رئیس سازمان زندانهای کشور با رد برخی اخبار مبنی بر افزایش بیماران ایدز در زندانها اظهار داشت: تنها 7/1 درصد از زندانیان مبتلا به ایدز هستند و اکنون این بیماری با کنترل ورود مواد مخدر و ارتباط زندانیان در حال کنترل است. غلامحسین اسماعیلی با بیان اینکه برخی رسانهها آمار و ارقام بیماران و مبتلایان به ایدز در زندانها را به درستی دریافت و اطلاعرسانی نمیکنند، اظهار داشت: آمار مبتلایان به ایدز در زندانهای کشور در سالهای اخیر کاهش چشمگیری داشته به نحوی که امروز تنها 7/1 درصد از زندانیان کشور به ایدز مبتلا هستند. وی افزود: از 265 مورد زندانی مبتلا به بیماری سل در زندانهای کشور تنها 50 نفر همزمان با بیماری سل به بیماری ایدز مبتلا هستند.
رئیس سازمان زندانهای کشور در پاسخ به این پرسش که چرا هنوز خرید و فروش مواد مخدر در زندانهای کشور وجود دارد اظهار داشت: سازمان زندانها با وجود بهکارگیری تمام راهکارهای کنترل ورود مواد مخدر به زندانها، هیچگاه نمیتواند خرید و فروش مواد مخدر را در زندانها به صفر برساند. وی افزود: هر چند که در زندانهای کشور با استفاده از دستگاههای بادی اسکن، سگهای موادیاب و جستوجوی کامل بدنی ورود مواد مخدر کنترل میشود ولی زندانیان از راههای مختلفی برای ورود مواد مخدر به زندانها استفاده میکنند. به عنوان مثال زندانیان معتاد یا قاچاقچی که برای حضور در دادگاهها یا مرخصی از زندان خارج میشوند پس از تهیه مواد مخدر آنها را آب بندی کرده و میبلعند و پس از ورود به زندان از آن استفاده میکنند. اسماعیلی گفت: بزودی با استقرار دستگاههای بادی اسکن در تمام زندانهای کشور، ورود مواد مخدر به داخل زندانها به صفر میرسد.
رئیس سازمان زندانهای کشور در پاسخ به اینکه آیا با توجه به قانون انتقال زندانها به خارج از شهرها طرح تبدیل زندان اوین به مجموعه فرهنگی عملی میشود اظهار داشت: در همان قانون انتقال زندانها به خارج از شهرها دیده شده است که برای رفاه حال خانواده زندانیانی که در انتظار محاکمه هستند در شهرها باید به جای زندان، بازداشتگاه ایجاد شود. در این قانون آمده است که تهران باید صاحب 5 بازداشتگاه شود و زندان اوین از زندان به بازداشتگاه تغییر کاربری میدهد و به یکی از 5 بازداشتگاه تهران تبدیل میشود. اسماعیلی در پاسخ به اینکه چرا در زندانهای ایران همانند زندانهای چین از نیروی کاری زندانیان استفاده نمیشود، اظهار داشت: آمار اشتغال زندانیان ایرانی بسیار بیشتر از چینیها است اما 2 تفاوت جدی میان زندانیان شاغل ایران و چین وجود دارد؛ اول اینکه ایران به زندانیان شاغل خود دستمزد پرداخت میکند ولی چین از زندانیان خود بیگاری میکشد و دوم اینکه زندانیان ایرانی هیچ اجباری برای اشتغال ندارند.