
گروه بین الملل: پیروزی خیرهکننده ناسیونالیستها و ضداروپاییها که حاکمان فعلی، آنها را افراطگرایان میخوانند، بخشی مهم از جمعیت اروپا را در مقابل اتحادیه اروپا قرار داده است. این جریانها اگرچه حاضر به اتحاد با هم در پارلمان آینده نیستند اما بیشک باز تعریفی جدید از هویت سیاسی قارهای میدهند که سالهاست حاکمانش دل خود را به اقسامی از لیبرالیسم در همه زمینهها خوش کردهاند اما حالا اروپایی ضداروپا، پرده لیبرالیسم شکست خورده با سیاستمداران ضعیف و وابستهاش که مدام چشمشان به واشنگتن و تلآویو است را کنار میزند. هرچند که شاید میدان گرفتن دست راستیها و ملیگرایان تازه پیروز شده هم خود ترفندی برای قطبیکردن فضای بینالمللی و سوقدادن جهان به سوی جنگی دیگر باشد. پس از 4 روز رایگیری، حزب راست افراطی فرانسه موسوم به جبهه ملی، ۲۵ درصد آرای شهروندان این کشور را به خود اختصاص داده و در بریتانیا نیز حزب استقلال توانسته است بیش از ۳۱ درصد آرا را کسب کند. هر دو حزب از مخالفان عضویت کشورهای متبوع خود در اتحادیه اروپا هستند. قویترین زلزله در اروپا با پیروزی جبهه ملی تحت رهبری مارین لوپن در فرانسه اتفاق افتاد. این حزب قصد دارد با حزب آزادی اتریش که یک حزب راستگرای افراطی است و در انتخابات آرای زیادی کسب کرده، متحد شود. مارین لوپن دختر ملیگرای مشهور فرانسوی که سال 2002 در انتخابات ریاستجمهوری جلوی شیراک قد علم کرده بود حال جای پدرش را به عنوان رهبر جبهه ملی گرفته است.او میگوید: «مردم فرانسه دیگر نمیخواهند از خارج رهبری شوند و از قوانینی اطاعت کنند که خودشان رای ندادهاند. آنها نمیخواهند از کمیسیونی اطاعت کنند که مشروعیت آن متکی بر آرای همگانی نیست.» مانوئل والس، نخستوزیر فرانسه در واکنش به نتیجه کسب شده از سوی جبهه ملی به رهبری مارین لوپن، این رویداد را «شوک و زمینلرزه» توصیف کرد. این واکنش نخستوزیر سوسیالیست در حالی است که حزب حاکم فرانسه تنها ۱۴ و هفت دهم درصد آرا را از آن خود کرد. از سوی دیگر حزب ملیگرای استقلال بریتانیا موسوم به یوکیپ تحت رهبری «نایجل فاریج» در بریتانیا که توانست به ۲۷ درصد آرا دست یابد، اما در این حزب سخنی درباره اتحاد با حزب جبهه ملی فرانسه در میان نیست. یوکیپ همزمان با ا نتخابات پارلمان اروپا در انتخابات شوراهای محلی بریتانیا نیز توفان به پا کرد و از دو کرسی به 117 کرسی جدید رسید. فاریج که به سیاستمدار همیشه خندان مشهور است، میگوید: «رویای من به واقعیت پیوسته و بهرغم یورش چند هفته گذشته علیه ما و حتی اگر تمام جهان علیه ما میبود، افکار عمومی بریتانیا محکم ایستاد، از یوکیپ حمایت کرد و ما در یک انتخابات ملی پیروز شدیم.» حتی در کشورهایی مانند دانمارک که تحت تاثیر بحران اقتصادی نبودهاند، افراطگرایان (به زعم طرفداران اتحادیه اروپا) به پیروزی دست یافتند و حزب مردم که راستگرا و ضد سیاستهای مهاجرت اتحادیه اروپاست، 6/27 درصد آرای مردم را بهدست آورد. اگرچه در این جا هم سخنی از اتحاد با حزب مارین لوپن در میان نیست. این حزب همیشه نسبت به جبهه ملی فرانسه که متهم به ضدیهودی بودن و خصومتورزی نسبت به همجنسگرایان است، فاصله خود را حفظ کرده است. در ایتالیا نیز اگرچه حزب دموکراتیک دستبالا را در این رقابت داشت اما جنبش ۵ ستاره از مخالفان اتحادیه اروپا در فاصله اندکی از حزب حاکم قرار گرفت.
