وقتی فاش شد که دیه‌گو مارادونا دیگر با آرژانتین ادامه نمی‌دهد، چه هوادارانی که برای بی‌عدالتی مرثیه نخواندند. سمبل فوتبال ملی آرژانتین با شروط قرارداد جدید با فدراسیون کنار نیامد و به سادگی از پستی که کمتر از 2 سال برعهده داشت کنار گذاشته شد. اما آیا آرژانتینی‌ها برای سقوط قهرمانشان سیلی از اشک به راه انداخته‌اند؟ پاسخ، دست‌کم به نقل از دوست و همبازی قدیمی مارادونا، اسوالدو آردیلس، منفی است. او که قهرمان جام جهانی 1978 و تنها مرد آرژانتینی است که در فوتبال جزیره بر کرسی سرمربیگری تکیه زده، می‌گوید افکار عمومی آرژانتین از اینکه دوران پرفراز و نشیب ال‌دیه‌گو به پایان آمده راضی به نظر می‌رسد. او خودش طی 2 سال مربیگری در لیدزیونایتد شرایطی را که مارادونا در این 2 سال با آن مواجه بوده تجربه کرده است. او کارش را با پیروزی در اسکاتلند در نوامبر 2008 آغاز کرد و شکست تحقیرآمیز 4- صفر مقابل آلمان در جام جهانی 2010 پایان راهش بود و در این فاصله رکوردها و صحنه‌هایی کم‌نظیر مثل باخت 6- یک مقابل بولیوی و شیرجه رفتن روی چمن خیس پس از گل پیروزی‌بخش مارتین پالرمو خلق کرد.
آردیلس 4 سال تمام در تیم ملی آرژانتین کنار مارادونا بود و حتی مارادونا در سال 1988 به لندن پرواز کرد تا در بازی خداحافظی او برای تاتنهام شرکت کند. اما دوستی دیرین آنها مانع از این نمی‌شود که آردیلس انتقاداتش درباره عملکرد مارادونا در تیم ملی را مسکوت بگذارد. او با صراحت می‌گوید که مارادونا باید مسؤولیت شکست در آفریقای جنوبی را بپذیرد: «ابهت مارادونا به صورت جالبی به حداقل خود رسید. از لحظه‌ای که او آمد همه‌اش در جوش و خروش بود و رفتن به جام‌جهانی تا آخرین لحظه. آن هنگام او چندان در آرژانتین محبوب نبود ولی با نزدیک و نزدیک‌تر شدن جام‌جهانی وقتی آلمان را (در یک بازی دوستانه) یک بر صفر شکست دادیم همه شاد شدند و آرژانتین جام را به عنوان یک مدعی آغاز کرد. در جام جهانی نخستین مسابقاتمان را خیلی عالی با پیروزی پشت سر گذاشتیم و دست آخر از نظر تاکتیکی حرفی برای گفتن نداشتیم. حتی بازی‌هایی را که بردیم هر کسی می‌توانست شاهد باشد که از نظر دفاعی اوضاع خوبی نداریم و خط میانی متعادل نیست، پس وقتی یک تیم خوب مثل آلمان جلوی راهمان قرار گرفت از رقابت‌ها بیرون انداخته شدیم. اغلب اهالی فوتبال از تصمیم پایان دادن به دوران دیه‌گو در تیم ملی خوشحال هستند ولی هنوز هم بخشی قدرتمند از جمعیت کشور می‌خواهند او به کارش ادامه دهد. من خودم این تصمیم را درست می‌دانم. به او شانس کافی داده شد و 2 سال در این پست فرصت داشت؛ دورانی که پر از نوسان بود و حالا یک نفر دیگر باید این پست را برعهده بگیرد. تحمل این همه نقطه ضعف در تیم آرژانتین عذاب‌آور است پس حالا به یک نفر دیگر نیاز داریم. به نظر من این جام‌جهانی فرصت خوبی برای آرژانتین بود که از دست رفت چون آنها بهترین بازیکنان دوران را در اختیار داشتند. آرژانتین بخت قهرمانی بود».
