پل مارشال:
فوتبال فرانسه این تابستان خیلی هم بی‌سر و صدا نبود چون «اتوبوس شرم» تیم ملی فرانسه، دست ندادن شرم‌آور ریموند دومنک با کارلوس آلبرتو پری‌یرا و تصمیم عاجل لورن بلان برای «شرم دادن و دعوت نکردن» ملی‌پوشان اصلی برای نخستین بازی‌اش در راس کادر آبی‌ها همه و همه تیتر یک رسانه‌ها بودند. اگر فصل پایان‌یافته لوشامپیونا آکنده از انتقال نام‌های بزرگ حقیقی یا مجازی بود در عوض فصل در حال آغاز از این حیث بشدت کمبود دارد و به نظر می‌رسد بحران مالی یا آن‌طور که خود فرانسوی‌ها می‌گویند «لو کریسه» کار خودش را کرده است. سرمربی پاری‌سن ژرمن «آنتونی کمبائوره» می‌گوید: «بازار منجمد شده!» و شکی نیست که فصل جدید لیگ اول فرانسه به شکل حیاتی از نبود محتویات تازه بی‌بهره است.
مارسی، صرفه‌جویی پس از ولخرجی
مارسی مدافع قهرمانی به‌طور سنتی بزرگ‌ترین منبع ریخت و پاش در بازار نقل و انتقالات است که به خریدن بازیکنان متوسط با قیمت‌های نجومی شهره است ولی حتی آنها هم به شکلی غمگینانه با سیاست‌های صرفه‌جویانه رئیس جدید ژان کلود داسیر که ادامه راه رئیس قبلی، پاپه دیوف است همراه شدند. بازیکنان پردرآمد اما کم‌اثری مانند فرناندو مورینتس حذف شده‌اند و در حالی که همه تاکید دیدیه دشان در هفته‌های اخیر روی حفظ تیم قهرمان پیش از خریدهای تازه بوده است حتی کاپیتان او.ام (لقب المپیک مارسی) و بهترین گلزن فصل پیش لیگ اول یعنی محمد نیانگ هم طعمه غول ترک؛ فنرباغچه شده است، اگرچه جدایی نیانگ به مثابه هشداری است تا سرانجام مالک باشگاه مارگاریتا لوئی دریفوس دسته چکش را باز کند و حرکتی امیدوارکننده انجام دهد. این را داسیر نوید می‌دهد و می‌گوید بیوه مالک میلیاردر سابق المپیک مارسی دوباره به روش‌های پرریخت و پاش شوهر درگذشته‌‌اش؛ روبر بازخواهد گشت، همان ریخت و پاش‌هایی که 200 میلیون یورو از ثروتی که برای بچه‌هایش به ارث گذاشته بود کاست و صرف بدهی‌های ولودروم، خانه المپیکی‌ها کرد.
هرچند دریفوس یک سال پیش از قهرمانی فصل گذشته چشم از جهان فروبست و نتوانست شاهد به بار نشستن ولخرجی‌هایش پس از 18 سال باشد. دوربین داسیر از آلبرتو جیلاردینو در فیورنتینا تا آندره پی‌یر ژینیاک مهاجم ملی‌پوش تولوز یا آلو دیارا هافبک دفاعی بوردو را زیر نظر دارد. او همانند گوردون براون یک نظریه اقتصادی عجیب دارد: «قرض‌های لوئی دریفوس منطقی هستند و آنقدر نیستند که از عهده بازپرداختشان برنیاییم!» با اینکه موازنه بانکی مارسی آنقدر که دشان آرزو می‌کند غرورآفرین نیست اما در زمین همه چیز به‌خوبی پیش می‌رود. بازی سوپرجام یا «جام قهرمانان» که به‌طور سنتی نشانه آغاز فصل است در ضیافت پنالتی بر وفق مراد آنها پیش رفت و به شکست پاری‌سن‌ژرمن انجامید و هفته پیش از آن هم مارسی موفق به شکست والنسیا در یک دیدار دوستانه شد. مصدومیت سنگین پیش از فصل سلیمان دیاوارا مدافع میانی تیم چیزی فراتر از یک بدبیاری معمولی است اما استفان امبیا که 3 روز