مشارکت ۴۳ درصدی
میزان مشارکت در انتخابات پارلمان اروپا، 11/43 درصد اعلام شد. این نرخ در مقایسه با حضور شهروندان در دور قبلی این انتخابات که ۵ سال پیش برپا شد ثابت مانده است. با این همه در شماری از اعضای اتحادیه، میتوان افزایش یا کاهش میزان مشارکت را نسبت به دورههای پیشین دید.
دعوای یونکر و شولتز برای ریاست اروپا
با نگاهی به نتایج انتخابات پارلمان اروپا، ترکیب جدید این نهاد مشخص میشود. حزب راست میانه «مردم اروپا» توانسته کماکان بیشترین کرسیها را در اختیار داشته باشد. پس از آنها «اتحاد پیشرو سوسیالیستها و دموکراتها» با به دست آوردن چند کرسی بیشتر ار دور قبل در رتبه دوم قرار دارد و لیبرالها نیز جایگاه سومی خود را حفظ کردهاند.رئیس جدید کمیسیون اروپا، با رای اکثریت نمایندگان پارلمان انتخاب خواهد شد و ژان کلود یونکر، سیاستمدار اهل لوکزامبورگ و نامزد «حزب مردم اروپا» برای کسب این مقام است. وی پس از روشنشدن نتایج رایگیری گفت: «فکر میکنم من انتخاب شوم، چرا که «حزب مردم اروپا» به وضوح پیروز شده است. حالا باید با نیروهای سیاسی دیگر وارد مذاکره شوم و اکثریت را شکل دهم». در سوی دیگر، مارتین شولتز از حزب سوسیالیستهای اروپا و رئیس کنونی پارلمان، در تحلیل پیروزی حزب رقیب، نیمه خالی لیوان را میبیند. مارتین شولتز میگوید: «یک چیز روشن است و آن این است که «حزب مردم اروپا» 60 کرسی از دست داده. چیز دیگری که روشن است این است که بدون حصول توافق با یک گروه سوسیال ـ دموکرات، شکلدادن اکثریت ممکن نخواهد شد».
یونان، ضد اروپا از هر دو طرف
در یونان، بحرانزدهترین کشور اتحادیه، هرچند نئونازیهای «سپیده زرین» موفق شدند نزدیک به 10 درصد آرا را به دست آورند، اما پیروزی اصلی را باید از آن حزب چپ افراطی سیریزا، دیگر حزب مخالف اتحادیه اروپا دانست.یونان علاوه بر انتخابات پارلمان اروپا، دور دوم انتخابات محلی را هم برگزار میکرد که در آن نیز حزب آلکسیس سیپراس، موفقیتهایی به دست آورد. آلکسیس سیپراس، رهبر سیریزا میگوید: «فردا اروپا درباره سیریزا حرف خواهد زد. اروپاییها شکست برنامه ریاضت اقتصادی را جشن خواهند گرفت، آن هم در کشوری که از جانب رهبران اروپا به عنوان موش آزمایشگاهی بحران اقتصادی انتخاب شده بود.» حزب سیریزا نخستین پیروزی انتخاباتی تاریخش را میچشد، هرچند این حزب در انتخابات اروپا پیروز شد، اما نتوانست از ائتلاف احزاب رقیب، یعنی «دموکراسی نوین» (لیبرال – محافظهکار) و «پاسوک» (سوسیال ـ دموکرات) به حدی فاصله بگیرد که مشروعیت دولت را زیر سوال ببرد. احتمال میرود حزب سیریزا بیش از ۲۶ درصد آرا را از آن خود کند. هواداران سیریزا از نتایج انتخابات اروپا و انتخابات داخلی با هیجان فراوان استقبال کردند. آنان بر این باورند که این پیروزی، میتواند زمینهساز تحولات سیاسی سریع در کشور باشد.