دیدار 2 روزه ژنرال یوال دیسکین، رئیس سازمان امنیت داخلی رژیم صهیونیستی (شینبت) از مصر و ملاقاتش با مقامات امنیتی و اطلاعاتی رژیم مبارک پردهای از ابعاد سری مناسبات 2 رژیم را برملا كرد. گرچه این سفر در ارتباط با حملات موشکی اخیر به شهرهای عقبه و ایلات در مرز اردن با سرزمینهای اشغالی فلسطین بوده ولی حقایق تازهای از حجم مناسبات امنیتی – اطلاعاتی رژیم مبارک و دولت غاصب قدس را افشا کرده است. پرتاب 5 موشک گراد در روز دوشنبه هفته گذشته رژیم صهیونیستی را هراسان کرده و قاهره در راستای همکاری و هماهنگی امنیتی – اطلاعاتی با این رژیم، حالت فوقالعاده در منطقه سینا برقرار کرده. گویا این منطقه استانی از استانهای اشغالی رژیم صهیونیستی است. ژنرال دیسکین از مذاکره و ملاقاتش با ژنرال عمر سلیمان (رئیس دستگاه اطلاعاتی و امنیتی مصر و کاندیدای جانشینی مبارک) ابراز خشنودی کرد و این ملاقات را گامی در راستای توسعه مناسبات میان 2 رژیم دانست. ملاقات رئیس دستگاه شینبت
(به معنی خدمت به امنیت) یا شاباک (سازمان اطلاعات و امنیت داخلی) با مقامات امنیتی – اطلاعاتی مصری در این هنگام و در آستانه عبور مصر از عصر مبارک، برای پژوهشگران و آگاهان به مسائل سیاسی – امنیتی مصر قابل تامل بوده و پرسشهای گوناگونی را مطرح کرده است. درگذشته نهچندان دور و درست پس از انعقاد قرارداد کمپ دیوید و توافقات صلح میان 2 رژیم تنها ابعاد سیاسی، اقتصادی و فرهنگی مناسبات 2 رژیم مطرح بوده و اینکه شاخصها از بعد امنیتی و اطلاعاتی دیپلماسی رژیم صهیونیستی در قبال قاهره نمایان شده ولی مردم و نخبگان مصری هنوز اطلاع و آگاهیای از مفاد بندهای سری و محرمانه توافقات سازشکارانه 2 رژیم ندارند. برای شهروند مصری این پرسش مطرح است که چرا ارتش و پلیس کشورش آزادانه نمیتوانند در منطقه سینا و اطراف کانال سوئز تحرک داشته باشند ولی رژیم صهیونیستی براساس توافقات صلح خفتبار و توافقات ننگین کمپ دیوید میان 2 کشور در این منطقه توان و قدرت تحرک دارد. گرچه حماس هرگونه مسؤولیتی نسبت به پرتاب 5 موشکگراد به مناطق عقبه و ایلات را قاطعانه رد کرده ولی رسانههای رژیم صهیونیستی و رسانههای دولتی مصر این اقدام را به نیروهای حماس منسوب میکنند و حماس و نیروهای مقاومت منطقه را مسؤول بر هم زدن امنیت منطقه قلمداد میکنند. رژیم صهیونیستی در 6دهه با جنگ و ارعاب همسایگان عربش ثابت کرد که خواهان صلح نیست و مفهوم صلح و ثبات از دیدگاه تئوریسینهای صهیونیستی با تعریف متعارف منطقه و جهان تفاوتهای فاحشی دارد و به قول رهبران آن، عرب خوب عرب مرده است.
رژیم قاهره در زمینه محاصره غزه و مردم فلسطین در سطوح و ابعاد مختلفی با رژیم صهیونیستی همکاریها و هماهنگیهای زیادی داشته و در پروژههای امنیتی واشنگتن در منطقه نقش موثری را ایفا کرده است. فلسطینیها و ملت عرب نقش مبارک در ایجاد فشارها و چالشها بر ضد مقاومت اسلامی و ملی بر ضد رژیم اشغالگر صهیونیستی را هرگز فراموش نخواهند بود. دیپلماسی امنیتی – اطلاعاتی رژیم صهیونیستی و همکاری اعراب سازشکار در قبال راهکارها و تاکتیکهای مقاومت اسلامی در منطقه هرگز موفقیتآمیز نخواهد بود و تحولات منطقه در سالهای اخیر نشان داد که مقاومت اسلامی بهرغم تهاجمات همهجانبه استکبار جهانی و شرکای منطقهای، پایدار مانده است. سیاست رژیم پادگانی صهیونیستها از ابتدای تاسیس این رژیم هرگز به دنبال صلح و ثبات منطقه خاورمیانه نبوده بلکه سیاستهای توسعهطلبانه این رژیم بسترساز ناآرامی و بیثباتی این منطقه بوده است. این رژیم عامل اول و آخر شکست تمام طرحهای استقرار صلح بوده و اعراب با دادن انواع امتیازات به این رژیم هنوز موفق به صلح با این رژیم نشدهاند و مذاکرات صلح میان اعراب و این رژیم از نخستین مذاکره صلح میان ملک عبدالله (جد پادشاه فعلی اردن در دهه 50) با گلدامایر تاکنون به شکست منجر شده است. اینک این سوال مطرح است نتایج قرارداد کمپ دیوید (میان مصر و اسرائیل) و قرارداد وادی عربه (میان اسرائیل و اردن) و قرارداد اوسلو (میان صهیونیستها و فلسطینیها) چه سودی و چه نفعی براي اعراب و صلح خاورمیانه داشت.