پخش تصویر علیرضا افتخاری از رسانه ملی در حالی که رئیسجمهور را در آغوش گرفته و به او ابراز ارادت میکرد حملاتی از سوي سياستبازان به سوی او روانه کرد که بیانصافی به نظر میرسید. افتخاری شخصیتی نیست که در مقابل رئیسجمهور قرار گیرد و به او ادای احترام نکند. اتفاقات اخیر نهایت بیانصافی است در حق خوانندهای که حنجره طلاییاش خاطرات زیادی را برای ما رقم زده است. او دلگیر است از جفاهایی که این روزها در حقش شده و میشود. حرفهایش را از زبان خودش بخوانید؛
هر کس هر نیتی میخواهد داشته باشد، داشته باشد. من وقتی با رئیسجمهورمان روبهرو میشوم، باید چه واکنشی نشان دهم، باید احترام بگذارم و ادبم را به جا بیاورم. من که دنبال سیاست نیستم. وقتی شخصی مثل رئیسجمهور یا هر کس دیگری مقابلم بایستد، من میبوسمش. من خاک پای همهام. مثلا من چه میخواهم. چه نیازی دارم آخر؟ هر کس جای من بود همین کار را میکرد. یکسری میگویند نباید این کار را میکردی. آنها نمیفهمند. من این را روی حساب این میگذارم که خیلیها داغند و نمیدانند. وقتی من در همایش صدا و سیما دعوت دارم و روز خبرنگار است، باید ادب را به جا بیاورم و از شخص اول که آنجا نشسته تا هزارمین نفر باید به همه عرض ادب کرد. میگویند افتخاری! چرا این کار را کردی؟ ادب را به جا آوردن، چرا ندارد. من همیشه عرض ادب میکنم. دورم هم نمیخواهم شلوغ شود. بلیت کنسرتم را هم نمیخواهم گران کنم...! طرفدار من خداست. من برای خدا خواندم. نخواندم که بقیه بخرند. هیچوقت برای بندههای خدا نخواندم. خدا به من این صدا را داده، آنها باید هوای مرا داشته باشند و حرصم ندهند و مرا نگه دارند، نه اینکه سنگ جلوی پایم بیندازند. نه اینکه تهدیدم کنند و در سایت مدام کامنتهای تهدید بگذارند. من ادب را به جا آوردم. آنها به من بیادبی میکنند. من که نرفتم فالوده بخورم. هر کسی میخواهد مرا تهدید کند. اما شماهایی که 30سال است برایتان خواندهام، بدون چشمداشت، سنگپرانی نکنید. من از آن آدمهایی نیستم که نان را به نرخ روز بخورم. ببینم کجا میخواهم کنسرت بدهم که دورم شلوغ شود. من برای خدا میخوانم، همین. باز هم رئیسجمهور یا هر کس دیگری که به من لبخند بزند و محبت کند را در آغوش میگیرم. ادب هیچوقت کهنه نمیشود. گفت بیادب محروم شد از لطف رب، ما بیادب نیستیم. نسبت به کسی که احترامش واجب است، احترام میگذارم. کار خلافی نکردم که تحت شرایط احساس دیگران پشیمان شوم. اصلا دیگر نمیخواهم کسی صدایم را بشنود. خطاب به آدمهایی که با صدایم زندگی کردند، بزرگ شدند و ازدواج کردند. اگر خطایی از من سر زد، از دیوار خانه کسی بالا رفتم، یک ریال به کسی تعدی کردم، سر مرا ببرید. تمام این مردم را دوست دارم و مطمئن هستم آنها هم مرا دوست خواهند داشت. هنر و موسیقی که بحث جناحی نیست که آدم این طرفی باشد یا آن طرفی. هنرمند اصلا با سیاست کاری ندارد. من همه جا همیشه حضور داشتم، همه را هم یکسان دوست دارم، چون من جناحی نیستم.