سایت خبری
تریبون مستضعفین دیروز جزئیات دیدار رهبر انقلاب با خانواده یکی از شهدای فتنه را منتشر کرد. بر اساس این گزارش، مادر شهید حسین غلام کبیری در گفت‌وگو با این سایت خبری به‌عنوان «اولین شهید اغتشاشات» با اشاره به اینکه بهترین اتفاق یکسال گذشته دیدار آقا بود، به جزئیات این دیدار اشاره کرد و گفت: پارسال ماه رمضان، روزه داشتیم و رفتیم نماز جماعت را با «آقا» خواندیم. چند روز دیگر یک سال می‌شود. آقا را که دیدیم دیگر نمی‌دانستیم چکار کنیم. حسین دوست داشت آقا را ببیند. همیشه می‌گفت؛ چرا ما را از طرف بسیج و مدرسه نمی‌برند آقا را ببینیم. وقتی ایشان را دیدیم، گریه می‌کردیم. آقا گفتند دخترم! خوشحال باشید که حسین در دانشگاه اصلی‌اش قبول شده است. دیدار آقا برای ما از همه بهتر بود. شهید حسین غلام کبیری نخستین شهید بسیجی فتنه 88 بود که در تقابل با قانون‌شکنی اوباش به طرز وحشیانه‌ای به شهادت رسید.
التماس‌های دن کیشوت
روزنامه
جوان در گزارشی از سناریوی ناکام عضو دوزیست سازمان مجاهدین و حزب مشارکت خبر داد. به نوشته این روزنامه، پس از دستگیری سرشاخه‌های اغتشاشات و تعلیق فعالیت مشارکت و مجاهدین به یکباره شیرازه اغتشاشات از هم پاشیده شد. به گزارش روزنامه جوان، پس از برگزاری دادگاه‌ها، اعترافات آنان باعث به‌هم‌ریختگی جریان فتنه و ایجاد شکاف عمیق میان رأس و بدنه فتنه شد. اما از طرف دیگر فضای پشت صحنه بود که این اعترافات اعتراض شدید آنان را فراهم کرده بود و تهمتی نبود که در فضای مجازی توسط تفاله‌های جنبش سبز به آنان زده نشود؛ از مزدور نظام گرفته تا ترسو و خائن بودن. با آزاد شدن عده‌ای از متهمان نادم در انتخابات، سران این جریان سعی کردند در اولین فرصت به دیدار این افراد رفته و اینگونه وانمود کنند که آن اظهار ندامت‌ها ساختگی و تحت فشار و شکنجه بوده است، اما با «خبرهای سربسته» و «محدود به احوالپرسی» که انتشار یافت مشخص شد آزادشدگان حاضر نشده‌اند بار دیگر در دام آنان بیفتند و پس از نا امیدي کامل آنان از این افراد، پروژه تخریب و حذف آنان عملیاتی شد. جوان همچنین تصریح کرد: در این میان سخنان مقام اطلاعاتی، بهانه تاج‌زاده برای محاکمه معکوس شد و تاج‌زاده که چند ماهی است مدت مرخصی قانونی وی به پایان رسیده و هرگاه از زندان با وی تماس گرفته می‌شود یک روز به بهانه بیماری و روز دیگر گرفتاری خانوادگی از معرفی خود به زندان امتناع می‌کند، سخنان منتشر شده یک مقام اطلاعاتی کشور را بهانه قرار داد تا با شکایت از وی، جایگاه خود را از متهم به شاکی تبدیل سازد. وی برای عملیاتی کردن این امر به شکایت شخصی اکتفا نکرده، بلکه 6 نفر دیگر را با خود همراه ساخته تا وزنه شکایت خود را اندکی سنگین سازد. امثال تاج‌زاده و نبوی با ترسیم این سناریو که باید هزینه بازگشت خود به زندان توسط نظام را سنگین سازند، پروژه‌هایی همانند شکایت از مقام اطلاعاتی و شکایت از روزنامه‌های افشاگر فتنه را در دستور کار قرار داده‌اند تا شاید بتوانند با نظام وارد معامله شده، نظام در صورت انصراف آنان از شکایت، حکم زندان آنان را معلق سازد و بتوانند در فرصت باقی مانده تا انتخابات آینده به کادرسازی و یارگیری مشغول شوند.
