اتفاقي که هفته گذشته رخ افتاد و موجب تبادل آتش بین یکی از تیپ‌های ارتش لبنان و یگان‌های ارتش صهیونیستی -که در منطقه عدیسه و مطله مستقر بودند- شد، دارای یکسری دلایل امنیتی و بازتاب‌هایی است که در این مطلب عنوان می‌شود. منطقه درگیری به لحاظ سوق‌الجیشی دارای اهمیت فوق‌العاده‌ای است؛ از یک سو از جهت نوع پستی و بلندی‌هایی که به لحاظ جغرافیایی بر منطقه الجلیل علیا -که از مناطق سرسبز داخل فلسطین اشغالی است- اشراف دارد و از سوی دیگر در نقطه مقابل به دليل وجود وادی‌سلوکی که در جنگ 33 روزه قبرستان تانک‌های مرکاوای اسرائیلی شد و به این جهت برای صهیونیست‌ها دارای اهمیتی ویژه است. نكته دیگری که به جهت جغرافیایی اهمیت دارد اینکه ارتفاعات این منطقه از شمال به جنوب کاهش ارتفاع پیدا می‌کند، یعنی پستی و بلندی‌ها با یک شیب معین به سمت فلسطین کاهش پیدا می‌کند لذا نیروهایی که در داخل لبنان هستند به نحوی یک تسلط جغرافیایی بر مناطق پایین دستی خود در فلسطین اشغالی دارند، به همین جهت به دست آوردن این نقطه جدید یا طرح جابه‌جایی وضعیت مرزی در یک نقطه برای اسرائیلی‌ها بسیار مهم است. گاهی تنها چند متر جابه‌جایی مرز می‌تواند وضعیت سوق‌الجیشی برتر را به طرف اسرائیلی یا لبنانی بدهد. مساله‌ای که در این میان اتفاق افتاد این بود که ارتش رژیم صهیونیستی می‌خواست با دستگاه‌های حسگر حساسی که در نوار مرزی مستقر می‌کند بتواند هم تحرک تصویری را در کنترل خود داشته باشد و هم تحرک و جابه‌جایی صوتی را بتواند رهگیری کند و در این نقطه تعدادی از درخت‌هایی که در خاک لبنان بودند، جلوی میدان دید و صوت این سیستم را می‌گرفتند که اسرائیلی‌ها در چند ماه از طریق یونیفل تلاش داشتند این درختان را ریشه‌کن کنند تا منطقه وسیعی را در دید سیستم تصویری مرزی اسرائیل قرار دهند. در پشت این منطقه دشت سلوکی قرار دارد، دشت بزرگی که در پایین منطقه بنت جبیل در زمان جنگ 33 روزه قبرستان تانک‌های اسرائیلی شد؛ لذا برای اسرائیلی‌ها این مساله حائز اهمیت بود که بتوانند این امتیاز را به دست آورده و با عمق بیشتری خاک لبنان و تحرکاتی که صورت می‌گیرد را تحت نظر داشته باشند. نکته بعدی اینکه آیا اسرائیلی‌ها این کار را با یک برنامه‌ریزی مشخص انجام داده‌اند و در پیشبرد این برنامه‌ریزی آیا این مساله مطرح بود که این اقدام یکجانبه برای برداشتن این درخت‌ها به درگیری خواهد انجامید یا خیر؟ با توجه به نوع تجربه‌ای که از رفتار اسرائیلی‌ها وجود دارد باید گفت آنها قطعا پیش‌بینی واکنش طرف لبنانی را انجام داده بودند به همین جهت به نظر می‌رسد که سناریوی اسرائیلی‌ها برای گام اول باید با گام‌های بعدی نیز مرتبط باشد، گام‌هایی که می‌تواند یا می‌توانست در سناریوی امنیتی اسرائیلی‌ها لحاظ شده باشد.
