وقتی سایت یوفا اسامی برترین بازیکنان سال باشگاه‌های اروپا را روی خروجی گذاشت خیلی‌ها به این موضوع پرداختند که انتخاب 4 ستاره برتر سال اروپا از مجموعه اینترمیلان می‌تواند افتخار دیگری برای این باشگاه ایتالیایی باشد ولی چیزی که در اینجا بسیار اهمیت دارد این است که اگر قرار باشد کمی بیشتر درباره انتخاب دیه‌گو میلیتو، اسنایدر، مایکون و ژولیو سزار ریز شویم می‌فهمیم که ردپای ژوزه مورینیو و تاثیرات روش‌های او بر بازیکنان در مدت زمانی که با اینتر سپری کرد به وضوح دیده می‌شود. واقعا آنهایی که فصل گذشته سیستم‌های مرد پرتغالی را به آنتی‌تز فوتبال زیبا تعبیر می‌کردند حالا باید کمی درباره اظهارنظرهایشان تجدیدنظر کنند. این درست است که مورینیو با سود بردن از روش 1-3-2-4 با گرایش دفاعی توانست فاتح لیگ قهرمانان و اولين سه‌گانه در تاریخ فوتبال نرآتزوری شود ولی اهمیت موضوع بیشتر در نحوه به‌کارگیری و استفاده از ابزارهایی است که او توانست بخوبی از آنها بازی بگیرد. روشی که ژوزه در رقابت‌های اروپایی از آن استفاده کرد بعدها به‌عنوان الگوی تاکتیکی در آفریقای جنوبی توسط بیشتر تیم‌های حاضر در جام‌جهانی مورد استفاده قرار گرفت. اهمیت دادن به ستون فقرات تیم و آزاد گذاشتن بال‌های کناری با همان فرمت 1-3-2-4 سبب شد خیلی‌ها به این موضوع اشاره کنند که دیگر مرگ سیستم 2-4-4 فرارسیده است. شما فقط کافی است نگاه کنید کدام بازیکنان و در چه سیستم‌هایی توانستند در جام‌جهانی بیش از دیگران به چشم آیند. بدون شک شما نیز با ما موافقید که با این ترتیب شروع کنیم. مدافعان میانی، هافبک‌های دفاعی، بال‌های کناری و مهاجم هدف. دیگر خبری از
«playmaker» یا 2 مهاجم نوک در کنار هم نبود. عصر آنتی‌تز 2-4-4 با نام 1-3-2-4 فرارسیده، این روش در حال حاضر با همان «Counter Attack» یا ضدحمله مورینیویسم در بیشتر تیم‌های مطرح اروپایی به اجرا درمی‌آید. البته در اینجا نمی‌خواهیم از اصل ماجرا فاصله بگیریم باید عنوان کنیم اگر یوفا به انتخاب 4 بازیکن از اینترمیلان رای می‌دهد بدون شک این موضوع تحت تاثیر تاکتیک‌های ژوزه مورینیو قرار گرفته، همان طور که در پاراگراف بالا اشاره کردیم علاوه بر تاثیرگذاری‌های آقای خاص بر نحوه آرایش تاکتیکی تیم‌های بزرگ در جام جهانی بازیکنانی که زیر نظر او فعالیت می‌کنند، حتی اگر در بدترین شرایط ممکن هم باشند باز می‌توانند در پایان فصل به‌عنوان قابل توجهی دست پیدا کنند. برای روشن شدن موضوع می‌خواهیم به وضع این 4 ستاره برتر یوفا قبل از شروع جام جهانی و در کوران رقابت‌های فوتبال ایتالیا بپردازیم.
