اینتر سال جدید را با یک «دستانداز» بزرگ شروع کرد و آن زمانی بود که شاگردان مورینیو در «جوزپه مهآتزا» برابر کالیاری تن به تساوی یک بر یک دادند و در حالی که بعد از آن در پی مرتفع کردن ضعفهایشان بودند توانستند جنوا را در جریان رقابتهای کوپا ایتالیا
3 بر یک شکست دهند و در همان زمان مارکوماتهراتزی و پاتریک ویهرا مصدوم شدند،مونتاری محروم شد و تقریبا ترکیب نراتزوریها برای دیدارهای بعدی دستخوش تغییرات اجباری شد، به طوری که کریستین چیوو در دفاع وسط قرار میگرفت و کرسپو به جای آدریانو کنار ابراهيموویچ خط حمله را تشکیل میداد. آنها با این نحوه برابر آتلانتا صفآرایی کردند اما حریف آنها سرسختتر از آن چیزی بود که فکرش را میکردند. آتلانتا آنقدر قوی ظاهر شد که حتی با اینکه آلیسو کرسی را در اختیار نداشت ولی خط حمله این تیم اینتر را نابود کرد. به نظر میرسد تفکرات مورینیو نتوانست برابر توفان حریف دوام بیاورد. البته عدم حضور بازیکنان کلیدی شاید بزرگترین مشکلی بود که این سرمربی پرتغالی با آن روبهرو شده بود، به هر حال این روزها دار و دسته نراتزوری اقتدار لازم را در دیدارهایشان ندارند و حتی پیروزی آنها قبل از سال جدید برابر سیهنا با حرف و حدیثهای فراوانی همراه بود. خیلیها اعتقاد داشتند که اینتر به لطف داور و گل آفسایدش توانست سیهنا را شکست دهد و این مشکلات آنقدر ادامه پیدا کرده است که گریبان آنها را برابر آتلانتا در زمین حریف میگیرد.
آتلانتا در 16 دقیقه چنان بلایی به سر اینتر آورد که خیلیها عنوان کردند آتلانتا، مورینیو را «سیاه و کبود» کرد. فقط کافی بود تا حین دیدار به حالتها و رفتارهای او دقت میکردید، مربی پرتغالی پس از سومین گل که «دونی» به ثمر رساند واقعا نابود شد. شاید این شکست برای او درس خوبی بود تا خطر حضور یوونتوس را پشت سرش احساس کند و اگر یوونتوس با بدشانسی مواجه نمیشد شاید حال و روز مورینیو بدتر از اینها میشد.
او پس از دیدار با چهرهای برافروخته که از شدت عصبانیت کبود شده بود، عنوان کرد:واقعا نمیتوانم این شرایط را توضیح دهم، در حال حاضر باید سکوت اختیار کنم و اجازه دهم تا مطبوعات ورزشی به اهدافشان برسند! البته من به بعضی از آنها و به انتقادهایشان حق میدهم، بازیکنان من واقعا افتضاح به بار آوردند، آنها مانند ترسوها در زمین حاضر شدند و معلوم نشد که چه هدفی را دنبال میکردند. این بازی مانند یک سرنوشت نحس گریبان ما را گرفت. ما هیچ پتانسیلی نداشتیم که بتوانیم از آن استفاده کنیم و خیلی راحت زیر فشار آنها خرد شدیم.