دیرتر از موعد از تعطیلات پس از جام‌جهانی به مارسی بازگشته بود از مرکز خط میانی به مرکز خط دفاع آمد تا جای او را به‌خوبی پر کند. لوچو گونسالس گران‌ترین خرید تاریخ ولودروم هم که بخش نخست فصل منجر به قهرمانی پیشین را از دست داده بود این بار در شروع فصل جدید در کمال آمادگی است. لوچوی آرژانتینی اخیرا با اینترمیلان تماس‌هایی برقرار کرده پس سپید و آسمانی‌های ساحل ریورا باید مراقب تماس‌های مشکوک رافا بنیتس از میلان هم باشند. اما حاتم بن عرفا؛ ظاهرا این استعداد داغ تونسی الاصل فرانسه بسته به اینکه چه روزنامه‌ای را باز کنید در حال بستن چمدان‌هایش به مقصد نیوکاسل یا حتی هوفنهایم است در عوض دشان از روابط شخصی‌اش با عبدی پله، اسطوره مارسی و پدر آندره آیو، بهره برده تا هافبک جوان تیم ملی غنا را وادارد گام در مسیر پدرش بردارد و آینده‌اش را با ولودروم پیوند بزند. اگر آیو همانی باشد که در جام‌جهانی بود قدرتی مضاعف به تیم دشان می‌بخشد. رشدی که دشان برای بلندپروازی‌هایش چه در داخل و چه در خارج فرانسه از آن استقبال خواهد کرد هرچند امکان دارد آنها آنقدر هم که تصور می‌کنید اوج نگیرند چون دیدی ده‌ده (لقب دشان) اخیرا اعتراف کرده است: «بهتر است مارسی این فصل دوم شود تا اول. وقتی شما عناوین را می‌برید باید پاداش‌هایی را به بازیکنان بپردازید که برای باشگاه بسیار گران تمام خواهد شد».
لیون بی‌ستاره‌تر از همیشه
اما شاید این پاداش‌های قهرمانی ماه مه آینده (تابستان 2011) برای لیون مساله‌ای ایجاد نکند. تیمی که فصل گذشته پس از یک رالی طولانی پشت سر مارسی ایستاد اما در لیگ قهرمانان از حد تصور فراتر رفت و برای نخستین بار به نیمه‌نهایی رسید. اما آنها هم مثل مارسی باید کیف پولشان را سفت بچسبند چون گروه «او.ال» گروه اقتصادی مالک باشگاه ژان میشل اولاس اعلام کرده نسبت به فصل گذشته دچار 16درصد کاهش گردش مالی شده است. اگر چه فروش فوق‌العاده کریم بنزما به رئال کهکشانی به آنها امکان داد دست به خرید 24 میلیون یورویی لیساندرو لوپس بزنند اما بعید است به این زودی بتوانند دوباره چنین خریدی بکنند. جیمی بریاند، لژیونر فرانسوی تنها خرید قابل ملاحظه آنها تا لحظه شروع فصل 11-2010 بوده اما داشته‌های کلود پوئل سرمربی، کماکان قابل توجه است. به‌رغم فقدان سیدنی گووو، ماتیو بودمر و ژان آلن بومسانگ اگر بافتیمبی گومیس بتواند عملکرد عالی پیش فصل خود را حفظ کند آن وقت مهاجم محصول کارخانه شهر کارگری همسایه لیون یعنی سن اتین که در فصل نخست حضورش در استاد ژرلان خاک می‌خورد، می‌تواند حکم یک خرید تازه اما مجانی را برای پوئل داشته باشد. ولی هنوز باید صبر کنیم ببینیم آیا قمار پوئل در انتقال ژرمی تولالان از پست هافبک دفاعی به قلب دفاع به صورت ثابت و اساسی جواب می‌دهد یا خیر. یک علامت سوال هم بالای سر ماکسیم گونالونز بازیکن آینده‌داری چشمک می‌زند که قرار است جای تولالان را به تنهایی پیشاپیش دفاع خطی 4 نفره بگیرد.
