سیدبهزاد اخلاقی:
مناسبات میان روسیه و ناتو همانند یک نمودار سینوسی درحال نوسان است. به گزارش آسوشيتدپرس، طرفین بعد از جنگ سال 2008 میلادی در قفقاز سردترین فصل روابط دوجانبه خود را ورقزدند تا از آغاز سال 2010 میلادی بار ديگر رگههایی از گرما یخهای ایجاد شده در اتمسفر تعاملات طرفین را آب کرد. اکنون ناتو و روسیه درباره 2 موضوع انتقال تجهیزات به افغانستان و مبارزه با هواپیماربایی با یکدیگر فعالیتهای مشترکی را آغاز کردهاند. تمرین نظامی در آسمان ایالات متحده با استفاده از جنگندههای روسی یک اقدام نادر در عرصه مناسبات روسیه و آمریکا به شمار میرود که در تاریخ بیسابقه بوده است اما این نزدیکی با یک شوک از سوی ایالات متحده همراه بود. سخنان هیلاری کلینتون در گرجستان و حمایت لفظی وی از رژیم ساکاشویلی در تفلیس باعث شد کرملیننشینان نسبت به موضعگیریهای کلینتون خشمگین شوند. مساله افغانستان از جمله مواردی است که برای روسیه بسیار حائز اهمیت است. مقامات روس برای مقابله با ترانزیت مواد مخدر و مبارزات ضدتروریستی اعلام آمادگی کردهاند و در این مسیر حاضر به آموزش نیروهای افغان شده و خواستار پیگیری مبارزه با مواد مخدر در منطقه هستند. این همکاری در پرتوی تاریخی تاریک از مناسبات طرفین پیگیری میشود. نزدیکی روسیه به ناتو در فضایی است که در نزدیک به 2 دهه گذشته روسیه رهبری پیمان ضدغربی ورشو را بر عهده داشته است. روسیه با حمایت از استقلال 2 جمهوری آبخازیا و اوستیای جنوبی وارد بازی پیچیدهای با ایالات متحده شده است. مسکو به دنبال فرصتی است که رژیم سیاسی در گرجستان را تغییر دهد و تمام قفقاز را به صورت یکپارچه همراه خود کند. در این بین 2 بحران اصلی یکی قرهباغ و دیگری اوستیای جنوبی و آنجازيا مانع از تحقق این حقیقت بودهاند. روسیه با نصب سامانه موشکی «300 s» در جمهوری اوستیایجنوبی و آبخازیا چراغ قرمزی را برای نیروهای نظامی گرجستان ایجاد کرده و مسکو بر این باور است میتواند با ایجاد سپر امنیتی برای این 2 جمهوری راه را بر اقدامات احتمالی گرجستان ببندد. شرکت در رزمایشهای نظامی و همکاری در جبهه مبارزه با مواد مخدر دلایلی نیستند که بتوان با استدلال به آنها روسیه را به عنوان عضوی از باشگاه غربی ناتو یا یک متحد استراتژیک نام برد.
اين در حالي است كه مناقشات ميان روسيه و آمريكا طي 2دهه گذشته با تغييراتي همراه بوده و سياستمداران مسكو نسبت به نزديكي مناسبات با آمريكا چندان خوشبين نيستند.