اما جدایی مارادونا از آلبی چلستی به شکل عیان با مذاکرات ناخواسته او برای تغییر برخی اعضای کادر فنی گره خورده بود و این موضوع در ظاهر عامل اصلی عدم تمدید قراردادش عنوان شد در حالی که آردیلس معتقد است با وجود موضع تهاجمی مارادونا علیه فدراسیون فوتبال آرژانتین، اسطوره سال‌های دور ناپولی و بارسلونا بشدت از درون جریحه‌دار شده و به دنبال راهی برای بازگشت به تیم ملی است: «او از ادامه کار ناامید شد و می‌شد فهمید که او به دنبال یک دوره 4 ساله بود. بهتر این بود که پیشنهاد تغییر برخی اعضای کادرش را رد نمی‌کرد هرچند که آمادگی روحی چنین کاری را هم نداشت. حتی حالا با اینکه تصمیم بر نبودن او است صحبت‌هایی درباره بازگشتش شنیده می‌شود. من که فکر نمی‌کنم چنین اتفاقی بیفتد ولي هرگز کسی از دل آرژانتینی‌ها خبر ندارد».
آینده مارادونا مشخص نیست ولی بعید است که او به سرعت به دنیای مربیگری بازگردد. 2 دوره مربیگری آشفته‌اش در ديپورتيوو ماندیو و ریسینگ کلاب در دهه 90 تصویری منفی ساخته‌اند از کاراکتر مردی که از زندگی روزمره به‌عنوان یک سرمربی باشگاهی برنمی‌آید. آردیلس هم عقیده دارد بهتر است دوست سابقش تخته وایت‌برد را به کناری بگذارد و از فوتبال درگذرد. با این حال اعتراف می‌کند طبیعت غیرقابل پیش‌بینی مارادونا هر اتفاقی را ممکن می‌سازد: «وقتی با هم بازی می‌کردیم دوستان نزدیکی بودیم و من هنوز او را دوست خودم می‌دانم. از این زاویه چون نگران سلامتی‌اش هستم خوشحالم که قرار نیست 4 سال دیگر مربیگری کند. سرمربیگری آرژانتین چه ذهنی و چه فیزیکی کار بسیار دشواری است. فشاری که تحمل می‌کنی باورنکردنی است. من نگران او بودم و شاید بهتر باشد که او کاری با آرامش بیشتر انجام دهد. رکورد او به‌عنوان یک مربی باشگاهی خیلی ضعیف بود و من نمی‌توانم مارادونا را در شرایط کار روزمره باشگاهی تصور کنم. خیلی بیشتر به او می‌خورد که مربی تیم ملی باشد ولی نمی‌توانی درباره او چیزی بفهمی، ممکن است اغلب زمین خورده و پرت بوده باشد ولی مرد بازگشت هم هست».
برای آرژانتینی‌ها موعد فراموشی مارادونا و تمرکز بر آینده فرارسیده. سرخیو باتیستا مردی است که برای ماموریت چندش‌آور پا کردن در کفش مارادونا برگزیده شده. فدراسیون فوتبال کشور تا پایان سال میلادی به او فرصت داده تا این شغل را به صورت دائم برعهده بگیرد. او هم کارش را با پیروزی دلچسب یک بر صفر بر ایرلند آغاز کرد تا حمایت علنی امثال پابلو زابالتا را برای خود بخرد اما در حالی که سرمربی اسبق تیم زیر 20 سال آرژانتین به خاطر کاری که با تیم المپیک کشور در جریان کسب مدال طلای المپیک 2008 پکن انجام داد تمجید می‌شود، بعضی‌ها هم نمی‌توانند حضور ناامیدکننده جوانان آلبی چلستی در بازی‌های جوانان آمریکا‌ی جنوبی 2009 را که تیم به مقامی بهتر از ششم نرسید فراموش کنند. نام‌های بسیار دیگری پیش از او به‌عنوان مربیان آینده مطرح شده‌اند؛ کسانی مثل میگل آنخل روسو، سرمربی ریسینگ کلاب یا کارلوس بیانکی، سرمربی کهنه‌کار بوکاجونیورز که به نظر می‌رسید باتیستا را آرزو به دل بگذارند. برای لحظاتی هم آلخاندرو سابه‌یا که استودیانتس را به قهرمانی لیبرتادورس 2009 رساند گزینه جایگزینی مارادونا تصور می‌شد ولی او انتخاب نشد تا کماکان یک گزینه قوی باقی بماند.
