عجیب است. انگار زور است یک چیز را به کسی تحمیل کردن. شاید اصلا یک نفر از تئاتر خوشش نمی‌آید و دوست ندارد در آن فضای تاریک چند ساعت بنشیند و زل بزند روی سن. شاید اصلا خوشش نمی‌آید که در کنار شما روی صندلی بنشیند و چون مربی‌اش هستید هرچه گفتید بگوید چشم! اصلا همه اینها به کنار، چرا بچه مردم را که 7 ماه به صورت شبانه‌روزی قید زندگی‌اش را زده و به اردو آمده به راحتی از تیم ملی خط می‌زنید. مگر کشتی صاحب ندارد که به خاطر نرفتن به تئاتر روی نام رضا یزدانی خط قرمز می‌کشید و یزدانی‌خرم را تهدید می‌کنید که یا جای او در اردو است یا جای شما. اصلا ایراد از آقای یزدانی‌خرم است که اجازه داده چنین مربی‌هایی در تیم ملی فعالیت کنند. این قضیه 2 حالت دارد؛ یا اینکه رضا یزدانی مرتکب خلافی شده که شما نرفتن به تئاتر را بهانه کرده‌اید، یا اینکه با او خصومت شخصی دارید و دوست ندارید تا این کشتی‌گیر در مسابقات جهانی شرکت کند. مردم منتظر پاسخ شما مربیان دلسوز هستند؛ پاسخی که باید قانع‌کننده باشد. اگر نه ممکن است فردای روزگار بقیه ملی‌پوشان به بهانه‌هایی مثل نرفتن به خانه مادرزن، فراموش کردن سالگرد ازدواج یا نخریدن مای‌بی‌بی برای فرزندش از تیم ملی خط بخورند.
دیوار کوتاه خبرنگاران
حرف ما با مسؤولان حراست سازمان تربیت‌بدنی است؛ برادرانی که همیشه کار خبرنگاران را در سازمان تربیت بدنی راه انداخته‌اند و تا جایی که ممکن بوده به آنها «تو» نگفته‌اند. اما به نظر برخي از آقایانی که در زیر‌مجموعه حراست سازمان تربیت بدنی کار می‌کنند یا توجیه نیستند، یا اینکه توجیه هستند و احتمالا آزار دارند که برای برپایی هر کنفرانس مطبوعاتی انواع و اقسام توهین‌ها را به خبرنگاران می‌کنند. دم خبرنگاران گرم، دلمان خنک شد که کنفرانس مطبوعاتی بازی تراکتورسازی و استیل‌‌آذین را تحريم کردند و به محل این کنفرانس نرفتند. آقایانی که حتی کارت رسمی سازمان
تربیت بدنی را به رسمیت نمی‌شناسند چطور می‌خواهند برای خبرنگاران حق و حقوق قائل شوند. به نظر آنها اصلا تا به حال چیزی به اسم کارت حراست سازمان تربیت بدنی ندیده‌اند. فقط کافی است به آنها سلام کنی تا اسباب راه ندادنت به کنفرانس را فراهم کنند. سوال اینجاست که آیا واقعا نظارتی روی نیروهای به کار گرفته شده برای حراست ورزشگاه‌ها وجود ندارد که آنها انواع بی‌احترامی‌ها را به خبرنگاران می‌کنند؟ آقایان باور کنید آنهایی که تا ساعت 12 نیمه‌شب در ورزشگاه می‌مانند و توانسته‌اند تا پشت در سالن کنفرانس بیایند نه بیکارند و نه بی‌عار؛ آنها خبرنگارند که برای انجام رسالت خود توهین‌‌های امثال شما را به جان می‌خرند!