بهمن نظری:
حتما به خاطر دارید که کاروان ورزشی ایران در المپیک 2008 پکن یکی از ضعیف‌ترین نتایج دوران المپیک را به دست آورد. این نتایج انتقادات بسیاری را متوجه کمیته ملی المپیک و مسؤولان ورزش کشور کرد. روسای فدراسیون‌ها هم برای کاهش فشارهای وارده هر کدام استدلال‌هایی می‌آوردند که چندان قابل قبول نبود. حتی کار به مجلس هم کشیده شد و مجلس نشینان در چند سری مسؤولان فدراسیون‌ها را به مجلس فراخواندند تا بلکه دلیل این ناکامی‌ها را بیابند که... تا اینجای کار فقط از ناکامی کاروان ورزشی صحبت به میان آمد، اما اتفاقاتی که یکی پس از دیگری و بعد از المپیک پکن در حال رخ دادن است، ناکامی‌های بزرگ‌تری را رقم می‌زند. در روزهای اخیر انتشار یک خبر از المپیک پکن، شوک بزرگی را به جامعه ورزشی ایران وارد کرد. یک داور ایرانی در خلال مسابقات جودوی المپیک پکن،قضاوت مبارزه‌ای را بر عهده می‌گیرد که یک سوی آن جودوکاری از رژیم غاصب صهیونیستی بوده است. «محمدرضا مینوکده» به عنوان رئیس کمیته داوران فدراسیون جودو که دارای درجه A جهانى است، با قضاوت‌های خوب در مسابقات دو سال اخیر به عنوان تنها نماینده داوري جودوي کشورمان از سوی مسؤولان فدراسیون جهانی راهی المپیک 2008 پکن شد.«مینوکده» در بزرگ‌ترین عرصه ورزش و درحالی که مسؤولان ورزش ایران و همچنین نمایندگان سازمان تربیت بدنی و فدراسیون جودو در طول بازی‌های المپیک در پکن حضور داشتند، در مبارزات جدول بازنده‌های وزن 60 کیلوگرم، قضاوت مبارزه جودوکار رژیم غاصب مقابل روسلان کیشکف روس را برعهده گرفت که نماینده رژیم اشغالگر در وقت اضافه با امتیاز کوکا و با رای داور ایران برنده شد. البته فدراسیون جودو و در راس آن سید عبدالجلیل رضوی به محض اطلاع از این موضوع او را از تمامی سمت‌هايش برکنار کرد. رضوی در این باره می‌گوید: «فدراسیون جودو از این موضوع کوچک‌ترین اطلاعی نداشته و به محض آنکه در جریان امر قرار گرفت داور خاطی را از تمامی سمتهایش برکنار کرد. رضوی که مسؤول کمیته داوران و سازمان لیگ بوده از این پس هیچ مسؤولیتی در فدراسیون جودو ندارد و با توجه به تاکید رئیس سازمان تربیت بدنی، بدون کوچک‌ترین اغماض مطابق با قانون در رابطه با این اقدام خلاف ارزشهای انقلاب اسلامی برخورد خواهد شد». رضوی دلیل بی‌خبری فدراسیون جودو را اینگونه توجیه می‌کند: «زمانی که کاروان‌های ورزشی وارد دهکده بازی‌های المپیک می‌شوند داوران همه رشته‌های ورزشی از جمله جودو در یک سیستم جدا از ورزشکار و مسؤولان کاروان اقامت گزیده و به دلیل حساسیت موضوع و جلوگیری از ایجاد شائبه هیچ ارتباطی نه تنها با ما بلکه با مسؤولان کاروان نداشتند. تنها ورزشکاران و مربیان تحت نظارت ما بودند». البته این تنها دسته گلی نیست که به آب داده شده است. یک‌ماه پس از پایان المپیک پکن خبرهایی به بیرون درز کرد که بزرگ‌ترین ناکامی ایران در پکن لقب گرفت. ماجرا از این قرار بود که اشرفی دبیرکمیته ملی پارالمپیک ایران در مسابقات پارالمپیک پکن با به رسمیت شناختن کشور اسرائیل حتی مدال ورزشکار اسرائیلی را هم به گردن او انداخت. در مسابقات تیراندازی پارالمپیک بود که اشرفی را برای اهدای مدال‌های ورزشکاران برتر به پای سکو دعوت کردند و عجیب اینکه او با تیرانداز اسرائیلی که مدال برنز پارالمپیک را مال خود کرده بود دست داد و مدال او را هم به گردنش انداخت. البته این موضوع توسط جمعی از جانبازان ایران پیگیری شد و آنها با ارسال نامه‌ای به رئیس‌جمهوری، خواستار برخورد با او شدند. در نهایت هم محمود خسروی وفا، رئیس فدراسیون جانبازان و معلولان درگفت‌وگو با مدیران کمیته ملی پارالمپیک به این جمع‌بندی رسید که اشرفی از کمیته ملی پارالمپیک کنار گذاشته شود.
دلیریان ازاستعفایش می گوید
رفتم تا بیرونم نکنند!
ایمان آرزه:
از زمانی که محمدرضا یزدانی‌خرم هدایت کشتی ایران را در دست گرفت و به‌نوعی سکاندار ورزش اول مملکت شد، فستیوالی از اتفاقات عجیب و غریب و تغییرات ناگهانی در فدراسیون رخ داد. تصور نمی‌شد پس از اینکه دلیریان و بنا قبول کردند تا با یکدیگر فعالیت کنند خبری مبنی بر استعفا یا برکناری یکی از این دو به گوش برسد، اما... دلیریان در گفت‌وگو با «وطن‌امروز» درباره استعفایش صحبت‌های جالبی را مطرح کرد که در ادامه می‌خوانید.
آقای دلیریان! استعفا؟
به‌هر حال هر آمدنی یک رفتنی هم دارد، من هم رفتم تا کنار گذاشته نشوم!
مگر قرار بود کسی شما را کنار بگذارد؟
شرایط به‌گونه‌ای رقم خورد که احساس کردم اگر نروم ممکن است کنار گذاشته شوم.
با فدراسیون مشکل پیدا کردید یا محمد بنا؟
هیچ‌کدام، من خودم مشکل دارم، قبلاً هم گفته بودم آدم عجیبی هستم و از آنجایی که دوست داشتم حرمت‌ها حفظ شود ترجیح دادم کنار بروم.
اما شما آخرین راه را ابتدا انتخاب کردید.
به اعتقاد بنده راه دیگری وجود نداشت!
یعنی تا این اندازه تحت فشار بودید؟
باز هم تأکید می‌کنم من آدم عجیبی هستم، توقعات نامعقولی دارم و برای جلوگیری از لطمه زدن به پیکره تیم ملی ترجیح دادم خود کنار بروم.
خیلی گنگ صحبت می‌کنید.
استعفای من اتفاق مهمی نیست که بخواهم به تمام ابعاد آن بپردازم. فقط امیدوارم یزدانی‌خرم، فدراسیون کشتی و تیم ملی کشتی فرنگی عملکرد قابل قبولی از خود ارائه کنند.
چرا بعد از نتایج ضعیف المپیک استعفا ندادید؟
یزدانی‌خرم تنها بود و منطقی به‌نظر نمی‌رسید که در اوج انتقاد تنهایش بگذارم، الان که همه چیز آرام شده و ایشان هم تا المپیک لندن بر مسند کار هستند وقت خداحافظی است.