من در شب میهمانی آقا، کارت ورود به جلسه نداشتم یعنی دیر اسمم رسیده بود و دیگر امکان هماهنگی وجود نداشت. اما پیش از هر چیز اجازه بدهید بگویم چطور شد که من در این جلسه حضور پیدا کردم. قرار بود دخترم «سپیده فلاح‌فر» که در خانه «راحیل» صدایش می‌زنیم به دلیل اینکه یکی از برگزیدگان المپیاد ادبی شده بود، شعرش را بخواند. بي ترديد من هم به عنوان یک مادر دوست داشتم هنگام شعرخوانی او آنجا حضور داشته باشم و به یاری خداوند توانستم در مراسم حضور یابم. البته این نخستین دیدار من با آقا در چنین مراسمی نبود. پیش‌تر به مناسبت‌های مختلف و در مراسم‌هاي مختلفی خدمت ایشان رسیده بودم یعنی با هنرمندان و اعضای انجمن قلم و همین‌طور جمع‌هایی که کم‌عده‌تر از این بودند نیز در چنین مراسمی حضور یافته بودم. اما این نخستین‌بار بود که با شاعران در مراسم افطاری آقا شرکت می‌کردم. روی این اصل، مجلس اخیر برایم مجلسی به مراتب با‌شکوه‌تر و جذاب‌تر بود. شاید به این خاطر که جلسه نشست شاعران با آقا، «دلی» است و وجود همین پیوند دلی است که توانسته موجبات استحکام این جلسات را فراهم کند بویژه اینکه من تا پیش از حضور در این جلسات از طریق تلویزیون به تماشا نشسته بودم ولی امسال که خود نیز در این مراسم حضور داشتم، طبعا برایم با حس و حال بهتری همراه بود. ضمن اینکه خود آقا دارای روح هنرمندانه‌ای هستند و همیشه از هنرمندان و شاعران تا دیگر آحاد جامعه را مورد لطف خود قرار داده‌اند و بویژه برای شعر ارزش زیادی قائل هستند و شاعران را دوست دارند. ضمن اينكه شاعران هم آدم‌هایی هستند که ویژگی‌هايي منحصر به خود را دارند یعنی حساس‌ترند و از لطافت روحی بیشتری برخوردارند. به هر تقدیر، امسال در سالروز تولد امام حسن مجتبی (ع) با توفیق حضور در مراسم افطاری آقا، دخترم راحیل توانست شعر خود را بخواند. این شعر که هنوز نام مشخصی ندارد، ماجرای عکاس حواس‌پرتی را با تکیه بر عناصر تصویری و فکری و ذهنی امروز روایت می‌کند. این شعر توانست مورد اقبال و پسند برخی شاعران حاضر در جلسه نیز واقع شود. به نظر‌م برگزاری چنین مراسمی صرف‌‌نظر از دیگر محاسن، می‌تواند به جلسه تبیین دغدغه‌های شاعران از طریق شعر به آقا منتقل شود. خاصیت شعر امروز این است که به جای سرچشمه گرفتن از اوهام و خیالات شاعر از واقعیت‌های اجتماعی الهام بگیرد و به حقیقت بیش از خیال نزدیک باشد. چنانكه خود آقا هم در مراسم آن شب به این نکته اشاره کردند که در شعر امروز اتفاقات خوبی مشاهده می‌شود. واقعیت هم همین است. شعر امروز فارغ از داشتن مضامین زیبا و ملموس، عملکردی کاربردی و موثر دارد و به مثابه پلی برای انتقال حس و مفاهیم شاعر به جامعه است. می‌توان شعر را در دنیای امروز به مرکبی تشبیه کرد که رسالت سنگین اجتماعی را به دوش می‌کشد و نسبت به مسائل اجتماعی، خوب هم ادای دین کرده است و از همه مهم‌تر اینکه دیگر از آن تنها به عنوان یک تفنن یاد نمی‌شود.
*نویسنده و شاعر