روزنامه
ایران روز گذشته در گزارشی موضع شیطنتآمیز کاخ سفید در رابطه با برنامه هستهای جمهوری اسلامی را در مصاحبه با نمایندگان و کارشناسان بررسی کرد. به نوشته این روزنامه، راهاندازی نیروگاه بوشهر و ارسال سوخت از سوی روسیه برای این نیروگاه موجب شد مقامات کاخ سفید در موضعی شیطنتآمیز عنوان کنند که ایران با استفاده از سوختی که از روسیه دریافت میدارد دیگر نیازی به غنیسازی اورانیوم نخواهد داشت. رسانههای غربی نیز با استمرار این استدلال مغالطهآمیز کوشیدند توقف غنیسازی را بار دیگر مطرح سازند. در تحلیل این رویکرد، کاظم جلالی سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی تاکید کرد: راهاندازی نیروگاه بوشهر هیچ ارتباط معناداری با موضوع غنیسازی اورانیوم ندارد که موجب تعطیلی آن شود. جلالی با تاکید بر اینکه غنیسازی بر اساس معاهده NPT حق کشورهای عضو است، افزود: در عین حال مجلس شورای اسلامی، دولت را مکلف کرده است 20 هزار مگاوات برق هستهای تولید کند و برای ساخت نیروگاه جهت تولید این میزان برق هستهای، نیاز به سوخت نیروگاهی داریم که باید با تکنولوژی غنیسازی و اعمال آن تامین شود. این نماینده مجلس تاکید کرد: غنیسازی در جمهوری اسلامی ایران برای مصارف صلحجویانه و تامین سوخت نیروگاهها استمرار دارد. سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس تصریح کرد: تاکنون 5 قانون در مجالس هفتم و هشتم با موضوع انرژي هستهای تصویب شده که در تمام این قوانین دولت ملزم به استمرار غنیسازی شده است. همچنین حجتالاسلام حسین سبحانینیا عضو هیاترئیسه مجلس با یادآوری اظهارات مقامات کاخ سفید مبنی بر نیاز نداشتن ایران به غنیسازی گفت: به دلیل اینکه ایران در چارچوب NPT به غنیسازی میپردازد، آمریکا حق ندارد از سوی دیگر کشورها برای ایران تعیین تکلیف کند. به گفته سبحانینیا، سوختگذاری نیروگاه بوشهر ربطی به غنیسازی اورانیوم ندارد و ایران به وظیفه خود بهتر از دیگران واقف است. عضو مجمع نمایندگان روحانی مجلس شورای اسلامی با تاکید بر اینکه آمریکا نمیتواند برای ایران تعیین تکلیف کند، گفت: طبق توافقات با روسیه سوختگذاری نیروگاه بوشهر صورت میگیرد و این موضوع قطعا یکی از موفقیتهای جمهوری اسلامی در حوزه دستیابی به انرژی هستهای است و یک اقدام بزرگ محسوب میشود.
