هژبر رضوانی:
دیگر به راحتی هر ندانم‌کاری و ضعفی را می‌توانند به گردن سرمربی فعلی تیم ملی بیندازند و خیال‌شان هم راحت باشد که نه جواب تندی در کار است، نه تهدید به افشاگری. حاج‌رضایی که خیلی دوست دارد کارشناسی فرهیخته و متفاوت باشد تا به حال چند باری در تحلیل‌هایش از فیلم‌های سینمایی یاد کرده و بیشتر از همه به فیلم برادران کوئن یعنی «جایی برای پیرمردها نیست»، اشاره داشته است؛ اشاره‌ای که می‌تواند جهتش به سمت خود او هم بازگردد و حضور چند دهه‌ای و بی‌فایده ایشان را به عنوان مربی و کارشناس یادآور شود.
شاید تلخ باشد اما حقیقت دارد که کارشناس روشنفکر ما، همیشه مرد سوم و چهارم کسانی بوده که از آنها به عنوان سردمداران فوتبال سنتی یاد می‌شود؛
از دستیار سومی علی پروین در فاجعه دوحه 1993 تا مشاوره دادن به امیر قلعه‌نویی. آقای حاج‌رضایی در نخستین فصل حضور قطبی از حامیانش بود و بعد از باخت بحث‌برانگیز 4 بر یک پرسپولیس مقابل استقلال اهواز و حمله لیدرها به قطبی، از سرمربی آن زمان پرسپولیس خواست که برای حفظ شأنش فوتبال ایران را ترک کند.
حالا اما گویا افشین قطبی بی‌شأن شده و حضورش برای فوتبال احترام زائل‌کن ما، مخرب است. آقای حاج‌رضایی می‌گوید رفتن قطبی به نفع فوتبال ایران است و نمی‌گوید ایشان به عنوان کارشناس و دیگران برای بعد از قطبی چه تصمیمی گرفته‌اند که در آن منافع فوتبال ایران لحاظ شده باشد. آیا با رفتن قطبی، اردوی اتریش کیفیتش ارتقا پیدا می‌کند یا ما از بازی کردن با ارمنستان به دیدار با تیم ملی اسپانیا قدم می‌گذاریم؟ رفتن قطبی به عنوان قطب شر قرار است مثل فیلمفارسی‌ها یکباره همه‌چیز را درست و دنیا را امن و مشکلات را مرتفع کند؟
پرویز مظلومی از 3 بازی برای استقلال 4 امتیاز کسب کرده و تحت فشار است. پس طبیعی است وقتی نمی‌تواند با سازمان لیگ به خاطر برنامه‌ریزی اشتباهش رو در رو بشود، وقتی نمی‌تواند در مقابل بت ذهنی طرفداران استقلال یعنی امیر قلعه‌نویی شانسی داشته باشد به سراغ کوتاه‌ترین دیوار برود و کاسه کوزه‌های باخت و نتیجه نگرفتن‌های احتمالی را سر افشین قطبی بشکند؛ بی‌آنکه یادش باشد که از 5 گلی که تیمش در 3 بازی به ثمر رسانده، 3 گل توسط بازیکن ملی‌پوش‌ا‌ش یعنی میلاد میداوودی زده شده است. کاشانی با اخراج نکردن قطبی بعد از باخت 4 بر یک مقابل استقلال اهواز موجب قهرمانی پرسپولیس شد. این جمله را پرویز مظلومی گفته است.امیدواریم که امسال فتح‌الله هم همین نقش را در استقلال ایفا کند و پرویز‌خان را با هر نتیجه‌ای که کسب می‌کند در سمتش نگه دارد تا استقلال بدون امیر قلعه‌نویی هم قهرمانی را تجربه کند. البته درباره افشین قطبی هیچ مدرکی نه موجود است نه قابل استناد. حضور در آفریقای جنوبی که هیچ، قهرمان کردن پرسپولیس هم که میلیون‌ها نفر شاهدش بودند، به نام قطبی نوشته نخواهد شد.
استیلی، مرزبان و کاشانی‌ها- حبیب و داوود که تدارک پرسپولیس در آن فصل بودند- همه عامل قهرمانی بوده‌اند اما سرمربی تیم هیچ نقشی در آن موفقیت نداشته است. فقط برای یادآوری عنوان می‌شود که مدیریت قهرمانی‌آور آقای کاشانی در آن سال با اهمال و سهل‌انگاری موجب شد که 6امتیاز از امتیازاتی که قطبی برای پرسپولیس آورده بود، دود بشود برود هوا، پنداری که از اول نبوده!
نقطه سر خط!خلقت قطبی برای فوتبال ایرانی این حسن را هم دارد که گذشته‌اش را به کل فراموش کرده است. فوتبالی که امروز همه دم از قدرت و بزرگی‌اش می‌زنند و اعتقاد دارند توسط افشین قطبی کوچک شده، محض اطلاع دوستان، در این 30 سال یک بار هم قهرمان جام ملت‌های آسیا نشده و تنها 2 بار از 8 بار ممکن توانسته به جام‌جهانی صعود کند. فوتبالی که از بزرگی‌اش باد به غبغب بزرگان می‌افتد، با بلاژویچ و ایویچ هم به بن‌بست خورد و در کار ِ زار چنین موجودی، هم بهترین مربی لیگ برتر یعنی امیر قلعه‌نویی ماند، هم علی دایی به عنوان پرافتخارترین فوتبالیست ایرانی.نرفتن به جام‌جهانی 2010 تمام و کمال بر گردن قطبی؛ چون تیم ما با آقای دایی که عالی نتیجه گرفته بود! قهرمان نشدن در جام ملت‌های پیش‌رو هم باز به گردن قطبی. باقی ناکامی‌ها را چه کسی گردن می‌گیرد؟ حذف در مرحله گروهی جام ملت‌های 92، باخت به کره‌جنوبی در یک‌چهارم نهایی جام ملت‌های قبلی، نرفتن به جام‌جهانی 90 و 94 و 2002، مقصر این ناکامی‌ها چه کسی یا چه کسانی هستند؟ این مقصران از فوتبال ایران کنار رفته‌اند یا هنوز حضور دارند؟ فقط به مقدماتی جام‌جهانی 94 و خوردن 3 گل از کره و 4 گل از عربستان اشاره می‌کنیم. علی پروین سرمربی بود و حالا هم مدعی درجه یک تیم پرسپولیس. ناصر ابراهیمی هنوز مربیگری می‌کند و 2 دستیار دیگر، یکی مایلی‌کهن است سرمربی فعلی سایپا و دیگری امیر حاج‌رضایی است؛ کارشناس همیشگی تمام مسابقات فوتبال؛ داخلی و خارجی، همه رقمه.
شانس با قطبی خیلی یار است که تاریخ خلقتش در فوتبال ایران بازمی‌گردد به سال 1386 وگرنه این همه ناکامی و شکست بی‌صاحب، جان می‌داد که به گردن او آویزان بشود و دور شهر گردانده بشود تا عبرتی باشد برای دیگران؛ همین دیگرانی که 30 سال ناکامی به بار آوردند و هنوز هستند و حالا جسم و جان علیل و ناقص این موجود 30 ساله را انداخته‌اند گردن یک کودک 3 ساله به نام افشین قطبی.