بوردو، بی‌پول اما پرامید
وقتی ژان لوئی تیرائو فریاد برآورد که «ما هیچ پولی درنیاورده‌ایم» هواداران بوردو دیگر می‌دانستند که نمی‌توانند تابستان آرامی داشته باشند. با این وجود آنها حالا یک مرد مقتدر جدید دارند؛ ژان تیگانا. سرمربی سابق فولام حالا صاحب تیمی است که قهرمان لوشامپیونا بوده اما درست یک سال پیش! تیمی که در نیمه راه فصل پیش هنگامی که شایعاتی پیرامون پیشنهاد مربیگری تیم ملی فرانسه به بلان منتشر شد همزمان اشتها و اعتقادش را از دست داد ولی هنوز تیمی چشم‌نواز به نظر می‌رسد. اگر کاپیتان تیم، دیارا، بتواند دوام آورد و یوآن گورکوف که طبق گزارش‌ها مورد علاقه منچسترسیتی و آرسنال قرار گرفته نیز بماند و بتواند همان بازیکن موثر 2 فصل پیش باشد که ملوانان بوردو را قهرمان ساخت آن وقت آنها می‌توانند کماکان جزو 3 گروه ممتاز فرانسه باشند. البته به شرطی که راهی برای پر کردن جای خالی مروان شاماخ در آن جلو بیابند. نه «فرناندو کاوناگی» و نه «دیوید بلیون» هنوز نتوانسته‌اند نقش تمام اکشن مهاجم سفر کرده به آرسنال را ایفا کنند. تیگانا در اقدامی که فقط از او می‌توان انتظار داشت یک مدافع مرکزی آینده‌دار به نام ووژادین ساویچ را از ستاره‌سرخ بلگراد به بوردو آورده که در همین بدو ورود ثابت کرده می‌تواند پوششی باشد بر ضعف‌های ماتیو شالمه در دفاع راست. این مدافع غریبه شاید همان عاملی باشد که خودباوری را به ورزشگاه شابان دلماس در غرب فرانسه باز‌گرداند.
پایان نئوفاشیست‌ها در پاریس
آنهایی که عموما در دوران اخیر با افکار نئوفاشیستی‌شان بر ورزشگاه «پارک دوپرنس» پاریس سایه گسترانده‌اند دیگر مقدم‌شان توسط پاری‌سن‌ژرمن گرامی داشته نمی‌شود چون «روبین لو پرو» رئیس جدید تنها باشگاه سطح اول پاریسی قصد دارد دست به یک پاکسازی بزرگ روی سکوها بزند. پس از سیزدهم شدن در فصل سپری شده، «لو پرو» در داخل زمین هم قصد تغییراتی اساسی دارد. مثلا او با «نه‌نه» یکی از چهره‌های هیجان‌انگیز فصل پیش موناکو قراراداد بست و تازه آوردن «کمبائوره» روی نیمکت هم خود نشانه‌ای دیگر از تغییرات فنی است.
«نه‌نه» برزیلی شاید در کنار ملی‌پوش ترک «مولود اردینگ» و یا «گیاومه هوارا» که هنوز مورد علاقه وافر شالکه‌ای‌هاست و یک زوج چاق و لاغر را در ستون فقرات تیم تشکیل داده‌اند، عاملی باشد برای بالا رفتن کیفیت تیم نوین پاریسی. مرد مرکز خط میانی یعنی «بودمر» یک افزودنی ثبات‌دهنده است به این ترکیب و «گریگوری کوپه» سنگربان نام‌آشنا نیز با بازگشت از آسیب‌دیدگی جدی زانو می‌تواند این ثبات را بیشتر سازد. شاید با اینها سرانجام پسران کمبائوره بتوانند پس از سال‌ها به جمع 3تیم برتر فرانسه راه پیدا کنند.
اوسر و مون پلیه، یک تکرار دشوار
اوسر فصل گذشته به شکل باورنکردنی به مقام سوم رسید آن هم به شکل باورنکردنی‌تر در رقابت با مون‌پلیه که در نهایت در جایگاه پنجم ایستاد. اما تکرار چنان عملکردی پس از جدایی بازیکنان کلیدی‌شان در نقل‌و‌انتقالات تابستانی واقعا دشوار به نظر می‌رسد.
