سید‌بهزاد اخلاقی:
تلاش‌های باراک اوباما رئیس‌جمهور آمریکا برای آوردن اسرائیل و فلسطین بر سر میز مذاکره در حالی صورت می‌گیرد که واشنگتن برای تحقق این ایده از هر حیله‌ای که می‌توانست استفاده کرد. طرف‌های مذاکره‌کننده قرار است ماه آینده با یکدیگر به مذاکره بنشینند اما پیش‌فرض‌های هر 2 گروه مذاکره‌کننده با یکدیگر تفاوت‌های بسیاری دارد. مذاکرات در فضایی انجام می‌شود که گروه‌های فلسطینی تشکیلات محمود عباس را از شرکت در این گفت‌وگو‌ها منع و بی‌نتیجه بودن این مذاکرات را بارها به وی گوشزد کرده‌اند. در عین حال تشکیلات خودگردان ماه‌ها با طرف آمریکایی به رایزنی پرداخت تا دست برتری را در مذاکرات به‌دست آورد و پیش‌شرط‌هایش به رسمیت شناخته شود که عملا در تحقق خواسته خود موفق نبود. در مقابل محمود عباس، بنیامین نتانیاهو قرار داشت که تلاش او هم برای به کرسی نشاندن ایده‌هایش درباره گذاشتن پیش‌شرط برای مذاکره چندان عملی نشد و نتوانست در این راه به پیروزی دست یابد. اما تفاوت‌های فاحشی میان نتانیاهو و عباس وجود دارد. خواسته محمود عباس رئيس تشکیلات خودگردان توقف یهودی‌سازی در مناطق یهوده و سمارا به علاوه در همسایگی بیت‌المقدس است که این خواسته عملا از سوی نتانیاهو و تل‌آویو جدی گرفته نشد. مناطق همسایه بیت‌المقدس بعد از جنگ 6 روزه محل نزاع طرفین بود که اسرائیل در این مناطق نیز دست به شهرک‌سازی زده است. خواسته محمود عباس با بی‌توجهی محافل اسرائیلی رو به رو شد ولی رئیس تشکیلات خودگردان تلاش کرد تا چهره‌اش را در این ماجرا حفظ کند. سیاست عباس نشان داد که می‌خواهد خود را از قید و بند خواسته‌های گروه چهارجانبه رهایی بخشد. این خواسته‌ها میان گروه چهارجانبه مذاکره‌کننده صلح یعنی روسیه، اتحادیه اروپا، آمریکا و سازمان ملل به تصویب رسید و عمدتا بر بدون پیش‌شرط بودن مذاکرات تاکید داشت. عباس همواره تلاش کرده که با مطرح کردن این موضوع که مبنای مذاکرات برای او اراضی اشغال شده 1967 است چهره‌ای موجه براي خود
دست و پا کند، حال آنکه برخی دیگر از گروه‌های فلسطینی بر این باورند که وی باید تمرکز خود را برای متوقف کردن شهرک‌سازی در اراضی اشغالی و همسایگی بیت‌المقدس قرار می‌داد تا از پیشروی اسرائیل جلوگیری کند. عباس می‌کوشید که با ترمیم چهره خود جایگاهش را ارتقا بخشد اما هیچ کدام از اقدامات او نمی‌تواند آینده‌ای روشن را برای مذاکرات به ارمغان بیاورد. شهرک‌سازی در بیت‌المقدس از جمله مواردی است که سرنوشت مذاکرات را تعیین می‌کند. عباس و گروه‌های فلسطینی بر این باورند که نباید شهرک‌سازی در این مناطق ادامه داشته باشد در صورتی که طرف اسرائیلی تلاش می‌کند تا پروژه‌های ساخت و ساز خود را با قدرت در منطقه پیگیری کند. این مساله اساس اختلاف میان طرفین است و به نظر می‌رسد دولت اوباما به آن توجه کاملی ندارد. در صورتی که اسرائیل به توقف شهرک‌سازی و گسترش صهیونیست‌سازی غرب بیت‌المقدس تن دهد در آینده‌ای نه‌چندان دور می‌توانیم شاهد بی‌خانمان شدن خانواده‌های یهودی در منطقه باشیم. شهرک‌های رمت اشکول تالمپیوت شرقی و رمت شامول از جمله مناطقی هستند که در صورت عدم توسعه با مشکل
رو به رو خواهند شد. توقف کامل یا توقف مقطعی در شهرک‌سازی به این معنا‌ست که فلسطینی‌ها برای مذاکرات خود با اسرائیل دارای حق وتو خواهند بود. به واقع فعالیت‌های جنبش فتح نشان می‌دهد که اعضای این گروه تلاش می‌کنند جایگاه خود را در مذاکرات ارتقا دهند و برای این اقدامات از هیچ کوششی فروگذار نمی‌کنند. طی هفته‌های گذشته یکی از رهبران جنبش فتح دربرنامه تلویزیونی با رد برخورد نظامی تاکید کرد فتح به مذاکرات پایبند است وخواهان حل مسائل از طریق گفت‌وگو است. مذاکرات مستقیم میان طرفین در اراضی اشغالی این فرصت را ایجاد خواهد کرد که فضا برای تحقق رویای آتش‌بس در منطقه فراهم شود. این در حالی است که اسرائیل به دنبال تشکیل فلسطینی است که بدون قوای نظامی فعالیت کند. این خواسته در حالی است که به نظر نمی‌رسد فلسطین به چنین امري تن دهد.