4 سال پیش در چنین روزهایی رسوایی کالچوپولی بلایی بر سر سری A آورده بود که کمتر کسی برای آغاز فصل جدید لیگ قهرمان جهان لحظه‌شماری می‌کرد. فوتبال ایتالیا در جام‌جهانی 2006 بر بام دنیا ایستاده بود اما به شکلی طعنه‌آمیز سری A به سقوطش به ورطه فساد و فوتبال بی‌روح نتیجه‌گرا ادامه می‌داد. با وجود قهرمانی نرآتزوری در لیگ قهرمانان، کالچو هنوز هم در میان فوتبالدوستان رغبت چندانی برنمی‌انگیزد و این لالیگا، همتای اسپانیایی‌اش است که پیش چشم بیشتر مردم جهان جلوه‌گری می‌کند؛لالیگا که به همه جذابیت‌هایش حالا ستاره‌های لافوریا روخا، تیم قهرمان جام‌جهانی 2010 و فوتبال چشم‌نوازشان نیز افزوده شده است؛ تیکی‌تاکایی که گاه به حرکات موزون دسته‌جمعی پهلو می‌زند و گاه به فوتبال ایده‌آل مجازی در بازی‌های پلی استیشن. این هفته هر 2 لیگ همزمان با هم آغاز می‌شوند اما استقبال از این کجا و استقبال از دیگری کجا. در حالی که حق پخش کالچو هر سال دچار سقوط می‌شود و تیم‌های کوچک و متوسط از این مساله بیشتر و بیشتر ضربه می‌خورند، لالیگا هر سال مخاطبان میلیونی بیشتری از ایالات متحده تا شرق دور برای خود دست و پا می‌کند. فصل جدید لالیگا امروز با دیدار هرکولس آلیکانته تازه‌وارد و آتلتیک بیلبائو در ورزشگاه خوسه ریکوپرس آغاز می‌شود و فردا رئال‌مادرید و بارسلونا 2 مدعی اصلی اسپانیا به ترتیب در ورزشگاه اونواستادس مایورکا و ال ساردینروی سانتاندر وارد معرکه می‌شوند و آتلتیکومادرید قهرمان لیگ اروپا هم پس از بازی جمعه‌شب سوپرجام اروپا دوشنبه میزبان اسپورتینگ خیخون خواهد بود.
در اینجا به مناسبت آغاز فصل 11-2010 لالیگا نگاهی پیش‌بینی‌گونه به ترکیب احتمالی جدول یعنی صدرنشینان، تعقیب‌کنندگان، میانه جدولی‌ها، پایین‌جدولی‌ها، جست‌وجو‌گران بقا و فانوس‌به‌دستان و تازه‌واردان می‌اندازیم.
پیشتازان
پس از سال‌های پررقابت نیمه دوم دهه 90 و نیمه نخست دهه گذشته، حالا چند سالی می‌شود که لالیگا دوباره دوقطبی شده و این وضعیت با شدت گرفتن جاه‌طلبی رئال به اتکای ژوزه مورینیو این فصل نیز پابرجا خواهد بود.
رئال‌مادرید:
خاص‌ترین مربی جهان فوتبال اگرچه آنقدرها هم که ادعا می‌کند خاص نیست ولی نام او کافی است همه منتظر رئال‌مادریدی متفاوت و جنگجو باشند. او با زنجیره‌ای از خریدهای تابستانی متفاوت از قبل می‌خواهد تیمی جدید و جوان بسازد اما اینکه در این راه چقدر موفق خواهد شد نه فقط مساله زمان است بلکه باید به تفاوت‌های لالیگا با دیگر لیگ‌هایی که او در آنها با اقتدار مربیگری کرده است نیز اشاره کرد. مورینیو با هزینه‌ای نسبتا معقول توانست 4 تن از چهره‌های موفق یا نسبتا موفق جام‌جهانی یعنی آنخل دی‌ماریا، کاروالیو، سامی خدیرا و مسعوت اوزیل را به همراه 2 استعداد جوان پدرو لئون و سرخیو کانالس به برنابئو بکشاند و حالا قصد دارد از ترکیب اینها با اسکلت اصلی کهکشانی‌ها یعنی کاسیاس، سرخیو راموس، چابی آلونسو، ایگوآین، فان درفارت، کاکا، بنزما و مهم‌تر از همه کریستیانو رونالدو قوی‌ترین تیم تاریخ را بسازد، ادعایی که در آن‌سوی پرچین میان کاتالان‌ها و مادریدی‌ها بیشتر خنده‌آور است و هراس‌آور. اگرچه حضور مورینیو در رئال به خاطر سابقه درخشان او از هم‌اکنون ترس مبهم را در دل رقبای لالیگا، حتی قدرت‌های اروپایی به وجود آورده اما آنهایی که جغرافیای فوتبال اسپانیا را به خوبی می‌شناسند، می‌دانند که لالیگا مجموعه‌ای است از تیم‌های شبه‌ملی کوچک و بزرگ با انگیزه‌ها و قابلیت‌های گاه شگفت‌انگیز که گاه به مسلخ مربیان نتیجه‌گرا با گرایش شدید تاکتیکی نظیر مورینیو بدل می‌شود.
