خواندن حرف‌های حبیب کاشانی برای شما جالب خواهد بود. او این جملات را در جلسه شب بازی مقابل صبا که با شکست پرسپولیس به پایان رسید به زبان آورده است، حرف‌هایی که در آن رگه‌هایی از دغدغه‌های او به چشم می‌خورد.
چقدر با موبایل حرف می‌زنید؟
در طول روز زمان زیادی را برای صحبت کردن با تلفن همراه خود می‌گذارید، چه اشکالی دارد برای خدا هم کمی وقت بگذارید؟ وقتی مشکلی دارید، وقتی مربی به شما بی‌توجهی می‌کند، وقتی در ارنج نیستید و خلاصه در خیلی مواقع دیگر سراغ من می‌آیید یا حتی با روزنامه‌ها صحبت می‌کنید. چه اشکالی دارد در این مواقع با خدای خود خلوت کنید و با او درددل کنید. یادم هست سال 86 بازیکنی که در تیم نماز می‌خواند را همه مسخره می‌کردند اما همان بازیکن یکی از بهترین‌ها بود و در اکثر بازی‌ها گل می‌زد، آن هم چه گل‌هایی! از شما می‌خواهم از یاد خدا غافل نشوید تا هیچ وقت محتاج کسی نباشید. برای خلوت خودتان ارزش قائل باشید و با خداوند این خلوت را قسمت کنید.
خبرچینی ممنوع
در برخی روزنامه‌ها شاهد چاپ برخی خبرهای خانوادگی بودم که امیدوارم این حرف‌ها کار شخصی غیر از بازیکن باشد. کسی نباید به خاطر چاپ عکس و مصاحبه خودش را کوچک کند و اخبار داخلی تیم را به بیرون منتشر کند. روزنامه پرسپولیس متعلق به شماست و می‌توانید با آن گفت‌وگو کنید.
من پول می‌آورم
معمولا رسم داشتیم پس از هر بازی 3 بازیکن برتر را انتخاب می‌کردیم اما هنوز تصمیمی در این‌باره برای بازی‌های امسال نگرفته‌ایم. شما برای هر پیروزی از من پاداش می‌گیرید. پاداش برای بازی‌های خارج از خانه 5/1 تا 2 برابر بیشتر از بازی‌های خانگی است. شما اصلا نگران این موضوع نباشید، نگرانی مربوط به پول برای من است، شما فقط به فکر بازی
خود باشید.
مثل اسپانیا باشید
انتخاب برای علی دایی واقعا سخت است. ای کاش او می‌توانست هر 18بازیکن را به میدان بفرستد اما خب قانون فوتبال را نمی‌شود عوض کرد. مطمئنم در پرسپولیس همه تعصب دارند و می‌خواهند پول حلال بگیرند اما عجله نکنید، چرا که فرصت به همه می‌رسد. خدا می‌داند هر کس از ترکیب کنار گذاشته می‌شود، علی دایی ناراحت است اما کاری نمی‌توان کرد.
اگر جام نیاوریم بهتر است که کارم را ول کنم
حواستان جمع باشد که دچار غرور نشوید. در برنامه ورزش و مردم من به مردم قول دادم امسال حداقل یک جام به خانه می‌آوریم. اگر ما با این پتانسیل جام نگیریم همان بهتر که فوتبال را رها کنم و بروم
خانه‌نشین شوم.