روزنامه
کیهان در گزارش ویژهای به نتایج حمله فرضی رژیم صهیونیستی به ایران از قول رسانههای غربی پرداخت. براساس این گزارش، سپاه پاسداران ایران میتواند تلفاتی به نیروهای نظامی آمریکا وارد کند که از زمان جنگ دوم جهانی به این سو سابقه نداشته باشد. روزنامه هافینگتون پست این تحلیل را در ارزیابی تبعات درگیری نظامی آمریکا با ایران عنوان کرد. این روزنامه آمریکایی، صهیونیستهایی را که واشنگتن را تحریک به درگیری با ایران میکنند، به سگهای هار تشبیه کرد و نوشت: نتانیاهو، جفری گلدبرگ و جورج ویل صهیونیست میخواهند سربازان جوان آمریکایی به نیابت از اسرائیل وارد درگیری با ایران شوند اما ایران، عراق نیست و بلافاصله میتواند جان چند هزار سرباز آمریکایی را در روزهای اول جنگ بگیرد. این روزنامه نوشت: حمله به ایران به هیچوجه آسان نیست. در حال حاضر هزاران سرباز آمریکایی در افغانستان و عراق که مرزهای قابل نفوذ برای ایران دارند، گیر افتادهاند. ابلهانه است که تصور کنیم بدون تلفات میتوان از جنگ با ایران خارج شد. کیهان گزارش داد که به نوشته این روزنامه آمریکایی، سپاه پاسداران میتواند تاکتیک «حمله و گریز» را علیه کشتیهای تجاری و نظامی در خلیج فارس به کارگیرد و با استفاده از موشکهای بالستیک برد متوسط علیه پایگاههای آمریکا در منطقه و علیه اسرائیل دست به حمله بزند یا اینکه به طور مستقیم علیه نیروهای آمریکایی در عراق و افغانستان دست به حمله بزند. همه این گزینهها را ایران میتواند ظرف 48 ساعت از زمان آغاز درگیریها به اجرا درآورد. آنچه پیشبینی آن دشوارتر است واکنش نیروی قدس سپاه پاسداران است که احتمالاً در خط مقدم حمله متقابل سپاه قرار خواهد داشت. واکنش احتمالی نیروی قدس حملهای تماشایی به صورت چریکی علیه پایگاههای اطلاعاتی و سرمایههای آمریکا در کل منطقه خواهد بود که به نظر میرسد سپاه پاسداران این مناطق را از قبل شناسایی کرده است. حملات ایران به صورت مخلوطی از جنگهای نامتقارن و موشکها و نیروی زمینی متعارف علیه پایگاههای آمریکا میتواند منجر به کشته شدن هزاران هزار سرباز آمریکایی ظرف چند هفته شود. خلاصه اینکه سپاه پاسداران عزم و قابلیت وارد آوردن تلفاتی بر نیروهای نظامی آمریکا را دارد که از زمان جنگ دوم جهاني تاکنون سابقه نداشته است. بنابراین آمریکا نمیتواند وارد جنگی دیگر بر مبنای کذب و دروغ شود. این کشور استطاعت جنگی دیگر در راستای منافع اسرائیل را ندارد.
از سوی دیگر روزنامه کریستین ساینس مانیتور هم ضمن گزارشی نوشت: هرگونه درگیری نظامی با ایران میتواند پیامدهای وخیمی برای منطقه و حتی جهان داشته باشد و هزینههای بسیار سنگین بر دوش اسرائیل و آمریکا تحمیل کند. واکنش شدید ایران، امری حتمی و قطعی است. خطای اسرائیل با موشکباران از سوی حزبالله مواجه خواهد شد. روزنامه القدس العربی هم نوشت: ایران با هر کشور دیگری متفاوت است و در صورت اشتباه اسرائیل، دست متجاوز را قطع میکند بلکه حتی میتوان گفت که اسرائیل در آن صورت دیگر بقایی نخواهد داشت. خبرگزاری آمریکایی اینترپرس سرویس هم با ارزیابی جوانب امر نوشت: مقامات نظامی و امنیتی تلآویو مخالف درگیری نظامی با ایران هستند و معتقدند لفاظیهای کسانی چون نتانیاهو علیه ایران غیرضروری و بیهوده است. روزنامه واشنگتن تایمز هم در گزارشی مفصل از توانمندیهای ایران نوشت و از جمله تأکید کرد ایران میتواند ناوهای جنگی نظیر یواساس کول را با قریب 9 هزار تن وزن از کار بیندازد.
