نیک بیدول: حتی نام رائول رنگ پیراهن شالکه 04 را جلوه‌ای دیگر می‌بخشد. با اینکه او جزو انتقال‌های گران یا پرسروصدای این فصل فوتبال اروپا محسوب نمی‌شود ولی بی‌شک یکی از کیفی‌ترین خریدهای تابستان است که با آمدنش امیدهای شالکه پرطرفدارترین تیم آلمان را دوچندان کرد. رائول پس از جدایی دراماتیک از خانه همیشگی‌اش رئال مادرید حالا در سفر به شمال، باشگاه و هوادارانی را پیدا کرده که در همین بدو ورود کمتر از فرنته سورها (طرفداران متعصب مادریدی) به او عشق نمی‌ورزند. شاید این حقیقت که باشگاه شالکه 04 پایگاه کاتولیک‌های آلمان و شمال اروپاست در استقبال گرم از یک مرد خونگرم کاتولیک از جنوب اروپا چندان بی‌تاثیر نباشد ولی رائول هم به بوندس‌لیگا نیامده تا فقط محور یک داستان رمانتیک باشد بلکه او بیش از آنکه بخواهد نبوغ خود را به هواداران شالکه ثابت کند، برای ثابت کردن حقانیت خود به دوستدارانش در اسپانیا لحظه‌شماری می‌کند. سایت soccernet پس از نخستین بازی رائول با پیراهن آبی شالکه با او که به 16 سال زندگی مشترک با ققنوس‌های سپید مادرید پایان داده گفت‌وگویی مفصل انجام داده است. رائول شنبه‌شب در بازی برگشت شالکه و بایرن‌مونیخ نتوانست در آلیانس آرنا هم گلزنی کند تا کماکان در آلمان پایش در يك بازي رسمي به گل باز نشده باشد و تیمش نیز به رغم پیروزی 1-3 در بازی رفت سوپرجام آلمان با شکست 0-2 در خانه بایرن از کسب نخستین جام فصل بازبماند. حالا او در این گفت‌وگو صادقانه به بسیاری از حقایق بازی و زندگی‌اش اشاره کرده است.
***
آیا به دورانت در رئال مادرید به این خاطر پایان دادی که می‌دانستی ممکن است گزینه نخست مورینیو برای شروع مسابقات نباشی؟
من می‌توانستم در رئال بمانم. روشن است که ارتباطی عمیق و احساسی بین من و باشگاه وجود دارد و مورینیو هم من را می‌خواست. اگرچه حالا 33 ساله‌ام و احساس می‌کردم که چرخه‌ام در برنابئو به پایان طبیعی خودش رسیده است. من هرچه می‌توانستم به دست آوردم، با بیشترین ابعاد ورزشی ممکن، همین‌طور کاپیتانی و تاثیرگذاری روی هواداران. واقعا خوش‌شانس بوده‌ام و لیاقتش را هم داشته‌ام اما در چنین مرحله‌ای تو باید بدانی که چه زمانی ورق را برگردانی.
چه چیزی در شالکه نظرت را جلب کرد؟
می‌خواستم شانسم را بیازمایم آن هم در لیگی قدرتمند در کشوری دیگر تا بتوانم اهدافی تازه برای خودم ترسیم کنم. واقعا هیجان‌انگیز است و من از این تحولات انرژی می‌گیرم. این چالش به من انرژی می‌بخشد و این احساس را دارم که انگار می‌توانم عقربه‌های ساعت را به عقب بازگردانم. من به هیچ‌وجه برتری‌جویی رقابتی‌ام را از دست نمی‌دهم.
چه گزینه‌های دیگری داشتی؟
پیشنهادهایی از لیگ برتر انگلستان، ایالات متحده و امارات وجود داشت ولی در پایان تصمیم گرفتم به باشگاهی بروم که بیشترین اصرار را برای داشتن من داشت و آن باشگاه شالکه بود. آنها ماه‌ها با من در تماس بودند و هرگز در خواستن من دچار وقفه نشدند، بنابراین نه گفتن به آنها کار سختی بود.
