
حسین جوادی: فتح چمپیونز لیگ کار هر پسربچهای نیست که بخواهد آن را تصاحب کند، فوتبال قواعدی دارد که برای دانستنش باید یک ذهن آرام داشته باشید. افسانه «دسیما» و تغییر جهت دادن یک فینال رویایی وقتی رخ داد که اتلتیکو با ذهنی خام خودش را فاتح جام میدانست در حالی که رگ بیرحمی فوتبال تنها چیزی که نمیشناسد احساس و هیجان است و سیمئونه و پسرانش اسیر تفکراتی شدند که مثل پتک میخهای تابوتشان را محکم میکوبید.
چرا سیمئونه مربی بزرگی نیست؟
قرنها پیش اگر در خانوادههای سلطنتی اروپا قرار میشد شاهزادهای دختری از طبقه پرولتار یا پایین را برای ازدواج انتخاب کند گروهی مامور میشدند تا آداب و رسوم رفتار مجالس بزرگ را به میهمان تازه وارد آموزش دهند، در میان بزرگان نشستن و رفتار و مسلک آنها را داشتن چیزی نبود که بدون آموزش بهدست آید. در فوتبال نیز این مثال صدق میکند، وقتی مربی هنوز بر این فلسفه باور ندارد که نبرد در زمین بازی حتی یک لحظهاش هم سرنوشتساز است، وقتی هنوز آداب برخاستن و نشستن در معتبرترین تورنمنت لیگ اروپا را نمیداند چگونه میخواهد تاج پادشاهی را روی سر بگذارد؟ خیلیها نوشتهاند اتلتیکو تنها در چند دقیقه جام را به رئال تعارف زد یا اینکه آنچلوتی خوششانس بود یا از این قسم تحلیلها، ولی باید در کمال احترام به تمام نظرات بگوییم اینگونه نیست چون اتلتیکو در شب فینال لیسبون تنها به مربی تازهکار و بیآداب و معاشرت خود باخت. جای تعجب ندارد که فوتبال همیشه 2 روی سکه داشته ولی آنهایی که آداب بزرگ بودن در فوتبال اروپا را میدانند هرگز رفتارهایی مثل دیگو سیمئونه از خود نشان نمیدهند، آن دسته از مربیانی که مثل او به پرخاشگری و حاشیهسازی دست میزنند از نقطهنظر دیگران مردان کوچکی هستند که هرگز رشد پیدا نمیکنند. این نوع رفتار و کاریزمای زرد قبلتر به نام مورینیو در یک دهه اخیر ثبت شده و حالا بعد از تماشای لحظههایی که سیمئونه در زمین به واران فحاشی میکرد یا اعتراضهای ناشیانهاش به داور به این باور میرسیم که پدیده «مورینیوییسم » ویروسش نیز به الچولو سرایت کرده. برای روشن شدن این استدلال به همان دقایق پایانی باید نقب زد، سیمئونه خیلی ناشیانه از جایش بلند شد و قبل از اینکه داور سوت پایان را بزند دستها را به هوا پرتاب میکرد و از هواداران میخواست جشن قهرمانی بگیرند در حالی که تنها 120 ثانیه بعد این اتفاق ضربه سر سرخیو راموس داستان ماجرا را تغییر داد. اتلتیکو و قهرمانیاش چیزی بیش از یک سوءتفاهم در فوتبال اروپا نیست چون تیمی که برای پیروز شدن دست به روشهای زشت دفاعی و اتلاف وقت میزند سرنوشتش نباید بهتر از این شود. سرخپوستها در حالی در لیسبون تحقیر شدند که رئال خیلی با وقار بازی میکرد.
حاکم شهر کیست؟
هفته پیش هواداران اتلتیکو وقتی تیمشان را در قامت فاتح لالیگا دیدند شعاری را زمزمه میکردند خطاب به هواداران رئال «یانکیها حالا ما حاکم شهر هستیم» این شعار که کاملا جنبه تحریکآمیز داشت سبب شد تا سرخیو راموس خیلی زود جواب آنها را بدهد، راموس در پیامی به هواداران اتلتیکو میگوید «سرخپوستها حالا چه کسی حاکم شهر است؟»
رئال سلطان اروپا
با قهرمانی اروپا، رئال به ۱۳ جام اروپایی رسید و تبدیل به دومین تیم از نظر شمار قهرمانیهای اروپا شد. رئال فقط میلان را حالا بالای سر خود دارد و بارسلونا را پشت سر گذاشته است. در حقیقت میلان ۱۴ جام اروپایی بالای سر دارد که اگر رئال در تابستان در بازی سوپرکاپ اروپا بتواند سویا را شکست دهد، با آنها برابری میکند. رئال مادرید 10 بار قهرمان جام باشگاههای اروپا شده، 2 بار جام یوفا، یک بار هم سوپرکاپ اروپا. بارسلونا اما 4 بار قهرمان اروپا شده، 4 بار قهرمان جام در جام و 4 بار سوپرکاپ. میلان با 7 جام قهرمانان، 2 جام در جام و 5 سوپرکاپ در رده اول است. اگر رئال بتواند سوپرکاپ را ببرد با آنها برابری میکند. لیورپول با ۱۱ و بایرن با ۸ جام در ردههای چهارم و پنجم هستند. این در حالی است که بارساییها جام نمایشگاهها که میان منتخب شهرها برگزار شد و آنها 3 دوره قهرمان شدند را هم جزو افتخاراتشان حساب میکنند اما یوفا آن را به حساب نمیآورد چرا که در آن تورنمنت تیمهای باشگاهی حضور نداشتند، بلکه منتخب شهرها حضور پیدا کردند. مثلا در آن تورنمنت لندن با منتخبی از چلسی، تاتنهام، آرسنال، وستهام و فولام بازی میکرد. بارسلونا در آن تورنمنت با پیراهن آبی و سفید
بازی میکرد.
کاسیاس: «دسیما» از جامجهانی برای من مهمتر بود
ایکر کاسیاس کاپیتان رئال مادرید که این فصل بازیهای خوبی در لیگ قهرمانان اروپا از خود نشان داد پس از قهرمانی در اروپا گفت: به افتخار بسیار بزرگی دست یافتیم. کسب دسیما از جامجهانی هم برای من باارزشتر است.کاسیاس درباره این قهرمانی میگوید: «مدت زیادی برای این قهرمانی تلاش کردیم. روزهای سخت زیادی را پشتسر گذاشتیم تا بتوانیم به این قهرمانی دست یابیم. 10 عدد رند و زیبایی است. میخواهم از همه هوادارانمان که خود را به پرتغال رساندند، تشکر کنم. در ابتدای مسابقه تلاش زیادی کردیم اما تیم حریف با خوششانسی به گل رسید؛ گلی که روی اشتباه فردی ما بهدست آمد. در ادامه مسابقه تلاش زیادی کردیم چرا که اتلتیکو تیم بزرگی است و توانست چندین موقعیت مهم را روی دروازه ما ایجاد کند. نتیجه عادلانهای کسب کردیم. بازیکنان حریف بازی را به خوبی مدیریت میکردند و به خوبی وقت بازی را گرفتند. خوشحالم که توانستیم در نهایت از شکست پیروزی بسازیم. مطمئن هستم هوادارانمان برای همیشه این قهرمانی را به یاد داشته باشند.