بارسلونا:
خیلی‌ها عقیده دارند که بارسا این فصل به اندازه کافی در فصل نقل و انتقالات قدرتمند ظاهر نشد. البته شاید
آبی و اناری‌ها به اندازه کهکشانی‌های رقیبشان ریخت و پاش نکرده باشند اما این تفاوت همیشگی 2 مکتب کاتالان و مادریدی است و تنها منحصر به این تابستان نمی‌شود. گوآردیولا از وقتی سکان تیم را به دست گرفته به میدان دادن به استعدادهای جوان و معرفی آنها به‌عنوان پدیده‌های جدید رغبت نشان داده و این فصل هم باید منتظر باشیم که جوانانی مستعد پا جای پای پویول، آلوز و ژاوی بگذارند. نکته دیگر به خرید مهم این فصل مربوط می‌شود که چون در روزهای هیاهوی جام‌جهانی انجام گرفت خیلی‌ها از اهمیتش غافل شدند، داوید ویا را می‌توان عنصر گمشده بارسا پس از رفتن اتوئو برشمرد. یک ماشین گلزنی تمام عیار که می‌تواند مشکل نتیجه‌گیری گاه و بی‌گاه بارسلونا را یک‌تنه حل کند. تقویت جناح چپ با آدریانوی برزیلی و پرکردن جای یحیی توره در آخرین لحظات با خرید خاویر ماسچرانو و البته جدایی محتمل زلاتان ابراهیموویچ، همه و همه تغییراتی مثبت نسبت به فصل گذشته هستند که می‌توانند «فوتبال شناور» آبی و اناری‌ها را کامل‌تر از قبل کنند.
ماجراجویان
این فصل دوباره شاهد حضور ماجراجویانی سرسخت در تعقیب رئال و بارسا هستیم؛ باشگاه‌هایی بزرگ و با ساختار مستحکم تیمی که اگر مشکلاتی غیرقابل پیش‌بینی سر راهشان قرار نگیرد، می‌توانند هر یک تا یک دهه آینده نیز پابه‌پای غول‌های لالیگا بیایند.
اتلتیکو مادرید:
شاید افول وحشتناک فصل گذشته ارزش فتح لیگ اروپا را داشت. این بزرگ‌ترین عنوانی است که سرخپوش‌های مادریدی از 4 دهه پیش به این سو به دست آورده‌اند از نظر بسیاری از هواداران دوآتشه بیسنته کالدرون، این جام اروپایی مشکل هویتی اتلتیکو را که زیر خرواری از افتخارات بین‌المللی رئال و بارسا و والنسیا دفن شده بود، حل کرد و حالا «روخی بلانکس» با انگیزه‌های بین‌المللی جدیدی با پیشاهنگی بهترین بازیکن جام جهانی «دیه‌گو فورلان» می‌خواهند دوران جدیدی را در لالیگا آغاز کنند، حفظ ستاره‌های فصل گذشته مثل آگوئرو، ریس، سیمائو و خورادو و همچنین اضافه کردن 2 چهره ممتاز جام جهانی، فلیپه لوئیس و دیه‌گو گودین حکایت از یک اتلتیکوی قدرتمند دارد؛ تیمی که البته این فصل تمام تمرکزش روی لالیگاست و مثل رقبایش انرژی‌اش را همزمان در داخل و خارج تقسیم نمی‌کند.
والنسیا:
والنسیا فصل گذشته با همه مشکلات مالی تا آخرین هفته‌ها به تعقیب صدر جدول پرداخت تا حالا با حضور در لیگ قهرمانان بخشی از مشکلاتش را حل کند. اما نکته اینجاست که برای حل سایر مشکلات آنها مجبور شدند داوید ویا و داوید سیلوا مهم‌ترین ستاره‌هایشان را بفروشند و جدایی کارلوس مارچنا مدافع قهرمان جهان، آلکسیس و زیگیچ مهاجم صرب نیز ضربات بیشتری به اسکلت خفاش‌های ساحل مدیترانه وارد کرده است. بنابراین این فصل، بازسازی و تشکیل اسکلت قدرتمندی نظیر گذشته نخستین هدف «اوناي امری» سرمربی خوش‌آتیه والنسیا خواهد بود.
ویارئال:
پس از جدایی «مانوئل پیگرینی» زیردریایی‌های زرد همسایه والنسیا ضربه‌ای غیرقابل جبران دریافت کردند. هرچند که مهندس شیلیایی کار چندانی برای کهکشانی‌های مادرید نکرد اما او بی‌تردید معمار موفقیت‌های ویارئال در 7 سال منتهی به فصل گذشته بود. ویارئال که به یکی از کم‌هوادارترین قدرت‌های اروپا شهره شده است، می‌خواهد راه گذشته را به اتکای سرمربی جوان با‌سک‌تبار خود بپیماید در حالی که حفظ مهره‌های گذشته مهم‌ترین مزیت آنها بوده است. بدین ترتیب نیلمار و جوزپه روسی در خط آتش به اتکای فضاسازی بورخا والرو و سانتی کاسورلا و با حمایت کارلوس مارچنا و ومارکوس سنا از عقب می‌توانند شعله‌های زرد این تیم نسبتا ثروتمند ساحل مدیترانه را کماکان شعله‌ور نگه دارند.
سویا:
آخرین قهرمان کوپا‌دلری اگرچه این فصل با حذف از لیگ قهرمانان و شکست در سوپرجام اسپانیا برابر بارسا، شروعی ناامیدکننده داشته اما نباید فراموش کرد که ساختار مستحکم باشگاهی سپید و سرخ‌های آندلس تحت مدیریت دل‌نیدوی کارکشته عامل مهمی برای حفظ استمرار سویا در معادلات بالای جدول بوده است. سویا یک معدن استعدادپروری است و با انگیزه‌های قدرتمند آندلسی‌اش در این یک دهه که به لالیگا بازگشته به ندرت دچار نوسان شدید شده است.