حمید حسینزاده:
داستان نمایش «سهشنبه 16 بهمن ساعت 12:18 بعد از نیمهشب» به خانوادهای میپردازد که پس از فوت پدرشان برای خواندن وصیتنامه به خانه او میروند اما در آنجا با ارواح مواجه میشوند. این نمایش درباره کرامات امام زمان (عج) است و به سفارش حوزه هنری استان تهران برای ایام مبارک شعبانیه تولید شده است. یک لوله بخاری، چندشلوار و دامن آویزان از سقف، یک چراغ قرمز گردان، یک ساعت دیواری که عقربههایش روی 12:18 توقف کردهاند، چند سکو و 6 بازیگر همه امکانات این نمایش است که میتواند 90 دقیقه تماشاگران را با خود همراه کند تا از دیدن نمایشی با عوامل جوان لذت ببرند. وقتی صحبت از تئاتر مذهبی و دینی به میان میآید شاید غالب ما تصویر نمایشی پرسوز و گداز را در ذهن خود مرور کنیم اما نمایش «سهشنبه 16 بهمن...» در اینباره یک استثناست زیرا در این نمایش نهتنها تماشاگر با لحظههای حزنآلود مواجه نیست بلکه سراسر نمایش پر از لحظههای شاد و مفرح است. فضای کوچک تالار ماه و تماشاگرانی که در چند متری بازیگران حضور دارند موجب شده آنان بازیهای رئالیستیای انجام دهند. بازی محمد بیریا، فاطمه امینی و در پارهای از اوقات سروش طاهری از این جنس است، ولی دیگر بازیگران اندکی گلدرشتتر و به اصطلاح تئاتریتر بازی میکنند که چندان مناسب این سالن کوچک نیست، هرچند آنها نیز انرژی زیادی را صرف ایفای نقش خود میکنند. نمایش از آکسسوار محدودی برخوردار است. اگرچه همه وسایل صحنه در طول اجرا مورد استفاده قرار نمیگیرد و صرفا جنبه تزئینی داشته و وظیفه القای مفهوم را برعهده دارد. موسیقی به عنوان یک عنصر همراه کننده در لحظات اضطراب و تعویض صحنهها خوب عمل میکند اما میتوانست در فضاهای شاد نمایش نیز حضور پررنگتری داشته باشد و تبدیل به یکی از عناصر اصلی آن شود.
در زمینه کارگردانی، موسویان از میزانسنهایی ساده اما متنوع برای اجرا بهره جسته و در هدایت بازیگران موفق است. از مشکلات این بخش ميتوان به عدم پرداخت مناسب کاراکتر مرد ژولیده و تاکید بیش از اندازه کارگردان به خلق صحنههای کمدی با استفاده از تکنیکهایی نظیر تکرار چندباره جملات یا صحنهها و قرار دادن مضمون اصلی نمایش که مضمونی دینی و مذهبی است، در انتهای کار اشاره کرد. مورد آخر سبب میشود نمایش با توقفی ناگهانی مواجه شود. به عبارت دیگر تماشاگر 80 دقیقه به اعمال و افکار کاراکترها میخندد و در دقایق پایانی با موضوع اصلی و جدی نمایش روبهرو میشود. تنها رویاها و خوابهای لیلی روی صحنه جان میگیرد در حالیکه نویسنده میتوانست این شیوه را درباره افکار و آمال دیگر کاراکترها نظیر ساعد یا جلیل و... نیز بسط و گسترش دهد و موجب خلق کمدی موقعیت بهتری شود تا تماشاگران لحظات نابتری را به جهت کمدی فاخر و وزین تجربه کنند. نمایش سهشنبه 16 بهمن... با تمام فراز و نشیبهایش در جذب تماشاگر و همراه کردن او با خود موفق است و قطعا تولید نمایش مذهبی آن هم درباره کرامات امام زمان (عج) کاری نیست که از عهده هر گروه تئاتری برآید، بنابر این جا دارد تا متولیان فرهنگی بیش از گذشته از این گروهای جوان و مستعد حمایت کنند. عملکرد خوب حوزه هنری استان تهران طی چند سال اخیر در حمایت از گروهای جوان و مستعد هنرهای نمایشی میتواند الگویی برای دیگر نهادهای فرهنگی باشد.