آیا حضور مربی سرشناس شالکه، فلیکس ماگات تو را مجاب کرد که این یک حرکت درست است؟
ماگات به نوبه خود انگیزه‌بخش بود و با سوق دادن شالکه به سوی من نهایت کاری که می‌توانست کرد. شور و شوق او را همه می‌دیدند و او هم قطعا می‌داند از چه سخن می‌گوید. او کسی است که در فینال جام جهانی بازی و گلزنی کرده و جام قهرمانان اروپا را (با هامبورگ مقابل یوونتوس در 1983) برده است. او برای من دیدگاهی ترسیم کرد که شالکه را به یک انتخاب کامل برایم تبدیل می‌کرد. حالا من در لیگ قهرمانان مبارزه خواهم کرد و در تیمی که فصل گذشته نایب قهرمان بوندس‌لیگا بوده است، پس آرزوهای متعالی‌ام برای بردن باشگاه به یک مرحله بالاتر و کسب یک جام در اینجا بی‌دلیل نیست.
تو در همان تابستانی به شالکه پیوستی که هم‌تیمی سابقت در رئال کریستف متسلدر. آیا با نصیحت او بود که به بوندس‌لیگا آمدی؟
کریستف دوست خوب من است و نکته‌های بسیاری را هم به من آموخته است. او در شالکه تازه وارد حساب می‌شود ولی نه در بوندس‌لیگا چون مدت‌ها برای رقیب محلی آنها دورتموند بازی کرده است. او منطقه روهر آلمان را جایگاه دیوانه‌های فوتبال در آلمان توصیف می‌کرد. با آن چیزی که تاکنون در اینجا تجربه کرده‌ام حق با او بوده است.
در نخستین روزهایت در شالکه چه چیزی بیش از همه برایت جذاب بود؟
یکی از نخستین چیزهایی که توجه تو را در شالکه در چنین موسسه بزرگی در این نقطه از آلمان جلب می‌کند این است که هر کسی را می‌بینی شالکه را تنفس و زندگی می‌کند. مردم اینجا مردم باشگاهشان هستند. این شوری نیست که بتوانی بخری و من اطمینان دارم می‌توانم به این استقبال گرم و این همه حمایت مثبت پاسخی درخور بدهم.
استانداردهای بوندس‌لیگا را چطور ارزیابی می‌کنی؟
فوتبال ژرمن‌ها برای من چالش بسیار جذابی است. فوتبال هجومی اینجا معمول است. ورزشگاه‌ها پر می‌شود و لیگ قوت‌های بسیاری دارد. بایرن‌مونیخ تیم برتر است ولی 7 یا 8 باشگاه دیگر هم هستند که برای عنوان مبارزه می‌کنند. اگر بخواهی کالیبر واقعی بوندس‌لیگا را دریابی باید به نتایج آلمان در جام‌جهانی آفریقای‌جنوبی نگاه کنی. این تیم نمی‌تواند حاصل کار یک ملت فوتبالی روبه‌افول باشد.
فصل قبل تو معمولا از روی نیمکت به رئال‌مادرید ملحق می‌شدی. آیا تردیدی در تو به وجود نیامده که قابلیت قرار گرفتن در ترکیب اصلی شالکه را به صورت پیوسته نداری؟
نه چندان، من در شرایط فیزیکی خوبی هستم و ترس از این ندارم که به صورت مداوم 90 دقیقه برای تیم بازی کنم. مثل هر حرفه‌ای دیگری ترجیح می‌دهم از آغاز در داخل زمین باشم تا اینکه به‌عنوان یک جوکر از نیمه دوم به بازی بیایم. شالکه مرا آورده تا از تجربه و گل‌هایم بهره‌‌بگیرد و من از اینکه آنها من را فقط برای نامم نیاورده‌اند خوشحالم. آنها باور دارند من می‌توانم باعث تفاوت‌هایی شوم و از اعتماد آنها به خودم می‌بالم. در مقابل من هم به اینجا نیامده‌ام که بخشی از دوران پیش از بازنشستگی‌ام را بگذرانم پس در زمین تمرین یا در روزهای مسابقه تا آنجا که بتوانم سخت کار می‌کنم تا انتظاراتی را که از من می‌رود محقق کنم. نمی‌خواهم هیچ کسی را ناامید کنم.
