کامران پارسی‌نژاد معتقد است: اکنون بهترین زمان برای پرداختن به مقوله دفاع مقدس است چرا که سال‌ها از آن واقعه گذشته و به خوبی می‌توان پیامدهای جنگ را در بستر جامعه تحلیل و بررسی کرد. این نویسنده و منتقد ادبی در آستانه 30سالگی دفاع مقدس، در گفت‌وگو با ایسنا عنوان کرد: در شرایط کنونی، ادبیات داستانی دفاع مقدس کاملا فراموش شده است و به ندرت شاهد آثاری درخور در این حوزه هستیم. او افزود: در غرب و اغلب کشورهای پیشرفته رسم بر این است که وقتی زمانی نسبتا بلند از وقوع یک حادثه می‌گذرد، تازه پرداختن به آن را در حوزه ادبیات شروع می‌کنند اما ما این‌گونه عمل نکردیم و در زمان جنگ تحمیلی از ادبیات داستانی به عنوان ابزاری برای پشتیبانی از اهداف جنگ و دفاع مقدس استفاده کردیم. باید به بررسی ادبیات داستانی کشورهای مختلف بپردازیم و ببینیم که در این‌باره به چه توانمندی‌هایی رسیده‌اند. به گفته پارسی‌نژاد، این امر در آن زمان طبیعی بود اما باعث شد نوعی شتاب‌زدگی در کارها ایجاد شود و قالب ادبیات داستانی دفاع مقدس لطمه ببیند. او خاطرنشان کرد: در آن زمان، تولید انبوه داستان مورد نظر بود و همین امر باعث شد نویسندگان نوقلم که به همین دلیل بعضا شرایط مناسبی برای چاپ آثارشان نداشتند، به این سمت بیایند و از این طریق خود را مطرح کنند. در بدو کار، داستان‌ها از لحاظ ساختار و نثر ضعیف بودند و از جذابیت خاصی برخوردار نبودند بنابراین مهر ضعف بر سینه ادبیات دفاع مقدس زده شد. این نویسنده ادامه داد: یکی از ضعف‌های این حوزه به طور کلی فرهنگ شتاب‌زدگی است؛ با شتاب، کاری را شروع می‌کنیم و بدون برنامه، آن را به پایان می‌رسانیم؛ ادبیات داستانی دفاع مقدس را شتاب‌زده شروع کردیم و در نیمه‌های راه آن را به فراموشی سپردیم. او افزود: بعد از پایان جنگ، داستان‌هایی از سوی برخی از نویسندگان علاقه‌مند تولید شد که قوام‌یافته‌تر بود؛ آنها تلاش کردند ادبیات داستانی دفاع مقدس را حفظ و آن را تقویت کنند. پارسی‌نژاد بر حمایت همه‌جانبه نهادها و دستگاه‌های دولتی از ادبیات داستانی دفاع مقدس تاکید کرد و گفت: دستگاه‌های دولتی باید با برنامه‌ریزی صحیح و کاربردی، از نخبگان این عرصه که توانایی لازم را دارنداستفاده كنند.