نزاع درونی موج مرده
روزنامه
جوان در شماره اخیر خود از بروز انشعابات متعدد در جریان فتنه گزارش داد. به گزارش این روزنامه، جریان اصلاحات درحالی دچار از هم گسیختگی شدید شده که صدای میرحسین موسوی را در آورده و او را وادار کرده پیامهایی را به برخی لایهها و افراد مؤثر جبهه اصلاحات ارسال کند و به آنها اولتیماتوم دهد که در صورت تداوم این رویه و عدم التزام آنها به تعهداتشان، به تنهایی راه را ادامه خواهد داد و سازشکاران را افشا خواهد کرد! آغاز ماجرا زمانی بود که گروههای معاند نظام که مترصد انتقامگیری از نظام جمهوری اسلامی بودند، با آغاز فتنه از سوی اصلاحطلبان، فرصت را برای این اقدام مناسب دیدند و با پنهان شدن پشتسر اصلاحطلبان که آن روزگار هنوز جزئی از بدنه حکومت محسوب میشدند، دست به انتقامگیری زدند. این امر موجب شد جریان اصلاحطلب سرعت خروج خود از حاکمیت را دوچندان کند و به نقطهای برسد که شاهد سردادن تندترین شعارهای مردمی علیه خود در راهپیماییهای بزرگ 9دی و 22 بهمن باشد؛ موضوعی که باعث شد جریان اصلاحطلب که حالا منافقین، نهضت آزادی و سلطنتطلبها را به خود سنجاق شده میدید و از دیگر سو به خاطر این تندرویها، پایگاه اجتماعی خود را نیز از دست داده بود، خود را در پرتگاه نابودی و حذف کامل از سیستم ببیند. از این رو تلاش کرد با اجرای سناریوی جدید، ضمن ادامه روند قبلی خود در مخالفت با نظام، بخشی از مهرههایی که هنوز از وجاهت اندکی در بین مردم برخوردار بودند را به بدنه نظام نزدیک کند تا از این طریق بتواند خواستههای خود را تامین کند. اما در نهایت این تلاشها نیز پاسخگو نبود، چراکه تندرویها و سهمخواهیهای وابستگان درونی اصلاحات به حدی زیاد بود که این جریان به یک لحاف 40تکه و پارهپاره تبدیل شده بود که دعواها برای تصاحب این تکهها بالا گرفت.
جوان در ادامه این گزارش تصریح کرد: در این میان عدهای از اصلاحطلبان که با طیف خارجی اپوزیسیون نظام هماهنگ شدهاند سازی جداگانه میزنند و با پیچیدن نسخههای عجیب و غریب برای جریان رو به مرگ اصلاحات و هواداران آنها سعی در مصادره جریان به نفع خود دارند. نکته جالب هم اینجاست، هربار نیز که نسخههای آنها موجب وخیمتر شدن حال جریان اصلاحات میشود از زیر بار مسؤولیت شانه خالی میکنند و تقصیر را به گردن همتایان دیگر خود میاندازند. یک طیف دیگر، جریان داخلی است که به رهبری میرحسین موسوی همچنان روی حرکات خیابانی تاکید میکند و همه برنامههای خود را بر این اساس قرار داده است تا از این راه بار دیگر قدرت خود را به رخ نظام بکشد اما فروریختن پایگاههای اجتماعی جنبش سبز وی را نیز در این امر ناکام گذاشته است. طیف سوم، گروههایی هستند که با هدایت محمد خاتمی تلاش میکنند خواستههای خود را از طریق گفتوگو و فشارهای سیاسی و بدون هیاهو پیگیری کنند اما نقطه ضعف آنها نیز این است که نظام و مردم دست آنها را خواندهاند و دیگر اهمیتی به این تحرکات آنها نمیدهند و در نهایت طیف چهارم به رهبری کروبی درصدد هستند با هر شیوهای اعم از برگزاری دیدارها، سفر و برگزاری میهمانی پیامرسان فرقه سبز باشند تا شاید بتوانند عدهای را دور خود جمع کنند. اما نکته جالب اینجاست که نهتنها هیچ طیفی به طیف دیگر اعتقاد عملی ندارد و حرکات آنها را مخل شیوههای خود میداند، بلکه در درون هر طیف نیز همه به دنبال رفتارهای خودسرانه خود هستند و کسی به نقشهای واگذار شده از سوی رهبران طیف عمل نمیکند. البته در این میان افرادی نظیر مرد خاکستری اصلاحات که نقش پدر معنوی این جریان را با خود یدک میکشد از جمع کردن و دوختن مجدد این تکهها برای ایجاد یک جبهه واحد ناامید شده است و در جلسهای نسبت به وضع موجود انتقاد کرده و رسماً گفته، کار ما دیگر تمام شده است. بر این اساس در نهایت باید منتظر ماند و دید که تشکیلات جزیرهای اصلاحطلبان چه زمانی در دریای مواج مردمی غرق خواهد شد؟