تپش قلب راکتور
روزنامه
رسالت در گزارشی با اشاره به بحث سوختگذاری نیروگاه بوشهر نوشت: اهمیت مضاعف این خبر از آن رو بود که بار دیگر کذب بودن تهدیدها و بلوفهای رژیم صهیونیستی را برای جهانیان مشخص کرد. این رژیم جعلی بدون توجه به قد و قامت خود مدعی شده بود قبل از سوختگذاری نیروگاه بوشهر تاسیسات هستهای جمهوری اسلامی را موشکباران میکند. انتقال سوخت به راکتور نیروگاه اتمی بوشهر حلقه نهایی چرخه سوخت در کشور است. با سوختگذاری نیروگاه هستهای کشور کمتر از چند ماه برق هستهای واردمدار میشود و ملت ایران شیرینی مجاهدت 2 دههاي خود در بومیسازی فناوری هستهای را خواهد چشید. ایران ثابت کرد که از حق مسلم چرخه سوخت کوتاه نخواهد آمد و هیچ فشار و تحریمی قادر نخواهد بود در اراده پولادین ملت خللی وارد کند. به تعبیر رهبر فرزانه انقلاب در دیدار اخیرشان با مسؤولان نظام، چرخه تولید سوخت حق ماست و ما از این حق کوتاه نخواهیم آمد و دست برنخواهیم داشت؛ این حق ماست. به نوشته رسالت، غرب در مساله تامین مایحتاج سوخت20 درصد جمهوری اسلامی برای راکتور تحقیقاتی تهران به صراحت ثابت کرد که نهتنها قابل اعتماد نیست بلکه با توسل به اهرم فشار سوخت درصدد باجگیری و زیادهخواهی است. آمریکاییها و اروپاییها زمانی که فهمیدند جمهوری اسلامی نیازمند سوخت20 درصدي برای کارهای تحقیقاتی و دارویی است به هر طریقی متوسل شدند تا به ملت و دولت ایران فشار بیاورند و به بهانه تامین این سوخت منافع ملی ما را پایمال کنند. تجارب تاریخی و واقعیتهای 2 دهه گذشته در ایران نشان داد اگر ملتی واقعا بخواهد به فناوری هستهای دست پیدا کند هیچ قدرت خارجی نمیتواند مانع این اراده شود. در واقع خارج از خواست دولتها، تمایلات ملتها در این زمینه تعیینکننده است. آنهایی که مدعی بودند دیپلماسی هستهای باید پشت در اتاقهای تشریفات دیپلماتیک باقی بماند- چون امکان دارد جمهوری اسلامی در این پروژه شکست بخورد- امروز قدرت اتحاد ملی شکل گرفته پیرامون فناوری هستهای را درک میکنند. پاشنه آشیل پروژه فناوری صلحآمیز هستهای ایران تزلزل پایههای اتحاد ملی شکل گرفته حول این موضوع است. «انرژی هستهای حق مسلم ماست» امروز به یک شعار ملی و فراتر از آن خواست عمومی در کشور تبدیل شده است و اشاعه تذبذب عمومی با حرفها و موضعگیریهای خام و نسنجیده شبیه بیعقلیها و خیانتهای امثال شعبانبیمخها در قضیه ملی شدن صنعت نفت است.