بسیار گفته شده اما این روزها پیش از آنکه به این موضوع پرداخته شود، نقیض آن را باید مورد بحث قرار داد چراکه متاسفانه در برهه کنونی باید بی‌اعتنایی به میهن را که در رفتار برخی افراد بروز و ظهور بسیار دارد به تماشا نشست. شاید تصور بر این بوده و باشد که تجربه تلخ قاجاریه و پس از آن پهلوی باعث شده باشد تا کنشگران سیاسی این بوم درس عبرت گیرند و وطن‌پرستی را در زمره اصلی‌ترین اعتقادات خود قرار دهند و به مدح آن پردازند اما متاسفانه بنا به هر دلیلی که شاید مهم‌ترین آن ضعف اعتقادات باشد، این روزها برخی افراد به‌رغم آشکار شدن خیانتشان به میهن و مردم، گستاخانه به زیست همه‌جانبه خود می‌پردازند. آیا خیانت نیز مفهومی نسبی دارد؟
* * *
طی چند ماه گذشته خبرهای مختلف ولی بسیاری شنیده و در مجاری رسانه‌ای منتشر شد که حاکی از تحویل مقادیر فراوانی پول از سوی مخالفان جمهوری اسلامی به برخی گروه‌های داخلی بود. برای جلوگیری از اطاله کلام، در قالب چند پرسش - و بدون بیان پاسخ- به چند مورد ریشه‌ای باید پرداخت. دریافت پول از مخالفان جمهوری اسلامی آن هم در انتخاباتی که در چارچوب نظام جمهوری اسلامی برگزار می‌شود با چه هدفی دنبال می‌شود؟ آنان که پول خرج می‌کنند و آنان که پول‌ها را دریافت می‌کنند چه اشتراکاتی در اهداف و احتمالا مبانی فکری و ایدئولوژیک دارند؟ اصولا این پول‌ها خرج می‌شوند تا چه چیزی به‌دست آید؟ آنچه باعث خیانت داخلی‌ها می‌شود، چیست؟ و از همه مهم‌تر، چرا افشای خیانت موجب احساس مذمت در خائنان نمی‌شود؟
* * *
فتنه پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم دستاوردهای مهم کوتاه مدت و بلند مدت بسیاری داشته و خواهد داشت. نقاب از چهره بسیاری افتاد و چه اندیشه‌ها که رسوا نشد. چه اتفاقی باید رخ می‌داد تا ماهیت برخی افراد اینگونه آشکار شود؟ از این حیث باید افشای خیانت‌پیشگی این جماعت را به فال‌نیک گرفت. از دیگر سو اما باید پذیرفت که افکار عمومی و نیز اصول و مبانی امنیتی توصیه به برخورد قاطعانه با خیانت‌پیشگان می‌کند. نمی‌توان پذیرفت به صرف اینکه افشای خیانت موجب افشای هویت این افراد می‌شود، از برخورد قانونی با متخلفان و خائنان چشم‌پوشی شود، این موضوع در حالی است که افکار عمومی هیچگاه هیچگونه تفسیری را برای نازل کردن خیانت بر‌نمی‌تابد. به نظر می‌رسد در اینباره باید از بهترین شیوه که تمسک به قانون است، پیروی شود اما نباید این مهم را از نظر دور داشت که تاریخ ایران سرشار از اقدامات مردمی برای مجازات خائنان است.