کدام قهرمان ملی؟
روزنامه
خبر در گفت‌وگو با پیروز مجتهدزاده به نقش مصدق در تاریخ معاصر ایران پرداخت. مجتهدزاده در این مصاحبه گفت: مصدق به دنبال یک پیروزی سیاسی در برابر بریتانیا به بهای نابود کردن بیش از نیمی از حق ایران از صنایع نفتی‌اش بود. قطعا هدفش این بود که در مقام شکست‌دهنده انگلیس وجیه‌المله یا قهرمان ملی شود. پیروز مجتهدزاده استاد ژئوپلیتیک و جغرافیای سیاسی، با انتقاد شدید از اقدامات دکتر مصدق گفت: ملی شدن صنعت نفت به سبک و سیاقی که مصدق با تعصب به ثمر رساند به منافع ملی ایران لطمات شدیدی وارد کرد. آقایان جبهه به اصطلاح ملی که مدام صحبت از نادیده گرفتن قانون اساسی از سوی حکومت پهلوی دارند، البته در مصلحت خود نمی‌بینند که اقرار کنند رهبران آنان مرتکب بزرگ‌ترین لطمات به قانون اساسی مشروطیت شدند. آقایان روشن نکردند که مقتدا و پیشوای بزرگشان مصدق که همه اصول قانون اساسی را زیر پا لگدمال کرده بود، در حرکتی سینه‌خیز هر 3 قوه در قانون اساسی مشروطه که ارکان اصلی «حکومت= نظام حکومتی» شمرده می‌شوند- یعنی قوای قضائیه، مقننه و مجریه- را سرنگون کرد و با این اقدام در عمل مرتکب «کودتا» شد که به معنی سرنگون کردن حکومت است. وی در گفت‌وگو با سایت روزنامه خبر اضافه کرد: به‌رغم مخالفت همه اعضای نهضت ملی کردن، مصدق نفت ایران را به گونه‌ای ملی کرد که کشور ما حقوق مسلم خود را از همه دارایی‌های بین‌المللی شرکت نفت ایران و انگلیس بویژه در صنایع نفتی عراق، لیبی، کویت، قطر و بریتانیا به اضافه پالایشگاه‌هایی که در گوشه و کنار دنیا داشت از دست داد. آخرین پیشنهاد (پیشنهاد مشترک) آمریکایی- انگلیسی همه حقوق ایران در داخل و خارج از کشور را در اختیار ایران می‌گذاشت اگر مصدق از کلمه«ملی شدن» صرف‌نظر می‌کرد تا دیگر دارایی‌های بریتانیا در خاور‌میانه ملی نشود.
به گفته مجتهدزاده، در هیچ جای دنیا کسی پارلمان را تعطیل نکرد و اگر در بریتانیا چنین اتفاقی افتاد شخص مجرم مورد طعن و لعن هرساله است. حتی رضاخان به قولی «قلدر»، «چکمه‌پوش» و «شلاق به دست» نیز جرات نکرد پارلمان را تعطیل کند، ولی قهرمان ملی آقایان چون پارلمان تعطیل می‌کند، می‌شود سمبل دموکراسی و ناسیونالیسم و «تنها دولت دموکراتیک انتخاب شده ایران»! «آقای مصدق در یک لجبازی حیرت‌انگیز که یارانش و متخصصان امور نفتی ایران نامش را «اشتباه» می‌گذارند، تصمیم گرفت آن پیشنهاد سازنده را نادیده گیرد و با لجبازی انگلیس را شکست بدهد. این لجبازی تاریخی جای تردیدی باقی نمی‌گذارد که او به دنبال یک پیروزی اقتصادی برای تامین منافع ملی ایران نبود، بلکه به دنبال یک پیروزی سیاسی بود در برابر بریتانیا به بهای نابود کردن بیش از نیمی از آنچه حق ایران از صنایع نفتی‌اش بود. قطعا هدفش این بود که در مقام شکست‌دهنده انگلیس وجیه‌المله یا قهرمان ملی شود».