آردیلس درباره هر یک از این مدعیان نظرات جالبی دارد: «باتیستا به‌طور مشخص این شانس را دارد که این شغل را به صورت دائمی از آن خود کند. همیشه کسی که در راس کار است بخت بیشتری برای ماندن دارد. البته او از هیچ لحاظی مربی مقبولی نیست ولی شانس آورده که آرژانتین بازی‌های دوستانه کمی تا پایان سال دارد. بستگی دارد که چه رخ دهد. نمی‌دانم او چطور به نیمکت آرژانتین رسیده ولی می‌دانم بازیکن جواهری بود؛ وقتی جام‌جهانی 1986 را می‌برد یکی از آن قهرمانان بی‌نام و نشان بود. اما از زاویه دید مردم مقبول‌ترین سرمربی کارلوس بیانکی است. او در آرژانتین با بوکاجونیورز هر چیزی را که تصورش را بکنید برده است و حتی وقتی مارادونا در مسند کار بود بیانکی گزینه نخست جانشینی‌اش به حساب می‌آمد اما او مشکلی بزرگ با رئیس فدراسیون دارد برای همین شاید جزو گزینه‌ها قرار نگیرد. آلکس سابه‌یا می‌تواند انتخاب خوبی باشد ولی آن مربی که کاملا مورد علاقه من است سرمربی ریور پلاته، آنخل کاپاست».
آردیلس در دوران اوج مربیگری‌اش در نیوکاسل، تاتنهام اسپورز و کرواتیا زاگرب بارها در گذشته نامزد این شغل شده ولی خودش معترف است که برای او دیگر خیلی دیر شده است: «منصف باشیم. من عاشق سرمربیگری آرژانتین هستم. این افتخاری بزرگ و مسؤولیتی بزرگ‌تر است برای من. هر آرژانتینی می‌خواهد سرمربی تیم ملی باشد و من هم مستثنا نیستم. فکر می‌کنم یکی- دو بار در روند گزینش سرمربی آرژانتین حضور داشته‌ام ولی فکر می‌کنم برای آنکه آرژانتین را هدایت کنی باید حتما در آرژانتین زندگی کنی اما من حالا در انگلستان زندگی می‌کنم و بازگشت به کشورم برایم خیلی سخت است».
دوراني جدید برای فوتبال گاوچران‌ها کلید می‌خورد ولی هنوز چهره رهبر شاخص آن معرفی نشده باقی مانده است. اما یک چیز قطعی است؛ باتیستا، بیانکی، سابه‌یا یا کاپا هر کدام به صورت دائم به این پست برسند باید از شخصیت لازم برای خارج شدن از زیر سایه سنگین مارادونا برخوردار باشند.
مديربرنامه‌هاي مارادونا: او به استون ویلا نه نمي‌گويد
مدیر برنامه‌های مارادونا در اروپا در صحبت‌هایی اعلام کرد، وي به پیشنهاد تیمی انگلیسی پاسخ مثبت خواهد داد. دیه‌گو آرماندو مارادونا از 6 هفته پیش تاکنون و در پی حذف تیم ملی آرژانتین در رقابت‌های جام‌جهانی بیکار است و ممکن است پیشنهاد مربیگری در یکی از تیم‌های انگلیسی را بپذیرد البته این به شرطی است که پرونده ادامه حضور او روی نیمکت مربیگری آلبی سلسته کاملا منتفی شود. والتر سوریانو، مدیر برنامه‌های مارادونا در اروپا روز یکشنبه در صحبت‌هایی اعلام کرد که سران باشگاه استون ویلا که پس از کنار رفتن مارتین اونیل، همچنان بدون مربی مانده، برای به خدمت گرفتن مارادونا ابراز تمایل کرده‌اند و دیه‌گو ممکن است از پیشنهاد انتقال به لیگ انگلیس استقبال کند. یکی از دوستان صمیمی مارادونا در بوئنوس آیرس نیز در صحبت‌هایی در این باره گفت: «اصلا بحث تمایل مارادونا برای مربیگری در لیگ برتر مطرح نیست البته نمی‌گویم غیرممکن است ولی بسیار بعید می‌دانم که مارادونا هدایت تیمی انگلیسی را عهده‌دار شود. همیشه او هدایت تیم ملی آرژانتین را به دیگر تیم‌ها ترجیح می‌داده و هنوز درهای هدایت آلبی سلسته به طور کامل روی او بسته نشده است». سوریانو، مدیربرنامه‌های مارادونا در صحبت‌هایی با روزنامه ساندی مرکوری بیرمنگام گفت:« فکر می‌کنم که مارادونا از ایده انتقال به انگلیس و پذیرفتن سمت مربیگری استون ویلا استقبال می‌کند. اگر سران باشگاه انگلیسی درخواستی رسمی ارائه کنند، مطمئنم که با پاسخ مثبت مارادونا مواجه خواهند شد».