آمریکا و چین به بازی خطرناکی در منطقه آب‌های ساحلی چین دست زده‌اند که می‌تواند به بحراني تمام عیار برای مبادلات تجاری جهانی تبدیل شود. چین مبالغ زیادی از ثروت خود را صرف نوسازی ارتش این کشور کرده و در حال تبدیل نیروی دریایی فرسوده خود به ناوگان مجهزی از زیردریایی‌های هسته‌ای و شاید هم روزی ناوهای هواپیمابر است. چین در راستای افزایش فعالیت‌های خود کشتی‌های جنگی را نیز به آب‌های دورتر از جمله آب‌های ساحلی سومالی برای مقابله با دزدان دریایی اعزام کرده و اخیرا نیز کشتی‌های جنگی خود را به جزایر جنوب ژاپن فرستاده است. این اقدامات موجب افزایش نگرانی‌های واشنگتن شده که حضور نظامی سنگینی در منطقه آسیا - اقیانوس آرام دارد. این اقدام چینی‌ها در حالی صورت می‌گیرد که ارتش آمریکا و چین هیچ توافق مشترکی در زمینه ناوبری ندارند و این موضوع مایه نگرانی است. آمریکا به نوبه خود زیردریایی‌های پیشرفته و ناوهای جنگی به پایگاه‌های ژاپن و گوام منتقل کرده است. طی سال‌های گذشته 2 کشور بارها در مقابل هم قرار گرفته‌اند که بویژه می‌توان به حادثه سال 2001 میلادی اشاره کرد که در جریان آن یک فروند هواپیمای جاسوسی آمریکا پس از برخورد با یک فروند هواپیمای جت چین بر فراز دریای جنوب چین ناگزیر به فرود اضطراری در هینان شد. این حادثه موجب چندین روز تنش و عذرخواهی آمریکا شد. از زمانی که پکن تماس‌های خود را بر سر برنامه آمریکا برای فروش تسلیحات به تایوان قطع کرد، مقامات ارتش 2 کشور مذاکراتی نداشتند. این در حالی است که وزارت دفاع تایوان از واشنگتن خواست سامانه‌های تسلیحاتی پیشرفته به تایپه بفروشد.
یو سی‌توئه، وزیر دفاع تایوان از آمریکا خواست جت‌های جنگنده اف 16 و زیردریایی‌های دیزلی به تایوان بفروشد. تایوان طی یک دهه جاری برای قرار دادن این اقلام نظامی در راس فهرست تسلیحات نظامی خود بسیار تلاش کرده است.