یکی از مزایای استفاده از روش 1-3-2-4 را می‌توان به این موضوع بسط داد که هر زمانی تیم توپ را در یک سوم دفاعی حریف از دست دهد می‌تواند با 5-4 بازیکن به پرس بپردازد. همین مساله سبب می‌شود تا تیم شما با تکیه بر ستون فقرات اصلی ترکیب، یعنی 2 دفاع میانی، 2 هافبک دفاعی که یک خط جلو‌تر از دفاع 4 نفره قرار می‌گیرند و نوک پیکان خط حمله به دفاع تیمی بپردازند. این روش مدرن به مربیان اجازه می‌دهد تا براساس تشکیل اضلاع چند ضلعی فضاهای خالی را از حریفان بگیرند. اگر شما بر همین اساس و با استفاده از ساختار دفاعی منظم عمل کنید می‌توانید در هر ضد حمله با 6 بازیکن حریف را تحت فشار قرار دهید. اما روش 1-2-3-4 با 3 هافبک دفاعی طراحی می‌شود، طوری که عملا تیم با 5 بازیکن در یک سوم دفاعی برابر حریف به آرایش درمی‌آید. اما از سوی دیگر تشکیل مثلث تهاجمی در یک سوم دفاعی حریف به اضافه بال‌های کناری می‌تواند برای تیم مقابل دردسر ساز باشد. این سیستم بیشتر شبیه روش 3-3-4 و از همین خانواده است اما در روش 3-3-4 مالکیت توپ با شماست در حالی‌که در روش 1-2-3-4 مالکیت فضا را به توپ ترجیح می‌دهند. در این سیستم گرایش دفاعی تیم بیشتر است.