اشتباه سیتی انتخابش بود. سیتی کلیات را درست فهمیده بود اما این جزئیات بود که کار دستش داد و انتقال قرن نهایتا صورت نگرفت. کلیات چه بود؟ هر فوتبالیست برزیلی را می‌توان با پول زیاد و جدا از مسائل دیگری چون پرستیژ و وفاداری به باشگاه به خدمت گرفت. تجربه اخیر روبینیو هم این مساله را بار دیگر به اثبات رساند. فوتبال برای برزیلی‌ها تجارت است و راهی برای فرار از فقر و رسیدن به تمول. اما اشتباه سیتی این بود؛ کاکا فوتبالیستی با استیل برزیلی نیست. نه اخلاقیات و نه سبک بازی او به برزیلی‌ها می‌خورد و نه تصمیماتش. ریشه‌یابی این تفاوت هم خیلی ساده است. ریکاردو کاکا برعکس بیشتر فوتبالیست‌های برزیلی در خانواده‌ای متمول به دنیا آمد و فوتبال برای او به مثابه راهی به سوی رستگاری نبود. استیل بازی کاکا هم به همین دلیل با برزیلی‌ها تفاوت دارد. کاکا نمونه عالی یک هافبک اروپایی است. فوتبال کاکا هرگز از کلیشه‌های سبک برزیلی پیروی نکرده و به تعبیری شاید هیچوقت نیازی به خودنمایی نداشته است. اما همین فوتبالیستی که صحبتش را می‌کنیم تا چند روز پیش امکان پیوستنش به سیتی 50 -50 بود و حتی خود گالیانی و برلوسکنی هم کم‌کم داشتند با این قضیه کنار می‌آمدند اما اتفاقاتی که افتاد بدجوری هالیوودی شد. کاکا سرش را از پنجره اتاق پذیرایی‌اش بیرون آورد و نگاهی به 500 هوادارای انداخت که شب تا صبح آواز می‌خواندند و دعا می‌کردند که مسیح راه درست را پیش پای او بگذارد. تی‌شرت شماره 22 میلان براي كاكا شد، كاكايي كه دستش را مشت کرد و سه بار به سینه کوبید و محو شد. آنتونی مان در یکی از معروف‌ترین آثارش «خم رودخانه» کاراکترهای اصلی فیلم را در شرایطی مشابه کاکا قرار می‌دهد. جیمز استیوارت و دو دوستش محموله غذایی‌ای را برای عده‌ای کشاورز می‌برند که در میانه‌های راه عده‌ای معدنچی که دنبال طلا می‌گردند پیشنهادی 10 برابر پیشنهاد کشاورزان به گروه می‌دهند. در نگاه اول همه پیشنهاد را رد می‌کنند اما کم‌کم وسوسه به جان دو کابوی دیگر می‌افتد و در این میان تنها کسی که تسلیم نمی‌شود و نهایتا روی دوستانش هم اسلحه می‌کشد جیمز استیوارت است. اما نکته اینجاست که اخلاقیات صرف هرگز نمی‌توانست استیوارت را مقابل وسوسه بزرگ حفظ کند. این عشق به جولیا آدامز (دختر یکی از همان کشاورزان) بود که سرنوشت را این طور برایش رقم زد و این اتفاقی بود که دقیقا برای کاکا هم افتاد.