عصر دیروز مراسم تحلیف باراک اوباما برگزار شد. به گزارش خبرنگار اعزامی ما به نیویورک، پنجاه و ششمین رئیس‌جمهور ایالات متحده بعد از مراسم ادای سوگند در واشنگتن که در مجلس سنا برگزار شد، رسما کار خود را شروع کرد. بنابراین گزارش پیش از ادای سوگند اوباما، جورج‌بوش در سخنانی کوتاه، ایران، سوریه، لبنان، کره‌شمالی، کره‌جنوبی، عراق، ونزوئلا و کلا همه کشورها را در ردیف کشورهای محور شرارت خواند. بوش با ابراز تاسف از اختلافات موجود میان اصلاح‌طلبان دنیا از آنها خواست وحدت خود را در این برهه حساس حفظ کنند. وی با بی‌عرضه خواندن دگراندیشان یکی از مناطق دنیا، در عین حال از اوباما خواست تا حمایت‌های خود از آن طرفی‌ها را ادامه دهد. بوش در پایان از رئیس‌جمهور جدید آمریکا خواست که در هنگام مواجه شدن با خبرنگاران مراقب کفش‌های این ذلیل‌مرده‌ها باشد. براساس این گزارش بعد از سخنان بوش، اوباما مراسم ادای سوگند را بجا آورد که مشروح آن در زیر می‌آید:
با تشکر از جناب بوش. بی‌شک ما نیازمند استفاده از تجارب دبلیوبوش در همه زمینه‌ها هستیم؛ در زمینه کشتن کودکان تروریست و نابود کردن پیرزن‌های تا بن دندان مسلح. در زمینه انهدام سلاح‌های کشتار جمعی. در زمینه چیز... یعنی البته من هرچقدر هم خودم را بکشم به بوش نمی‌رسم. البته تلاشم را می‌کنم و من همین‌جا در محضر قانون و وجدان سوگند یاد می‌کنم که در حمایت از اصلاح‌طلبان دنیا از هیچ‌کوششی دریغ نکنم و تا تردیدهای‌شان برطرف نشده پشتیبان‌شان باشم. البته اگر ما پولی را که خرج براندازی ایران کرده‌ایم، به ببرهای تامیل داده بودیم تا الان فيل شده بودند! و من سوگند می‌خورم در راه استقرار صلح و دموکراسی در خاورمیانه از هیچ جنایت وحشیانه‌ای فروگذار نکنم و در محضر شما، بوش و سگ خودم سوگند می‌خورم که اوضاع اقتصادی از اینی که هست، بدتر نشود.
خانم‌ها و آقایان! ما هم مثل ایران باید برگردیم به 4 سال پیش. ایران باید برگردد به قتل‌های زنجیره‌ای و ما باید برگردیم به 11سپتامبر. ایران باید برگردد به کودتای دانشگاه و ما باید برگردیم به سوت شدن برج‌های دو قلو! حضار محترم! من با شعار تغییر از مردم رای گرفتم اما راه ما ادامه همان راه بوش است. هیلاری باید راه رایس را ادامه دهد و ما باید راه بوش را ادامه دهیم و به چهار سال قبل برگردیم.
سروران ارجمند! بوش رفت، من آمدم. امروز ما شرایط خوبی نداریم. در همه‌جا بوش را احمق‌ترین رئیس‌جمهور دنیا می‌خوانند در حالی که بوش آنقدرها هم احمق نیست. یک مقدار البته خل هست. «البته همه ما خلیم». من هم خلم. شما هم خلید که به حرف‌های من دارید گوش می‌کنید. امروز عکس بوش را با لنگه کفش مورد اصابت قرار می‌دهند، فردا لابد می‌خواهند این لنگه کفش‌ها را بکوبند بر من و من سوگند یاد می‌کنم که هنگام پرتاب لنگه‌کفش، تا حد امکان جاخالی بدهم. دیگر عرضی نیست. در اینجا یک بار دیگر به بوش می‌گویم که از تو ممنونم.