شنبهشب داستان سوپرجامهای معتبر اروپایی با 2 فینال دیگر به آخر رسید. اما این شب درحالیکه شب آخرین وداع با خاطرات فصل قبل لالیگا و سری A بود، از بعضی جهات شب اولینها هم محسوب میشد. بارسا پیروزی 4 گله تابستان گذشته بر آتلتیک بیلبائو در نوکمپ را این بار مقابل سویا، قهرمان فصل گذشته جام پادشاهی اسپانیا تکرار کرد. اینتر میلان هم انتقام شکست سوپرجام فصل قبل مقابل لاتزیو را از همشهریهای آنها یعنی رم ستاند.
بارسا درحالی در نوکمپ پذیرای سویا بود که بازی رفت هفته گذشته در سانچس پیسخوان را با ملغمهای از بازیکنان تیم بارسا ب، ذخیرهها و ستارههایی که از روی خستگی سفر شرق دور نای راه رفتن نداشتند یک-3 به حریف آندلسی باخته بود. باردیگر توفان آبی و اناری در نوکمپ، درست مثل سوپرجام گذشته و همانند واپسین بازیهای بارسا در لیگ قهرمانان 10-2009 سرنوشت را عوض کرد و مسی با یک هتتریک به یادماندنی دیگر، نخستین جام را به دست ساندرو روسال رساند که برای نخستینبار در جایگاه رئیس آزولگرانا در نوکمپ جاخوش کرده بود. اینبار 5 تن از 8 ستاره ملیپوش اسپانیایی بارسا در جامجهانی در ترکیب ابتدایی حضور داشتند که جوانترینشان پدرو رودریگس تنها پس از 14 دقیقه ضربهای را نواخت که توسط عبدالله کنکو مدافع سویا تبدیل به گل به خودی شد و بارسا را پیش انداخت. البته باز هم کارلس پویول، آندرس اینیستا و داوید ویا از ابتدا به میدان نرفتند. البته سویا هم دچار همان معضل خستگی ستارههای کاتالانها در بازی رفت شده بود و از 2 مهاجم اصلیاش که سهشنبه آینده باید در دیدار پلیآف لیگقهرمانان مقابل براگای پرتغال بازی کنند یعنی کانوته و فابیانو استفاده نمیکرد. برتری مطلق کاتالانها در دقیقه 25 به گل دوم بارسا و نخستین گل فصل مسی منجر شد اما این آخرین ضربه اعجوبه کوچک آرژانتینی نبود، او تا پایان 90 دقیقه 2 بار دیگر هم دروازه آندرس پالوپ را فروریخت تا با پیروزی نهایی 4 بر صفر نهمین جام معتبر دوران گوآردیولا روی دستان کاپیتان پویول بالا برود.
انتقام پکن در سنسیرو
اما همان شب تقریبا در همان عرض جغرافیایی بارسلونا، در سنسیروی میلان، نرآتزوری انتقام شکست سوپرجام قبلی را از همشهری لاتزیو گرفت. اینترمیلان در نخستین بازی رسمی پس از دوران مورینیو این بار توسط رقیب اسپانیایی دیرین او در لیگ برتر انگلستان، رافا بنیتس به سوپر جام رسید؛ سوپرجامی که از خاور دور دوباره به سرزمین چکمهای منتقل شده بود. رم که در 4 فصل از 5 فصل اخیر(به جز فصل گذشته که اینتر در پکن مغلوب لاتزیو شد) حریف ثابت نرآتزوری در سوپرجام ایتالیا محسوب میشد در این بازی هم مثل نبرد سرنوشتساز فصل گذشته نتوانست با هدایت کلودیو رانیری از پس سلطان بیچون و چرای نیم دهه اخیر کالچو برآید. نرآتزوری در حالی که در ابتدا با یک گل از حریف عقب افتاده بود، توانست گل خورده را جبران و در نهایت با نتیجه 3 بر یک مقابل جلوروسی به برتری دست یابد. نخستین گل این دیدار در دقیقه 21 توسط جان آرنه ریسه برای رم میهمان به دست آمد ولی تنها 20 دقیقه بعد گوران پاندف بازی را به تساوی کشاند تا نیمه اول این دیدار با تساوی یک - یک به پایان برسد. این بار این سامی اتوئو بود که به کمک رافا بنیتس و شاگردانش آمد و با 2 گلی که این ستاره کامرونی در دقایق 70 و 80 به ثمر رساند، مربی اسپانیایی نرآتزوری توانست نخستین جامش با تیم جدیدش را فتح کند. اینتر در حالی به قهرمانی سوپرکاپ ایتالیا رسید که در روزهای آتی باید به عنوان قهرمان رقابتهای لیگ قهرمانان اروپا در دیدار سوپرکاپ قاره سبز مقابل اتلتیکومادرید، قهرمان لیگ اروپا صفآرایی کند.