1- دانش‌آموزان را به ترک‌تحصیل ترغیب کنید. آنها را از عواقب درس خواندن آگاه کنید. به آنها واقعیت‌ها را بگویید. به آنها بگویید که چه انسان‌هایی با مدارک بالا از بیکاری راهی تیمارستان شده‌اند. به آنها توصیه کنید از همین سنین نوجوانی جذب بازار کار و حرفه شریف دلالی شوند. آنها را متوجه این قضیه کنید که حتی داشتن سواد خواندن و نوشتن می‌تواند چه تاثیرات منفی‌‌ای در آینده آنها بگذارد.
2- با دانش‌آموزان خود طوری برخورد کنید که جرات نفس کشیدن را هم سر کلاس شما نداشته باشند. در صورت شنیدن صدای نفس‌شان با برخورد فیزیکی آنها را به بیرون از کلاس هدایت کنید. در این کار آنقدر پیش بروید تا کلاس شما خالی شود و آرامش و سکوت به کلاس برگردد.
3- روش‌های جدید اداره کلاس و تدریس با اینکه روش‌های خوبی هستند ولی به درد همان خارجی‌ها می‌خورد. سعی کنید به سنت‌ها وفادار باشید. از فلک و دیگر لوازم تدریس سنتی از جمله لوحه‌های گلی و فلزی و ترکه انار غافل نشوید. بگذارید دانش‌آموزان از همان کودکی طعم سنت را بچشند و با آن بزرگ شوند.
4- از غیبت‌های مجاز و غیرمجاز خود نهایت استفاده را ببرید. اصولاً دانش‌آموزان به معلمانی که از غیبت‌های خود به خوبی استفاده نمی‌کنند علاقه‌ای نشان نمی‌دهند. تنها روزهایی که حضور شما الزامی است، روزهای قبل و بین روزهای تعطیل رسمی است چون توجه و نظارت بازرسان سازمان در این روزها بشدت افزایش می‌یابد.
5- برای اینکه دانش‌آموزان درس شما را جدی بگیرند، نیاز نیست خوب درس بدهید یا سختگیری کنید، فقط نمره ندهید. هر قدر نمرات آخر ترم شما پایین‌تر و هر قدر نمره‌های تک‌رقمی کلاستان بیشتر باشد، درس شما مهم‌تر به نظر می‌آید.
6- سوال‌های پایان ترم را دستنویس و ناخوانا در اختیار دانش‌آموزان قرار دهید تا نتوانند جواب صحیح بدهند. سعی کنید سوال‌هایی بدهید که جواب‌هایش نه‌تنها توی کتاب بلکه هیچ جای دیگری پیدا نشود، با این کار خلاقیت را در دانش‌آموزان خود تقویت می‌کنید.
7- با شغل معلمی شما به هیج جا نمی‌رسید. به شغل دوم و سوم، دلالی و بساز و بفروشی بپردازید. تلفن همراهتان را همیشه روشن نگه دارید. با همین تلفن کوچک، کارهای بزرگی می‌توانید انجام دهید. سرکلاس به جای درس دادن، می‌توانید معامله‌های میلیونی جوش دهید. به سه دلیلی که برای آن معلم شده‌اید بیشتر بها دهید؛ همان سه دلیل: تیر، مرداد، شهریور.