مسعود بهبهانینیا، نویسنده سریال «فاصلهها» درباره نحوه شکلگیری داستان و شخصیتها از ابتدا و روند نگارش فیلمنامه گفت: اسفندماه 87 بود که آقای شفیعی(تهیهکننده) پیشنهاد نگارش فیلمنامهای را برای سریال تابستانی دادند و از من طرحی خواستند. از زمان نگارش سریال «نرگس» در فکر طرح موضوع شکاف و فاصله نسلها بودم. در «نرگس» و بعد در «ترانه مادری» تا حدودی اختلاف بین والدین و فرزندان را طرح کردم اما در «فاصلهها» این موضوع، محور اصلی قصه شد. چند ماهی طول کشید تا طرح داستان و شخصیتها درآمد و بعد طی یک سال نگارش فیلمنامه انجام شد. وی که پرداختن به مشکلات جوانان را در فیلمنامههای قبلیاش نیز مورد توجه قرار داده است، در پاسخ به این پرسش که در «فاصلهها» از چه زاویه جدیدی سعی کرده است به جوانان امروز و همچنین روابط والدین و فرزندان بپردازد؟ گفت: سریالها و مجموعههای نمایشی علاوه بر جنبه سرگرمي، همیشه در نظرم بستر مناسبی برای طرح موضوعات و مسائل اجتماعی و خانوادگی بوده است. یکی از عمدهترین مسائل امروز جامعه ما موضوع شکاف و جدایی نسلهاست. وی ادامه داد: در جامعهشناسی مبحثی به عنوان جامعهپذیری وجود دارد که موضوع اصلیاش نحوه پذیرش هنجارها و ارزشها توسط جوانان و نوجوانان است. این کار در گذشته توسط نهاد خانواده انجام میشده، یعنی خانواده مسؤول آموزش هنجارها، ارزشها، زبان، مهارتها، عقاید و الگوهای فکری و عملی برای زندگی اجتماعی به جوانان بوده، اما شرایط امروز جوامع مختلف از جمله ایران تفاوت کرده است و علاوه بر خانواده، نهادهای دیگری مثل نظام آموزشی، رسانهها، روحانیت و نهادهای اجتماعی دیگر در این امر دخیل شدهاند. پدیدههایی مثل اینترنت و دیگر ابزار جهانی شدن فرهنگ را هم باید به این مجموعه اضافه کرد. اما نکته مهم در این میان، ویژگیهای امروز جامعه ما است. جوان بودن اغلب جمعیت، تغییرات شتابان و نامتوازن در عرصههای مختلف صنعتی و مدرنیزاسیون و تقابلش با جامعه سنتی، همگی موجب عمیقتر شدن شکاف نسلی شده است. به گزارش ایسنا، این نویسنده خاطرنشان کرد: موضوع مهم، شناخت درست این معضل و برخورد صحیح و سنجیده با آن است. محسن(با بازی دانیال حکیمی) در «فاصلهها» با وجود همه خوبیهایش، نماینده آن دسته از افرادی است که به دلیل عدم درک مناسب این معضل، با برخوردهای غلط، روز به روز فاصله میان خود و فرزندش را بیشتر میکند. بخشی از گرفتاریها هم بر عهده سعید و رفتارهای غلط او است. بهبهانینیا در پاسخ به این پرسش که راهحل این معضل چیست؟ اظهار کرد: بخشی از این فاصلهها طبیعی است؛ به هر حال هر نسل تفاوتهایی با نسل گذشته خودش در شیوه زندگی، ابزار، افکار و رفتارهایش دارد. مشکل از جایی شروع میشود که طرفین، یعنی نسل اول و دوم نخواهند تفاوتهایشان را به رسمیت بشناسند. یکی فکر کند هیچ چیز عوض نشده و فرزندم هم باید مثل من فکر و رفتار کند و فرزندان هم فکر کنند هر چه متعلق به گذشته بوده، زمان و تاریخ مصرفش تمام شده و چیزی برای شنیدن و تجربهای برای آموختن وجود ندارد؛ گفتوگو کلید حل این معماست، یعنی چیزی که در جامعه ما نهادینه نشده است. به اعتقاد نویسنده سریال «فاصلهها»، گفتوگو با شرایط و لوازم خودش یعنی درک متقابل، احترام به حقوق و نظر همدیگر و پرهیز از خشونت، راهکارهای اصلی برای فرهنگسازی و کم کردن این فاصلههاست. بهبهانینیا به این پرسش که آیا فیلمنامه «فاصلهها» برای پخش از تلویزیون دچار تغییراتی شد؟ پاسخ منفی داد و افزود: این اتفاق در «فاصلهها» نیفتاد؛ به دلیل اینکه از یک سال و نیم پیش و از زمان نگارش طرح اولیه تا نگارش قسمت به قسمت، با مدیران شبکه و ناظر پروژه به طور مرتب جلساتی برگزار میکردیم و تبادلنظر و مشاوره و تغییر احتمالی به صورت مستمر اتفاق میافتاد.