وقتی رافامارکس پس از 7 سال پیراهن آبی و اناری را از تن درآورد و در یک مراسم رسمی خداحافظی به دورانش در بارسا شامل 242 مسابقه، 13 گل و 11 جام قهرمانی کوچک و بزرگ پایان داد، آن دسته از هوادارانی که مسائل باشگاه را جدی‌تر دنبال می‌کنند، واقعا به صرافت افتادند که نه‌تنها ساکنان اتاق پشتی نوکمپ در این تابستان کاملا تغییر کرده‌اند بلکه روی چمن هم چشم‌انداز تیم به صورت کاملا مشخص در حال تغییر است. اگر تیه‌ری آنری پس از 3 سال از بارسا جدا شد و در آن سوی اقیانوس اطلس به ردبولز نیویورک پیوست، هواداران خیلی احساساتی نشدند چون او در طول مدت حضورش در این شهر روابطی سرد با پیرامونش داشت و ردپایی آنچنان پررنگ در افتخارات اخیر به جز ال‌کلاسیکوی 6 بر 2 برنابئو از خود بر جای نگذاشت، اثری که با آنچه در آرسنال از او دیدیم قابل قیاس باشد. اما موضوع مارکس کاملا فرق می‌کرد. دوستی او با اهالی نوکمپ در این 7 سال به قدری عمیق شده بود که قیصر مکزیکی با وجود مصدومیت‌های قابل‌ملاحظه‌اش بخشی از اسکلت ثابت خط دفاع کاتالان‌ها شناخته می‌شد. مارکس در اکثر اوقات نقش کاپیتان پنهان و دومین شخصیت بانفوذ داخل رختکن پس از کارلس پویول را ایفا می‌کرد اما در عین حال هیچگاه در بارسلونا با هیچ‌کس دچار تضاد و مشکل نشد. برخورد جالب او با 2 هم‌تیمی سابقش در دیدار دوستانه چهارشنبه شب مکزیک- اسپانیا گویای صمیمیتی بود که بین او و 2نسل قدیم و جدید بارسا وجود داشت. لحظاتی پس از اینکه او به عنوان هافبک دفاعی مکزیکی‌ها خطایی نسبتا شدید روی همتای جوان کاتالانش سرجیو بوسکتس انجام داد، هافبک تیم ملی اسپانیا در واکنش به این خطای توأم با لبخند، پشت سر او دوید و با شیطنت چیزی در گوش مارکس نجوا کرد و فرار کرد و قیصر مکزیکی هم جو رسمی مسابقه‌ای را که به مناسبت دویستمین سالگرد استقلال مکزیک از اسپانیا در مقابل تیم قهرمان جهان و پیشاپیش 100 هزار هموطنش در ورزشگاه آزتک برگزار می‌شد، برای چند ثانیه به فراموشی سپرد و بازیگوشانه دنبال بوسکتس دوید و بعد بلافاصله پویول هم با خنده به این شوخی دسته‌جمعی پیوست. به ندرت پیش آمده بود که در فوتبال ملی صحنه‌ای چنین صمیمانه را آن هم از بازیکنانی که به خاطر خشونت دفاعی‌شان شهرت دارند، شاهد باشیم اما این از عمق ارتباط قدیمی‌ترین عضو خارجی بارسا با هم‌باشگاهی‌هایی که به فاصله 2 هفته پسوند «سابق» به خود گرفته‌اند، حکایت داشت. او درست پشت سر تیه‌ری آنری راه نیویورک را در پیش گرفت و به جمع جداشدگان این تابستان بارسلونا یعنی آنری، دیمیترو چیگرینسکی و یحیی توره پیوست. هنریکه و کیوسیون 2 استعداد برزیلی دفاعی و هجومی بارسا هم که به صورت قرضی به راسینگ سانتاندر و سانتوس رفته‌اند از روز نخست عقد قرارداد با کاتالان‌ها همین وضع را داشته‌اند و هرگز جزو اهالی باشگاه حساب نشده‌اند که حالا با جدایی موقتشان اشک در چشم کسی جمع شود. در مسیر مقابل داوید ویا و آدریانو به نوکمپ آمده‌اند و بزودی خاویر ماسچرانو هم از آنفیلد می‌آید تا بلکه جای فابرگاس را که دست آخر در لندن ماندنی شد در دل هواداران و قلب زمین پر کند. این تحولاتی است که تحت ریاست ساندرو روسل توسط خاویر فاوس مدیر مالی جدید بارسلونا انجام شده و قرار است سایر ضعف‌های تیم به خاطر مشکلات مالی به جای پول با ذخیره انسانی آکادمی بارسا رفع شوند. این نکته‌ای کاملا درخور توجه است چون 2 سال است که مدیران قدیم و جدید بارسا، لاپورتا و روسل، آهنگ بازگرداندن جوان دست‌پرورده‌شان سسک فابرگاس را با ارقامی نجومی سرداده‌اند که بین 30 تا 50 میلیون یورو متغیر است و تازه آرسنال ارزش حقیقی او را 70 میلیون یورو برآورد کرده درحالی که 7 سال پیش، یعنی درست همان موقعی که مارکس در ازای 12 میلیون یورو از موناکو راهی بارسا می‌شد، فابرگاس حتی پول بلیت پروازش به لندن برای پیوستن به آرسنال را هم از آکادمی لاماسیا گرفته بود. استراتژی سران جدید بارسا این است که دیگر چنین اتفاقی تکرار نشود تا پول باشگاه بی‌جهت صرف خرید‌های گران نشود. البته در مقابل انتقاداتی هم وجود دارد. مثلا ژاویر سالا مدیر اقتصادی باشگاه در دوران لاپورتا اخیرا مطلبی افشاگرانه روی فیس‌بوک گذاشته که روسل و فاوس را متهم ساخته با دستکاری‌های متبحرانه در پرونده‌های مالی باشگاه، اندوخته‌های حساب بانکی را به جیب زده‌اند و در عوض با مقروض جلوه دادن بارسا مدیریت قبلی را متهم می‌کنند. اما اینکه در این میان مشخص شود واقعا چه کسی کلاهبرداری کرده است، زمان بیشتری می‌برد بویژه ماهیت سیاسی و ملی باشگاه بارسلونا برای اعضای مجمع آن باعث می‌شود بسیاری از رازهای پشت‌پرده برای حفظ آبروی کاتالان‌ها به بیرون درز نکند. به هر روی طبق استراتژی جدید قرار است 19 بازیکن حرفه‌ای گرانقیمت در لیست قرار بگیرند که تازه 9 تای آنها (والدس، پویول، ژاوی، اینیستا، مسی، بویان، بوسکتس، پدرو و جفرن) محصول خود باشگاه هستند. 6جای خالی باقیمانده لیست هم با بازیکنان بارسای ب و یکی ـ دو استعداد خیره‌کننده تیم جوانان بارسا (بارسا C) پر خواهد شد. 2 تن از همین جوانان با تنها 18 سال سن از همین حالا مترادف آینده بارسلونا شده‌اند. هردوی آنها عضو تیم نایب‌قهرمان اسپانیا در رقابت‌های اروپایی زیر 19 سال بودند؛ تیاگو آلکانتارا در پست ژاوی و ريوارولا که می‌گویند همین حالا می‌تواند جای دنی آلوس را بگیرد و حتی به‌خاطر این ممکن است آلوس بزودی به چلسی یا منچسترسیتی فروخته شود تا بار بدهی‌هاي باشگاه سبک‌تر شود. با این اوصاف دیگر باور این حقیقت که چشم‌انداز آبی و اناری درحال تحولی بزرگ است، جای تردید ندارد.