
گروه حوادث: فرمانده پلیس راه با اعلام خبر کشتهشدن ۱8 تن از سرنشینان یک دستگاه اتوبوس ولوو بهدلیل سقوط در دره از مجروح شده 25 نفر در این حادثه خبر داد. سردار محمدرضا مهماندار، فرمانده پلیس راه کشور با اشاره به حادثه صبح روز سهشنبه در محور هراز که طی آن یک اتوبوس از ارتفاع 40متری به دره سقوط کرد به تسنیم گفت: این حادثه ساعت 4:15 صبح روز سهشنبه به وقوع پیوست و یک دستگاه اتوبوس ولوو با 30 سرنشین که از گرگان عازم تهران بود در محور هراز قبل از پلور از ارتفاع 40متری پس از برخورد با گاردریل به دره سقوط کرد. وی در ادامه افزود: تاکنون 18 تن از سرنشینان این اتوبوس جان باختند و تعدادی نیز مجروح شدند که به بیمارستان منتقل شدند. سردار مهماندار در پایان ضمن اعلام خبر اعزام دو هیات از تهران به محل حادثه خاطرنشان کرد: هنوز علت وقوع این حادثه مشخص نیست و کارشناسان پلیس علت حادثه را در دست بررسی دارند.
18 خانواده در سوگ
باز حادثهای دلخراش باعث شد تعداد زیادی خانواده در سوگ از دست دادن عزیزانشان به ماتم نشسته و داغدار شوند، حادثهای که میشد با کمی درایت، تدبیر و هوشمندی از بروز آن پیشگیری کرد. چه کسی مقصر اصلی اینگونه حوادث است: وزارت راه و شهرسازی، سازمان راهداری کشور یا راننده اتوبوس؟
به هرحال اگر راننده اتوبوس مقصر باشد، باید پاسخگوی 18 خانواده داغدار باشد و طبق قانون در صورت اثبات سهلانگاری با وی برخورد شود اما بیشک زمینهساز چنین حوادثی را باید با در نظر گرفتن سه عامل مهم مورد بررسی قرار داد: «ایمنی راهها، ایمنی وسایل نقلیه و اقدامات و تدابیر لازم برای پیشگیری از وقوع اینگونه حوادث». تا چه زمانی باید شاهد وقوع چنین حوادث دردناکی باشیم که به دلیل نامناسب بودن وضعیت خودروها یا استاندارد نبودن راهها و مواردی از این دست اتفاق میافتد. مواردی که بهراحتی میتوان با در نظر گرفتن تمهیدات ویژه یا استانداردسازی همین امکانات موجود از وقوع هزاران مورد از آن جلوگیری کرد و اجازه نداد بهراحتی جان تعدادی از هموطنان به خطر افتد. آیا زمان آن فرانرسیده که با مدیران خاطی در این موضوع برخورد قاطع صورت گیرد؟ بیشک حوادثی از این نمونه، دلخراش و جانسوز است، چه فوت دو نفر از شهروندان در حادثه آتشسوزی باشد و چه مرگ دلخراش 18 هموطن در حادثه سقوط اتوبوس به دره. اما موضوعی که در اینگونه حوادث مهم است و باید به آن پرداخته شود، نوع نگاه برخی جریانات و رسانهها به اصل حادثه است، موضوع مهمی که در برخی موارد به حاشیه میرود.
کمتر از یک ماه پیش بود که در حادثه آتشسوزی خیابان جمهوری در تهران و فوت دو نفر از شهروندان، آنچنان هیاهویی از سوی برخی جریانات به راه افتاد که برای مدتی نهتنها پایتخت بلکه تمام کشور را تحت تاثیر قرار داد. ماجرا آنقدر کش و قوس پیدا کرد که برخی جریانات خواستار استعفای شهردار تهران و مدیران مقصر در این موضوع شدند اما بهراستی در برابر فوت 18 نفر از هموطنان چه کسی باید پاسخگو باشد یا استعفا دهد؟ وقوع این حوادث از یکسو و نبود سازمان یا نهاد پاسخگو از طرف دیگر باعث افزایش نگرانی مسافران و افرادی شده که قصد مسافرت با این وسیله را دارند. به هر حال وقوع حادثه آن هم برای چندمین بار برای اتوبوسهای بینشهری باید به نوعی زنگ خطر برای مدیران تبدیل میشد که با در نظر گرفتن تدابیر ویژه و بهکارگیری ابزار قانونی نظارت بر بخش حمل و نقل عمومی را افزایش داده و به قول معروف راه تکرار آن را مسدود کنند. به نظر میرسد باید بیشتر از این به جان افراد توجه شود و نباید به این سادگی از کنار جان باختن 18هموطن و مصدومیت 25 مسافر گذشت. مصدومانی که باید علاوه بر هزینه بسیار سالها با درد و رنج این آسیبدیدگی گذران زندگی کنند.