علیرضا افتخاری یکی از چهره‌هایی است که در ابتدای ورود به عرصه هنر، با درخشش چشمگیرش امیدهای زیادی را در دل مخاطبان جدی موسیقی اصیل ایرانی ایجاد کرد و با عملکردهای خود در این حوزه توانست خلأ‌های فراوانی که طی سال‌های گذشته در حیطه موسیقی وجود داشت را به خوبی پر کند. اشتیاق و علاقه‌مندی او به کار و همچنین پشتکار و استعدادش موجب شد آثاری که از این رهگذر ارائه کرده است را مطابق با ذوق و پسند مخاطب ایرانی ارائه کند. در این بین می‌توان به آلبوم «نیلوفرانه» این هنرمند اشاره کرد که در سال انتشار و در نوع خود توانست یکی از بهترین آلبوم‌ها به شمار رود بویژه اینکه اشعار این آلبوم تماما متعلق به زنده‌یاد دكتر قیصر امین‌پور است.افتخاری طی سال‌ها فعالیت، سطوح مختلفی را همراه با فراز و نشیب طی کرده و کارهای گوناگونی از منظر کیفیت و تنوع انجام داده است. در این رهگذر، پرکاری همواره برای او یک مولفه شخصی به شمار می‌رود و البته گاهی توانسته در پیشبرد، ارتقا و موفقیت‌های او نقش عمده‌ای داشته باشد. اما چه بهتر است که استاد از این به بعد گزیده‌کاری کنند و با تمرکز بیشتر به فعالیت موسیقایی ادامه دهند.صدای افتخاری، صدایی استثنایی و ماندگار را در گوش و حافظه هنری به یادگار گذاشته است. هر چند تصور می‌کنم کم‌کاری او در سال‌های آتی می‌تواند به انتشار آلبوم‌هایی با کیفیتی بالاتر منجر شود. چنانكه پیش از این هم آلبوم‌هایی چون «نیلوفرانه» و «یاد استاد» او که با فاصله تولید و منتشر شدند، از جمله آثار ماندگار موسیقی ما به شمار می‌روند. خاصه «یاد استاد» که مشتمل بر قطعات قدیمی است و این هنرمند توانست به‌خوبی در این آلبوم به بازسازی آنها بپردازد و ملودی‌های قدیمی را ضمن احیا،یک بار دیگر به بهترین شکل به مخاطبان و علاقه‌مندان موسیقی ارائه دهد.
*شاعر و ترانه‌سرا