طناز احدی‌مقدم: «
از آن سال‌ها زمان زیادی می‌گذرد، اتفاقات مختلف و گوناگونی رخ داده و خیلی مسائل تغییر کرده است. حالا باید از روی منطق تصمیم گرفت و با این تصمیم کمی دلگیر و ناراحت شد اما چاره‌ای نیست اینجا راه و روش حرفه‌ای مهم‌تر است بنابراین با تمام علاقه‌ای که دارم مجبور به ترک این تیم می‌شوم، این پایان کار من با یاماهاست. متاسفم اما این دوران با خاطراتی بسیار خوش و افتخاراتی بسیار ارزنده همراه بود که من همواره از آن یاد خواهم کرد.» بله داستان زیبای زندگی واله و این تیم بزرگ موتورسواری سرانجام به پایان خود رسید. والنتینو روسی موتورسوار مشهور ایتالیایی که توقف نمی‌شناسد، پس از یک سال مذاکره و رایزنی به تیم دوکاتی پیوست تا از فصل 2011 دوران جدیدی از حیات ورزشی خود را تجربه کند. مطمئنا این انتقال بزرگ‌ترین انتقال پیش‌فصل مسابقات موتوجی‌پی محسوب می‌شود و با خود حواشی و مسائل مختلفی را نیز به همراه خواهد آورد. زمانی که مسؤولان دوکاتی با دهمین قهرمانی واله از پیوستن این موتورسوار مشهور می‌گفتند، مدیران یاماها با پوزخند در برابر سوالات خبرنگاران پاسخ می‌دادند، این رویایی زیبا برای مسؤولان دوکاتی است اما حالا این رویا به واقعیت پیوسته و این گروه یاماهاست که باید به دنبال جانشینی مناسب برای تکرار افتخارات باشگاه با قهرمانی‌های روسی باشد. با این حال زمانی که انتقال والنتینو روسی به دوکاتی رسمی شد، مدیران تیم فعلی این موتورسوار تاکید کردند: 7 سال خوشایند و بزرگ را در کنار یکدیگر گذراندیم و حالا باید بدانیم که به انتهای همکاری و حیات در کنار یکدیگر نزدیک می‌شویم و در پایان سال جاری واله را در کنار خود نخواهیم داشت. برای او بهترین آرزوها را خواهیم داشت اما همه می‌دانند که این رسم هر تیم پس از جدایی ستاره‌اش است که برای قهرمان ارزنده‌اش آرزوی موفقیت کند اما در چهره وجودی آنان اثری از خوشحالی و خرسندی از ترک دکتر نیست، با رفتن دکتر روسی دوران سلطه یاماها و موتورسوارانش به خطر می‌افتد و از این پس این گروه باید در برابر رقیبی مبارزه کنند که با 7 سال زندگی در کنار آنان راه و روش مبارزاتشان را آموخته و با شناخت کامل به مصاف‌شان می‌رود. حالا دوکاتی که همیشه یک رقیب خطرناک برای یاماها بوده تنها یک رقیب نیست بلکه تبدیل به دشمنی شده که توانسته بهترین موتورسوار آنان را با مذاکرات یک ساله جذب و راضی کند. حالا خیلی چیزها عوض شده، بویژه واله، او تغییر کرده، از یک موتورسوار ساده به یک قهرمان همیشگی تبدیل شده، در کنار یاماها رشد کرد، تجربه آموخت و 7 سال قهرمان شد تا در پایان سال گذشته دهمین قهرمانی متوالی خود را در رقابت‌های موتوجی‌چی جهان جشن بگیرد اما سرانجام داستان علاقه او به یاماها نیز به جدایی رسید تا بزرگ‌ترین موتورسوار جهان از سال 1979 تاکنون رسم مرسوم در ورزش را تکرار و به تمام گذشته و علاقه و توجه دوستدارانش در ایتالیا پشت کند و از این پس به دنبال مبارزه و جدالی تازه باشد. برای او کار و مسابقه در کنار یاماها به اتمام رسید و به دوکاتی پیوست اما یک مساله را تغییر نداد؛ او از یک تیم قرمز به یک تیم قرمز دیگر رفت تا ثابت کند روسی همیشه قرمز است و بدون کوچک‌ترین توقفی قصد تکرار قهرمانی‌ها و افتخارات بزرگش در دیگر تیم قرمزرنگ موتورسواری جهان، دوکاتی را دارد. هر چند که بسیاری با توجه به تصادف اخیر و جراحی دکتر واله معتقدند این مشکلات در کنار بالا رفتن سن می‌تواند تاثیرات منفی خود را طی فصل‌های آینده بر عملکرد روسی داشته باشد و این موتورسوار مشهور و پرهیجان را از تکرار خواسته‌هایش دور خواهد کرد و در صورت این نتیجه یاماها و مسؤولانش برنده اصلی مذاکرات روسی و دوکاتی خواهد بود اما از سوی دیگر نزدیکان والنتینو بخوبی می‌دانند که این ورزشکار ارزنده هیچ توقفی نمی‌شناسد و واکنشش در قبال حوادث و تصادف‌های مختلفی که برای او طی سال‌های مختلف ورزشی روی داده ثابت می‌کند که واله همیشه برنده و قبراق است زیرا برای او راه تنها یکی است و آن راه، راه قهرمانی و افتخار است.