در لالیگا برای رئال‌مادرید در 550 مسابقه 280 بار گل زدی، حالا در نخستین فصلت در بوندس‌لیگا انتظار چه آماری را داری؟
به عنوان یک مهاجم تمام‌کننده، برای گل‌زدن قرارداد امضا کرده‌ام ولی نمی‌خواهم در این باره هدف شخصی خودم را داشته باشم. وقتی که با ریتم بازی در بوندس‌لیگا تطبیق پیدا کردم، مطمئن هستم که فرصت‌هایی را که پیش پایم قرار می‌گیرند به نتیجه مي‌رسانم. برندگی من هنوز به قوت گذشته
سرجایش هست.
تو فقط 2 گل، با رکورد گلزنی گردمولر در جام باشگاه‌هاي اروپا (لیگ قهرمانان) فاصله داری که همان رقم 69 گل است. تو می‌توانی به‌عنوان بازیکن شالکه این رکورد را پشت‌سر بگذاری، آیا این هدف فصل پیش‌رویت نیست؟
من آگاهم که به این رکورد نزدیک هستم و تاریخ‌سازی واقعا کار زیبایی است. اگرچه این چیزی نیست که به من انگیزه می‌دهد. تیم به رکوردهای شخصی ارجحیت دارد و اگر من بتوانم چند گل بزنم تا شالكه را به مرحله حذفی لیگ قهرمانان برسانم واقعا باعث رضایتم خواهد شد.
به عنوان آخرین سوال، اگر در لیگ قهرمانان، شالکه با رئال‌مادرید مواجه شود، چه می‌کنی؟
وای! این یک چیز سور‌رئال است که حریف رئال شوم. آنها مرا در قالب یک فوتبالیست و یک مرد شکل دادند. همه چیزم را مدیونشان هستم اما به‌عنوان یک حرفه‌ای تمام آن 90 دقیقه را برای تیم فعلی‌ام تلاش می‌کنم تا رقیبشان را شکست دهند ولی رئال همیشه تیمی است که در قلبم جای دارد.
نخستين ناكامي شالكه در حضور رائول
با پیروزی بایرن مونیخ مقابل شالکه، دست رائول از نخستین جام قهرمانی در آلمان کوتاه ماند. دیدار برگشت سوپرکاپ آلمان شنبه‌شب میان 2 تیم بایرن مونیخ و شالکه برگزار شد. نیمه اول این دیدار با تساوی بدون گل به پایان رسید ولی با 2گلی که مولر (75) و کلوزه (81) به ثمر رساندند، این جام به باواریایی‌ها رسید. پیروزی در این دیدار، با وجود تساوی بدون گل 2تیم در نیمه اول، آسان بود و بایرن مونیخ با غلبه بر شالکه، سومین جام خود در سال 2010 را کسب کرد. باواریایی‌ها از ستاره‌های ملی‌پوش خود بهره گرفته بودند و فلیپ لام، باستین شواین اشتایگر، مولر و کلوزه در ترکیب این تیم به میدان رفتند و البته این در حالی بود که عدم آمادگی میان بعضی از بازیکنان به وضوح دیده می‌شد. مولر ستاره تیم باواریایی‌ها بود و نمایش خوبی را در ترکیب تیمش به اجرا گذاشت. در نیمه اول، در ابتدا فرصت گلزنی برای شالکه به وجود آمد. رائول در آستانه بازکردن دروازه نویر با ضربه سر بود ولی این اتفاق نیفتاد و پس از آن نایب قهرمان بوندس‌لیگا کمتر فرصتی برای گلزنی به دست آورد. در نیمه دوم بازی بیشتر در اختیار بایرن بود. در دقایق اولیه نیمه دوم، کلوزه فرصت بسیار خوبی را برای گلزنی به دست آورد ولی نتوانست فرصت
تک به تکی که برایش به وجود آمده بود را مبدل به گل کند. در 15دقیقه پایانی بازی، شالکه از نظر فیزیکی آماده‌تر به نظر می‌رسید. با این وجود این بایرن بود که در دقیقه 75 توسط مولر به گل برتری دست یافت. کلوزه در دقیقه 81 برای بار دوم دروازه نویر را باز کرد تا بدین ترتیب باواریایی‌ها بتوانند به نخستین پیروزی خود در رقابت‌های فصل جدید دست بیابند و بدین ترتیب و با شکست شالکه، دست رائول گونسالس از کسب نخستین جام قهرمانی با تیم جدیدش کوتاه ماند.