پس از یک فصل موفق بسیاری از شکارچی‌های بزرگ اروپایی چشمشان به دنبال استعدادهای این دو تیم بود و در عوض نگاه اوسر و مون‌پلیه هم به رقابت‌های اروپا. اوسر شاید به لیگ قهرمانان نرسد اما با مون‌پلیه وارد لیگ اروپا خواهد شد. آیا در فصل جدید لوشامپیونا هیچ یک از 3 تیم تازه‌وارد مثل «آرله – آوینیون»، «کائن» یا «برست» خواهند توانست با وجود بودجه محدودشان همان کاری را بکنند که مون پلیه فصل قبل در بازگشت به لیگ دسته اول کرد؟
رن، شگفتی‌ساز احتمالی
رن، تیمی خوش‌ترکیب به نظر می‌رسد که ویکتور هوگو مونتانو را از مون‌پلیه آورده تا در کنار مهاجم غنایی «آساموآ گیان» که حالا پس از جام جهانی برای خودش آوازه‌ای دست و پا کرده یک خط آتشین در جلوی زمین تشکیل دهند. با این وصف «فدریک آنتونتی» از نسل جدید مربیان فرانسوی یکی از موفق‌ترین‌ها در نقل و انتقالات بوده است مضاف بر اینکه او استفان دالمای خلاق، هافبک جنگنده کامرونی «ژرژس ماندژک»، مدافع نه‌چندان خوش‌قدم «اونیکه کاچی آپام» و بالاخره دروازه‌بان پرنوسانی به نام «یوهان»، برادر «سدریک کاراسو» سنگربان موفق بوردو را به تیمش اضافه کرده است.
لیل در فکر بازگشت
لیل، شمالی‌ترین باشگاه فرانسه این تابستان «موسی سو» را به عنوان بزرگ‌ترین شکار از «رن» خرید و اگر بتواند «ژروینیو» گوش خلاق ساحل‌عاجی‌اش را از چنگ لیورپول دور نگاه دارد آن وقت با هدایت «رودی گارسیا» این بندر شمالی می‌تواند مثل دوران اوجش در دهه گذشته دوباره سری بین سرهای صدر جدول لوشامپیونا درآورد.
موناکو باز هم در آغاز دهه‌های جدید
«گای لاکومب» بی‌تردید موفق‌ترین مرد بازار تابستانی لوشامپیونا بوده است. سرمربی موناکو پروژه تحول تیم پرنس‌نشین جنوبی فرانسه را به بهترین شکل ممکن کلید زده است. او اول از همه دیه دون امبوکانی مهاجم قدرتمند کنگویی را به بهشت مالیات دهندگان و بعد کاپیتان رن، پیتر هانسون را به مونت کارلو کشاند. در قدم بعدی لاکومب، پیرامریک آوبامیانگ آینده‌دار را از میلان قرض گرفت و در نهایت با خریدن دانیل نیکولائه مهاجم ملی‌پوش رومانیایی که در اوجگیری فصل قبل اوسر نقشی انکارناشدنی داشت، تیم خود را کامل کرد. اسطوره دروازه‌بانی خروس‌ها که اهمیت بسیاری برای دیسیپلین تیمی قائل است ابراز امیدواری کرده که شاگردانش از اتفاقات تلخ اردوی فرانسه در جام جهانی آفریقای جنوبی درسی گرفته باشند: «آنچه برای تیم فرانسه رخ داد می‌تواند به بازیکنان خوراک فکری بدهد و به آنها اجازه آموزش درس‌هایی شخصی ببخشد». سرمربی اسبق پاری‌سن‌ژرمن در آخرین حرکت بزرگ خود مدافع سابق بولتون «سباستین پوپرژینه» را از زنیت سن‌پترزبورگ به‌طور قرضی به ورزشگاه لوئی دوم موناکو کشاند تا خیالش از عقب زمین هم راحت شود. بدین ترتیب بعید نیست موناکو پس از مدت‌ها در قامت یک مدعی ظاهر شود. او می‌گوید: «فصل گذشته پروسه‌ای آغاز شد و ما توانستیم در بازی‌های جدی نشان دهیم که تیمی مستحکم داریم. اگر هر بازیکنی شخصیتی مثبت از خود بروز دهد، هیچ احتمالی غیرممکن نخواهد بود».
آخرین باری که جام قهرمانی لیگ اول فرانسه به ورزشگاه زیبای لوئی دوم موناکو آمد درست یک دهه پیش (سال 2000) بود. این باشگاه که به خانواده سلطنتی موناکو تعلق دارد حتی پیش از شروع بحران اقتصادی دچار مشکلات مالی زیادی بود و عجیب است که با آغاز بحران در تمام باشگاه‌های دیگر اروپا، ناگهان حساب بانکی مونت کارلویی‌ها سروسامان یافته. آیا موناکو با این مزیت به جاده قهرمانی بازخواهد گشت؟