مارتین اونیل- استون ويلا( 2006)
مارتین اونیل، مربي سرشناس ایرلندي پیش از آغاز فصل جاري رقابتهاي لیگ برتر یکباره استونویلا را ترک کرد. اونیل به مدت 4 فصل از سال ۲۰۰۶ در ویلاپارک مربیگري کرد و تیم تحت هدایت او همواره در نیمه بالایي جدول قرار داشت. بعد از این جدایي غیرمنتظره که بسیاري از محافل فوتبال جزیره را بهتزده کرد حالا در اين جا به چند مورد از این جدایيهاي ناگهاني مربیان در فوتبال اروپا ميپردازيم.
لوئیجي دلنري- پورتو(۲۰۰۴)
مربي کنوني یوونتوس در سال ۲۰۰۴ به عنوان جانشین خوزه مورینیو به پورتو رفت و قراردادي 3 ساله با مسؤولان تیم قهرمان اروپا امضا کرد اما پیش از شروع فصل از این تیم جدا شد. رئیس باشگاه پورتو متهم بود که با صبر و شکیبایي لازم با این مربي برخورد نکرده است. دلنري بعد از بازگشت به ایتالیا گفت: مدیران باشگاه بعد از 2 سال موفقیتآمیز نگران انجام تغییرات در تیم بودند. من برنامه مشخصي براي پورتو داشتم اما بدون هیچ دلیلي برکنار شدم و علت آن را نميفهمم.
کنی داگلیش- نیوکاسل ۱۹۹۸
عدم موفقیت نیوکاسل در کسب عنوان قهرماني لیگ برتر تا حد زیادي مربوط به فقدان ثبات روي نیمکت مربیگري تیم است. کني داگلیش که قهرماني جام حذفي و عنوان دوم لیگ برتر را براي نیوکاسل به دست آورد، بعد از تنها 2 بازي در آغاز فصل 99-1998 از کار برکنار شد و جانشین او رودگولیت هلندي بعد از نزدیک به یک فصل حضور در سنتجیمز پارک به خاطر درگیري با آلن شیرر، ستاره تیم، باشگاه راه ترک کرد. سربابي رابسون نزدیک به 5 فصل مربي نیوکاسل بود اما بعد از سپري کردن 4 بازي بدون برد در سال ۲۰۰۴ از سمتش اخراج شد. مربي سابق تیم ملي انگلستان به خاطر این اخراج از فردي شفرد، رئیس نیوکاسل انتقاد کرد اما او گفت که تنها خودش علت این اخراج را ميداند و دلیلي براي توضیح نميبیند. در سال ۲۰۰۸ نیز سام آلاردایس بعد از 8ماه حضور در راس نیوکاسل اخراج شد و کوین کیگان نیز که براي دومینبار روي نیمکت نیوکاسل مينشست تنها 3 بازي دوام آورد.
خوآن دراموس- زسکامسکو(۲۰۰۹)
این مربي اسپانیایي بعد از قهرماني با سویا در جام یوفا طرفداران بسیاري در میان باشگاههاي معتبر اروپایي پیدا کرد. او سال ۲۰۰۷ به عنوان مربي تاتنهام منصوب شد اما نتوانست موفقیتهایش در سویا را در این باشگاه لندني نیز تکرار کند و بعد از یک سال از سمتش کنار رفت. دراموس بعد از برکناري از تاتنهام به عنوان جانشین برند شوستر به رئالمادرید رفت و هر چند نتایج نسبتا خوبي کسب کرد اما در پایان فصل اخراج شد. او در زسکامسکو بعد از شکست مقابل افسي مسکو که با نتیجه ۳ بر صفر رقم خورد و درگیري بازیکنان و هواداران تیم را به همراه داشت، برکنار شد تا سریال ناکاميهایش ادامه یابد.
هکتور کوپر- رئال بتیس و پارما (2008-2007)
کوپر با رساندن مایورکا به فینال جام یوفا شناخته شد و سال بعد از آن به والنسیا پیوست. تیم او در 2 فینال متوالي لیگ قهرمانان در سالهاي ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱ به ترتیب مغلوب رئال مادرید و بایرنمونیخ شد تا سومین نایبقهرماني در اروپا را کسب کند. کوپر در نخستین فصل حضور در راس اینتر در آخرین هفته با شکست مقابل لاتزیو قهرماني را از دست داد و در سال ۲۰۰۳ بعد از شکست اینتر در داربي میلان از سمتش برکنار شد. کوپر در تابستان ۲۰۰۷ مربي رئال بتیس شد اما به خاطر کسب تنها ۲ برد در ۱۴ مسابقه شغلش را از دست داد اما بلافاصله بعد از آن در مارس ۲۰۰۸ دوباره به فوتبال ایتالیا رفت و مربي پارما شد. با کسب ۳پیروزي متوالي به همراه پارما همه چیز طبق برنامههاي کوپر پیش ميرفت اما این تیم در ۵ بازي شکست خورد و در بازي آخر فصل مقابل اینتر که پارما براي ماندن احتیاج به برد داشت در میان تعجب همگان کوپر برکنار شد.
مارچلولیپي - اینتر (۲۰۰۰)
۱۰ سال پیش از ناکامي لیپي در جام جهاني ۲۰۱۰ این مربي یک دوره ناموفق را در باشگاه اینتر پشت سر گذاشت. از او انتظار ميرفت افتخاراتي را که به همراه یوونتوس به دست آورد در جمع نرآتزوري نیز تکرار کند اما نتوانست بیش از یک فصل در این تیم دوام آورد. لیپي، روبرتو باجوي سرشناس را از تیم کنار گذاشت و رابي کین را به جاي او به خدمت گرفت اما این بازیکن ایرلندي نتوانست انتظارات را برآورده کند. اینتر در دور مقدماتي لیگ قهرمانان به دست تیم سوئدي هلسینبورگ حذف شد و بعد از شکست در نخستین بازي فصل مقابل رجینا، مارچلو لیپي از سمتش برکنار شد.