گروه سیاسی:
طی 2 هفته گذشته دیپلمات‌های داخلی و خارجی از جمله رئیس دستگاه دیپلماسی کشورمان و همین‌طور مدیر‌کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از سیگنال مثبت گروه وین برای مذاکره با ایران سخن به میان آورده‌اند؛ موضوعی که تلویحا به معنای پذیرش بیانیه تهران به عنوان مبنای مذاکرات است. این موضوع کلیدی‌ترین رکن از سرگیری مذاکرات ایران با 3 کشور داوطلب برای تامین سوخت هسته‌ای رآکتور تحقیقاتی تهران محسوب می‌شود. در همین رابطه بود که علاءالدين بروجردي، رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی در
گفت‌و گو با فارس با تاکید بر اینکه مبنای مذاکرات گروه وین بیانیه تهران خواهد بود، گفت: «از آنجایی که در آستانه مذاکرات هستیم و با توجه به اینکه مبنای دیگری جز بیانیه تهران را برای مذاکره قبول نداریم، آغاز مذاکرات به معنای آن است که آنها نیز این بیانیه را قبول کرده‌اند».
وی درباره حضور برزیل و ترکیه در مذاکرات وین نیز گفت: «مرجع اصلی این بیانیه همین 3 کشور بوده و با تصمیم این 3 کشور بیانیه تهران عملیاتی می‌شود لذا حضور ترکیه و برزیل در مذاکرات گروه وین لازم است». پیش‌تر رئیس دستگاه دیپلماسی کشورمان و همین‌طور مدیر‌کل آژانس بین المللی انرژی اتمی از سیگنال مثبت گروه وین برای مذاکره با ایران سخن گفته بودند اما این نخستین باری است که از موافقت آمریکا، روسیه و فرانسه برای ورود به گفت‌وگو با ایران آنهم بر مبنای بیانیه تهران سخن به میان آمده است. با توجه به اینکه طی 3 ماه گذشته در محتوای بیانیه تهران هیچ تغییری ایجاد نشده، علل تعلل طولانی مدت گروه وین برای شروع رایزنی بر سر سوخت هسته‌ای رآکتور تهران قابل تامل است، چراکه درست یک روز پس از صدور اعلامیه تهران میان ایران، برزیل و ترکیه، وزیر خارجه آمریکا از توافق اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد برای تصویب دور چهارم قطعنامه تحریم علیه ایران خبر داد. این در حالی بود که محتوای توافقنامه تهران با آنکارا و برازیلیا دقیقا منطق بر نظر سران گروه وین بویژه باراک اوباما بوده است؛ موضوعی که لولا داسیلوا، رئیس‌جمهور برزیل و رجب طیب اردوغان، نخست‌وزیر ترکیه به دنبال مخالفت آمریکا با بیانیه تهران با انتشار نامه اوباما از آن پرده برداشتند. علاوه بر این موضوع، غرب اعلام کرد یکسال زمان برای تولید 120 کیلوگرم سوخت 20 درصد کافی نیست و غرب به زمان بیشتری برای این کار نیاز دارد. این موضوع با واکنش نخست‌وزیر ترکیه روبه‌رو شد. وی با نام بردن از نیکلا سارکوزی، رئیس‌جمهور فرانسه گفت: «در تماس‌هاي قبلي آنها گفتند كه مي‌‌توانند در عرض 10 ماه اورانيوم (با غناي بالا) را به ايران بدهند. اما اكنون مي‌‌گويند كه نمي‌‌توانند پيش از 2 سال 120 كيلوگرم اورانيوم را تامين كنند. از این‌رو، پذیرش بیانیه تهران آنهم در حالی که هیچ تغییری در مفاد این توافقنامه ایجاد نشده نشان می‌دهد که غرب بویژه آمریکا سعی داشت در برهه‌ای از تصویب قطعنامه چهارم تحریم علیه ایران صرفا به عنوان ابزار فشار بر ایران به منظور منزوی کردن تهران از یک سو و وادار کردن آن به تعلیق فعالیت‌های هسته‌ای بهره جوید که تاکنون در این هدف ناکام مانده اند. اما نکته مهم دیگری در پذیرش بیانیه تهران به عنوان مبنای گفت‌وگوها از سوی گروه وین نهفته است که به بند یک این اعلامیه باز می‌گردد. در ماده نخست بیانیه تهران آمده است: «حقوق تمام اعضا شامل جمهوري اسلامي ايران در استفاده صلح‌آميز و بدون تبعيض در تحقيق، توسعه، توليد و استفاده از انرژي هسته‌اي همچنين چرخه سوخت هسته‌اي شامل فعاليت‌هاي غني‌سازي به رسمیت شناخته شده است.» از آنجایی‌که پذیرش بیانیه تهران بر مبنای پذیرش حق غنی‌سازی اورانیوم در ایران است، اکنون این سوال مطرح است که هدف اعضای گروه 1+5 از ارائه درخواست گفت‌وگو با تهران چیست، چراکه ماهیت تشکیل گروهی تحت عنوان 1+5 در اصل تلاش برای ترغیب تهران به تعلیق غنی‌سازی اورانیوم بوده است که پس از موافقت با بیانیه تهران، گفت‌وگوهای این گروه با ایران دیگر محلی از اعراب ندارد.