بازی گرفتن از چوب خشک
ژوزه مورینیو استاد بازی گرفتن از چوب خشک است، به وسلی اسنایدر نگاه کنید، او زمانی که رئال‌مادرید را ترک کرد در شرایط صددرصد آرمانی نبود، مصدومیت‌های پی‌درپی و دور ماندن از ترکیب مادریدی‌ها تا حدودی کارآیی این ستاره هلندی را از حد نصاب مطلوب پایین‌تر آورده بود، اما درست پس از گذشت یک ماه او به‌عنوان اصلی‌ترین مهره نجات‌دهنده نرآتزوری در ترکیب اصلی قرار گرفت. همین مساله باعث شد تا نمایش خیره‌کننده او در جام‌جهانی نیز، هلند را تا پای فینال برساند. این موضوع در مورد دیه‌گو میلیتو نیز صدق می‌کند، مهاجمی که به خاطر درخشش در خط حمله اینتر توانست در جام نوزدهم حضور پیدا کند. بدون شک اگر بازی‌های درخشان و گلزنی‌های مکرر این مهاجم آرژانتینی برای نرآتزوری‌ها نبود، دیه‌گو مارادونا هرگز در آن زمان او را به تیم ملی دعوت نمی‌کرد. حتی این مساله در مورد مایکن که به‌عنوان یکی از بهترین مدافعان کناری جهان به حساب می‌آید، صدق می‌کند. فقط کافی است به این مساله توجه کنید که به دلیل درخشش مایکن در اینتر میلان، کارلوس دونگا مربی وقت برزیل ترجیح داد دنی آلوز مدافع کناری بارسلونا را روی نیمکت قرار دهد. مایکون در جام‌جهانی نیز نمایش قابل توجهی را به اجرا گذاشت و حتی برای سلسائو گلزنی هم کرد. اما در مورد حلقه چهارم برترین‌های یوفا باید اضافه کنیم، ژولیو سزار تنها دروازه‌بان جوان برزیلی است که بعد از تافارل توانسته آمار قابل توجهی را از خودش به جا بگذارد. شاید اگر دفاع متزلزل میانی برزیل و اندیشه‌های دونگا نبود او می‌توانست با طلایی‌پوشان همانند اینتر به‌عنوان قابل‌توجهی دست‌پیدا کند. به هر صورت یکی از دلایلی که سبب می‌شود نام سزار به‌عنوان بهترین دروازه‌بان باشگاه‌های اروپا درج شود در این چند فاکتور خلاصه می‌شود: « 1-هماهنگی میان او و مدافعان میانی 2- دفاع مستحکم تیمی و ساختار دفاعی منظم اینتر 3- آمادگی قابل قبول در تمرینات منظم». وقتی تمام این دلایل را زیر و رو می‌کنیم به همان نتیجه‌ای می‌رسیم که در ابتدای مقاله به آن اشاره شده و آن تاثیر روش‌های مورینیو بر بازیکنانی است که حالا نامشان به‌عنوان برترین بازیکنان اروپا انتخاب می‌شود.
انقلاب سفید در برنابئو
پسران ژوزه امشب در حالی باید به مصاف مایورکا بروند که با اندیشه‌های جدید آقای خاص می‌خواهند با شروع توفانی فصل جدید لالیگا را آغاز کنند. از سوی دیگر مایورکا که تحت هدایت میشل لادروپ قرار گرفته در فصل نقل و انتقالات 2 بازیکن ارزشمند خود را از دست داده؛ آدیوریز و بورخا والرو 2 هافبک طراحی که از این تیم جدا شده‌اند. البته باید به این نکته توجه کنیم که جدا از مسائل فنی و تاکتیک‌های خاص مورینیو که می‌خواهد در این فصل برای رئال مادرید به نمایش بگذارد فاکتورهای دیگری هم هست که مرد پرتغالی از آن استفاده می‌کند. بله، درست حدس زدید! معجزه اعتماد به نفس همان حلقه مفقوده‌ای است که او از همین ابتدا به فکر آن افتاده است. آقای خاص خواهان آن است که انقلاب بزرگی را در رختکن سفیدپوشان رهبری کند. ژوزه مورینیو، مربی باشگاه رئال مادرید در صحبت‌هایی اعلام کرد که می‌خواهد تیم جدیدی را بسازد که در رقابت‌های لیگ اسپانیا و اروپا جام‌های مختلفی کسب کند. کهکشانی‌ها چندی پیش مربی سابق چلسی و اینتر را به خدمت گرفتند تا بدین ترتیب به حکمرانی بارسا در لالیگا پایان دهند. مورینیو از اهدافش برای ساختن رئال جدیدی کاملا طبق ملاک‌های خودش می‌گوید: «تصمیم گرفته‌ام رئال مادرید جدیدی را بنا کنم. حس می‌کنم الان فصلی است که باید قول موفقیت در آن را به هوادارانمان بدهیم. برای پیروزی باید خوب بازی کنیم و اگر این‌طور نباشد، معمولا شکست خواهیم خورد».