میترا صالحی:
جمال میرصادقی در سال 1312 به دنیا آمد و تا به امروز حدود 28 جلد کتاب در زمینه ادبیات داستانی از او منتشر شده است که عناصر داستان، ادبیات داستانی، راهنمای داستان‌نویسی و واژه‌نامه هنرداستان‌نویسی، برخی آثار او در حیطه تئوری نظری ادبیات داستانی است و «درازنای شب»، «بادها خبر از تغییر فصل می‌دهند»، «دندان گرگ»، «برف، این برف لعنتی» و... دیگر آثار او در زمینه ادبیات داستانی را تشکیل می‌دهند. با او گپی زده‌ایم که می‌خوانید.
بعد از انتشار رمان «دندان گرگ» مشغول نگارش چه کاری هستید؟
دو کتاب آماده انتشار دارم که رمان «آسمان رنگ رنگ» و مجموعه داستان «نام تو آبی است» از آن جمله است. این مجموعه داستان به تازگی از سوی وزارت ارشاد موفق به دریافت مجوز نشر شده است.
هر دو کتاب را نشر «اشاره» منتشر می‌کند؟
بله.
اگر ممکن است درباره «نام تو آبی است» صحبت کنید، محور این مجموعه داستان بر چه اساسی است؟
این کتاب مشتمل بر 20 داستان کوتاه است که «جنازه»، «بوزینه‌ها و کرم شب تاب» ، «نام تو آبی است»، «درخت مو» و... برخی داستان‌های آن را تشکیل می‌دهند. من در این داستان‌ها کوشیده‌ام نوعی از داستان‌هایی را ارائه دهم که موضوع گرا نیست و اساسا به حالات، کیفیت و لحظه‌های زندگی آدم‌ها می‌پردازد. به عنوان مثال در داستان «درخت مو» برشی از حالت شخصیت اصلی داستان را ترسیم کرده‌ام که موقع شنیدن خبر کشته شدن دوستش، دستخوش چه احساسی می‌شود. من مدت‌ها به این فکر کردم که بشر امروز گرفتار احساسات درونی است بنابراین سعی کردم به برجسته کردن لحظات زندگی آدم‌ها بپردازم و داستان را اساسا بر پایه موضوع استوار نکنم.
با توجه به اینکه سال‌هاست به آموزش در زمینه ادبیات داستانی می‌پردازید و تالیفات متعددی هم داشته‌اید، حوزه ادبیات داستانی امروز را چطور ارزیابی می‌کنید؟
تصور می‌کنم داستان‌نویسی امروز از دو منظر ساختار و معنا دچار ضعف شده است. به بیان ساده‌تر، اغلب آثار امروز بیشتر بر محور احساسات فردی می‌گردد و به دردهای جامعه کمتر پرداخته و توجه می‌شود. در واقع اغلب آثار امروز در حوزه ادبیات داستانی، انگار از جامعه و وقایع آن به دور هستند. حالا شاید هم برای مخاطبان ملموس و در عین حال از تنوع خوبی هم برخوردار باشد اما تاریخ‌ساز نیست و مهم‌تر از همه اینکه شناختی به خواننده نمی‌دهند.