وطن امروز:
هفته گذشته و در دومین جمعه ماه مبارک رمضان، حضرت آیت‌الله العظمي خامنه‌ای، میزبان خانواده‌های همسایه بیت رهبری بودند. این مراسم ساعتی پیش از اذان مغرب آغاز شد و با اقامه نماز جماعت و صرف افطار به پایان رسید. به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله العظمي خامنه‌ای، آنچه در پی می‌آید، گزارشی است از این دیدار.
امروز فقط همسایه‌ها
«امروز فقط همسایه‌ها... فقط اونایی که کارت دعوت دارند...» یکی از بچه‌های حفاظت این را گفت و دستش را گرفت جلوی من که یعنی برگرد. تا قبول کند که من هم قرار است امروز با همسایه‌ها میهمان رهبر باشم نیم ساعتی طول کشید. چهره‌هایی که میهمان بودند نه مثل مسؤولان نظام رسمی به نظر می‌رسیدند و نه مثل دانشجویان پرشور و نشاط. آرام، دور هم نشسته و در گعده‌های چند نفره مشغول صحبت بودند. انتهای سالن هم یک دسته 4نفره از بچه‌های 11 – 10 ساله مثل بچه‌های شلوغ آخر کلاس، روی صندلی‌های پلاستیکی ته حسینیه، شیطنت می‌کردند. بقیه صندلی‌ها را هم پیرمردها و پیرزن‌های محل به خود اختصاص داده بودند.
امنیت این منطقه به همه چیز می‌ارزد
کنار دستم پیرمردی از اهالی محل نشسته بود. از مشکلات همسایگی با بیت رهبری پرسیدم. از شلوغی شب‌های فاطمیه و محرم گفت و از مشکلات پارک کردن ماشین در نزدیکی خانه‌شان، چون برای پارک کردن باید آرم داشته باشد و البته گفت که سکوت و امنیت این منطقه به همه چیز می‌ارزد. وسط درد و دلِ پیرمرد، صدای صلوات آمد و میزبان جمع همسایگی، وارد حسینیه شد و به سمت همسایه‌ها رفت و لبخندی زد. چند کلامی با آنها که جلوتر بودند، صحبت کرد و بعد رفت روی صندلی نشست و قاری، قرآن را تلاوت کرد. شیطنت گروه 4 نفره پسر بچه‌ها که با ورود آقا کم شده بود دوباره گل کرد. گاهی برای آقا دست تکان می‌دادند و ایشان هم وسط قرآن، با لبخند، جواب‌‌شان را می‌داد.
رسم همسایگی
نیم ساعت مانده به اذان، همسایه میزبان، به میهمانان خوشامد گفت: «عرض خوشامد به همسایگان محترم که توفیق پیدا کردیم افطار را در معیت شما باشیم... همسایگی بیش از اینها اقتضا دارد؛ اما همه شما می‌دانید که مجال این کار برای ما کم است...» و بعد هم یک توصیه که: «شما در این مجموعه همسایگی سعی کنید وسیله خیر باشید برای همسایگان.» و بعد به شوخی گفت: «حالا منهای ما...» چیزی به اذان مغرب دومین جمعه رمضان 1431 نمانده بود که رهبر رفت به سمت صف نماز و در سجاده به انتظار اذان ماند. بقیه هم توی صف‌ها جاگیر شدند. یکی از مسؤولان اجرایی مراسم، رفت سراغ موسپیدهای محل و دعوت‌شان کرد که به صف اول نماز بیایند. بعد از نماز عده‌ای زودتر سر سفره رفتند تا موقع افطار نزدیک رهبر باشند و عده‌ای دیگر هم رفتند سراغ ایشان که هنوز در سجاده نشسته بود. زرنگ‌تر از همه، دختر کوچولو‌یی بود که رفت و چفیه آقا را گرفت برای خودش. چای، خرما، نان و پنیر و سبزی و یک ظرف زرشک پلو با مرغ، محتویات سفره میزبان را تشکیل می‌داد که برای همسایه‌های 21 ساله‌اش تهیه دیده بود. خودش هم اول، اهل سفره را دعوت و بعد با خرمایی، روزه را باز کرد. آقا بر خلاف دیدارهای رسمی، بعد از افطار حسینیه را ترک نکرد و بیشتر پای سفره ماند.