گام دوم این بود که اگر لبنانی‌ها واکنشی به این اقدام اسرائیل نشان دادند، طرف اسرائیلی باید چه عکس‌العملی از خود نشان دهد. طبیعی است هنگامی که طرف لبنانی اقدام به واکنش کند، اسرائیلی‌ها نیز متقابلا این کار را انجام خواهند داد که معنای آن آغاز یک درگیری ولو محدود است. چیزی که در سناریوی اسرائیلی‌ها وجود داشته این است که آنها تلاش داشتند از طریق ایجاد یک درگیری محدود در منطقه عدیسه به‌عنوان یک فریب عملیاتی نیروهای مقاومت را نیز به یک درگیری محدود بکشانند. قطعا اسرائیلی‌ها آمادگی ورود به یک جنگ وسیع و دامنه‌دار با مقاومت اسلامی و حزب‌الله را نداشتند اما تست کردن و به دام کشاندن مقاومت در یک درگیری محدود می‌توانست برای اسرائیلی‌ها دستاورد خوبی را داشته باشد. این دستاورد این بود که اگر مقاومت و نیروهای آن در روستاهای همجوار عدیسه، کفکلاو کفرشبا وارد این درگیری می‌شدند، اسرائیلی‌ها بلافاصله از طریق حامیان غربی که در شورای امنیت داشتند، این امر را به عنوان یک دلیل جدی مبنی بر اینکه طرف‌های مقاومت در مناطق ممنوعه قطعنامه 1701 مستقر شده‌اند و این خلاف قطعنامه است لذا تصمیمات جدیدی باید برای جنوب لبنان اتخاذ شود تا از این طریق بتوانند مقاومت را از مناطق زیر رودخانه ليتانی که مقاومت نباید در آنها مستقر شود، دور کنند. نیروهای یونیفل بر اساس بهانه‌ای که به دست می‌آوردند، اختیارات بیشتری کسب می‌کردند و شاید هم تصمیمات جدی‌تر از افزایش اختیارات هم در اختیار نیروهای یونیفل قرار می‌گرفت و ممکن بود که این مساله به یک درگیری بسیار گسترده با حمایت وسیع‌تر نیروهای غربی مثل ناتو و... کشیده شود. منتها در سناریوی اسرائیلی صرفا کشاندن نیروهای مقاومت به درگیری محدود برای اثبات اینکه آنها در مناطق ممنوعه حضور دارند، یک دستاورد جدی می‌توانست تلقی شود لذا بخشی از بازتاب امنیتی این مساله آن بود که اسرائیلی‌ها با یک سناریوی از پیش تعیین شده هم به دنبال واکنش نیروهای لبنان بودند و هم می‌خواستند مقاومت را به این درگیری محدود بکشانند. این اقدام سمبلیک را بهانه‌ای قرار دادند تا بلکه اتفاقات مورد نظر آنها رخ دهد اما در این میان اتفاقاتی که رخ داد دارای چه اهمیتی است؟ این رویداد موجب شد که ارتش لبنان بشدت و با قدرت به تعرض اسرائیلی‌ها به خاک لبنان واکنش نشان دهد و این مساله برخلاف انتظار هم آمریکایی‌ها و هم اسرائیلی‌ها بود که تلاش می‌کردند مقاومت را از بقیه اقشار و اصناف لبنانی جدا کنند. در فضایی که تلاش شده بود تحریک شکاف سیاسی را دامن بزنند با تکیه بر گزارشی که قرار است از طرف دادگاه حریری به عنوان یک گزارش ساختگی منتشر شود و انتظار داشتند که این امر شکاف‌های سیاسی داخل لبنان را افزایش دهد، حادثه عدیسه موجب شد که پیوند همگرایی بین ارتش لبنان و مقاومت استحکام و همگرایی بیشتری را از خود نشان دهد. نکته دیگر اینکه با واکنشی که ارتش نشان داد و با حمایت و التزام ملی که پشت سر ارتش وجود دارد نیاز به مقاومت تجلی بیشتری پیدا کرد و مردم یک بار دیگر بهانه‌جویی اسرائیل را برای تعرض به خاک لبنان به چشم دیدند و بر ضرورت وجود و اقتدار مقاومت هم به شکل محسوسی رسیدند.