دلمان خیلی سوخت. آن هم به این دلیل که در ارزشگذاری استادیومهای ورزشی جهان هیچ اثری از ورزشگاههای ایران نیست. احتمالا اشتباهی شده است. شاید هم آنها سر این قضیه که نتوانستهاند جلوی تولید صلحآمیز انرژی هستهایمان را بگیرند، نام ورزشگاههای ما را در فهرست برترین ورزشگاههای جهان قرار ندادهاند. اصلا گور بابای همهشان. ما که خودمان میدانیم بهترین ورزشگاههای جهان را داریم. ورزشگاههایی که نماد اصلی باشگاههای ورزشیمان به حساب میآیند و آنقدر مجلل هستند که تماشاگر برای ورود به آنها باید 8 هزار تومان، دقت کنید 8هزار تومان بپردازد. پدر سیاست بسوزد که چشمش ورزشگاه آزادی ما را ندید!در هر دوی این ورزشگاهها چمن وجود دارد.صندلی هم هست، سرویس بهداشتی، پیست
دو و میدانی و جدیدترین تیردروازههای مورد تایید فیفا. پس چرا ویمبلی گرانقیمتترین ورزشگاه شده است. هر دو کار راهانداز هستند و تازه ورزشگاه ما به دلیل 100 هزار نفری بودن (با وجود اضافه شدن صندلی و کاهش ظرفیت، باز هم آمار 100 هزار تماشاگر است) یک امتیاز جلوتر از ویمبلی است. راستی یک وجه تشابه دیگر، اینکه در این استادیوم مثل آزادی، کنسرت موسیقی برگزار میشود با این تفاوت که سازمان لیگ برتر با رسیدن به تکنولوژی نامرئی کردن تمام نفرات برگزار کننده، کنسرت را محو کرده است.