امیر گودرزی:
شرکت ساماندهی مشاغل شهر تهران یکی از زیر‌مجموعه‌های شهرداری است که وظیفه مبارزه با جانوران موذی را برعهده دارد؛ همان موش‌هایی که
روز‌به روز جمعیت‌شان در پایتخت بیشتر می‌شود. این شرکت برای مبارزه با همین موش‌های کوچک سالانه رقم‌های بزرگی را دریافت می‌کند که بزرگی آن بیش از 10 میلیارد تومان است. در چنین شرایطی مدیرعامل شرکت ساماندهی مشاغل شهر تهران از غیربومی بودن موش‌های پایتخت خبر می‌دهد: «اینگونه به نظر می‌رسد موش‌هایی که در سطح شهر تهران هستند، بیشتر بلژیکی بوده و با کالاها وارد کشور شده‌اند». کمال علیپور با این حرف عجیب خود سعی دارد به تهرانی‌ها بقبولاند موشها تهرانی نیستند بلکه از خارج از کشور وارد می‌شوند و سازمان‌ها و نهادهای دیگر به جز شرکت ساماندهی مشاغل در این زمینه باید پاسخگو باشد! در حالی که او عقیده دارد «بیشتر موش‌های تهران با کالا وارد کشور می‌شوند» کارشناسان نظر دیگری دارند. پرویز بختیاری، کارشناس ارشد محیط زیست و متخصص حیات وحش درباره مبارزه با موشها معتقد است: «یک جفت موش در یک سال تبدیل به 500 هزار موش شده و در 3 سال به 3 میلیون برابر افزایش می‌یابد». علیپور در مصاحبه خود با فارس به نکته دیگری هم اشاره کرده است: «سم‌هایی که برای از بین بردن موشها استفاده می‌شود به مراتب ضررش بیشتر است». بنابراین می‌توان نتیجه گرفت وی معتقد به هم‌زیستی مسالمت‌آمیز است اما احتمالا این مسؤول شهرداری تهران نمی‌داند موشها حدود ۳۰ نوع بیماری را به انسان منتقل می‌کنند. با این وجود همه زیان‌های موشها تعدد و خطر بیماری‌هایی که منتقل می‌کنند، نیست. این جوندگان در سال، ۳۳میلیون تن مواد غذایی را می‌خورند که اگر این غذاها به دست انسان‌ها برسد می‌توانند ۱۳۰میلیون گرسنه را سیر کنند، حالا حساب کنید در شهری مثل تهران که جمعیت موش‌های آن ۵برابر جمعیت آدم‌های آن است، چه حجمی از مواد غذایی به وسیله این جونده از بین می‌رود و در عوض چه میزان آلودگی به محیط زندگی شهری منتقل می‌شود. علیپور که مجموعه تحت مدیریتش مسؤولیت مبارزه با موشها را برعهده دارد در ادامه حرف‌هایش توپ را به زمین دیگر همکارانش در شهرداری فرستاد و با بیان اینکه لازمه مبارزه با این جانور موذی اصلاح اقدامات عمرانی است، گفت: باید معاونت فنی عمران و همچنین مناطق بيست‌ودوگانه نهرها و جوی‌های آب را اصلاح کنند. در ادامه حرف‌های علیپور، شهروندان هم مقصر افزایش جمعیت موشها شناخته شدند: «در صورتی که مردم همکاری کرده و در نهرها زباله نریزند، موشها نیز رشد پیدا نمی‌کنند، چرا که هر جا زباله زیاد باشد، موش نیز زیاد است». جالب اینکه مدیرعامل شرکت ساماندهی مشاغل شهر تهران در حالی که اعتقاد دارد «ضرر سم از موش بیشتر است» اما این اقدام را در دستور کار دارد؛ «طعمه‌گذاری و سم‌پاشی‌ها همچنان انجام می‌شود». حال باید دید کدام یک به نفع شهروندان است؛ ضرر بالای سم‌هایی که برای از بین بردن این موشها استفاده می‌شود یا خود این جانوران موذی؟ اگر خطر سم‌پاشی بیشتر است پس باید راهکار دیگری اندیشید و اگر موشها وارداتی هستند پایتخت‌نشینان باید چه افراد یا سازمان‌هایی را مقصر بدانند و در کل این شرکت بالاخره مسؤولیت مبارزه با جانوران موذی را دارد یا خیر، حال چه فرقی می‌کند ایرانی باشند یا بلژیکی؟!