1- اگر برای انقلاب اسلامی مردم ایران ثمره‌هایی در حوزه‌های مختلف همچون فرهنگ و هنر قائل باشیم، بی‌تردید استاد علیرضا افتخاری یکی از این ثمره‌های زرین و پرافتخار محسوب می‌شود بویژه که درخشش ایشان در حوزه موسیقی سنتی توانست این هنر را از محاق فراموشی در میانه گسترش آثار پاپ و بعضا بی‌محتوا نجات دهد. روند ادامه حیات موسیقی سنتی ایران با تلاش‌های جناب آقای افتخاری در طول این 30سال ترمیم شد و به تعبیری حتی می‌توان گفت ایشان در یک عملیات جنگ نرم توانستند همگرایی هنرمندان این حوزه را مستدام کرده و اجازه بروز مشکلات در برابر حضور موسیقی سنتی در عرصه هنر ایران را ندهند.
2- من از دهه 70 و به‌واسطه یکی از بهترین آلبوم‌‌های موسیقی کارنامه استاد افتخاری یعنی «نیلوفرانه» با ایشان آشنا شدم؛ آلبومی در وصف حضرت موعود(عج) که هنوز هم معتقدم افتخار موسیقی پس از انقلاب است و پس از آن هم نمونه و هماوردی برای آن نمی‌توان برشمرد. اثرگذاری و میزان نفوذ «نیلوفرانه» در میان مخاطبان و اقشار جامعه در آن زمان به‌گونه‌ای بود که آن را به‌عنوان هدیه به دوستان خود اهدا می‌کردیم و از همان زمان جایگاه علیرضا افتخاری در موسیقی ایران‌زمین تثبیت شد؛ جایگاهی که همچنان بر همگان محرز است و با حاشیه‌هایی از جنس حاشیه‌های اخیر خدشه بر آن وارد نخواهد شد.
3- دشمنان ایران‌زمین این روزها برخی هنرمندان به ظاهر بزرگ را به سمت خود کشانده‌اند که در واقع نمی‌توان نام هنرمند را هم بر آنها نهاد چرا که به‌واسطه چند اثر نسبتا خوب اسیر خودستایی شده و تصمیم به موج‌سواری بر جریان‌های غیرهنری گرفتند. در مواجهه با چهره‌هایی از این دست، مهم‌ترین اصل هنری جناب افتخاری که ایشان را اینچنین ماندگار کرده استقلال و تعهد به نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران است. آقای افتخاری از آن شبه‌هنرمندانی نبودند که هر بار به سمتی گرایش پیدا کنند و از همین رو هم امروز یکی از بزرگان موسیقی محسوب می‌شوند. معتقدم اگر امروز ایشان رفتاری چه در عرصه فرهنگ و چه عرصه سیاست داشته باشند، می‌توان به‌عنوان یک الگو مورد توجه قرار گیرند.
4- به‌عنوان نکته آخر باید تاکید کرد آقای احمدی‌نژاد طبق آمار یکی از خاص‌ترین روسای جمهور ایران پس از انقلاب محسوب می‌شود که تا به امروز چندین برابر دولت‌های پیش از خود توانسته در عرصه اجرایی کشور را پیش ببرد. با این حساب اگر امروز هنرمندی به مصافحه با ایشان می‌شتابد این عین افتادگی است و نمی‌توان آن را چاپلوسی خواند. معتقدم جناب افتخاری هم باید از واکنش رسانه‌های بیگانه خوشحال باشند، چه اینکه نشان می‌دهد ایشان مسیر درست را رفته و به جای دوست، دشمنان را از رفتار خود ناراحت کرده‌اند. بابت این اتفاق به ایشان تبریک می‌گویم.
* كارگردان سينما و تلويزيون